Choroba kociego pazura – objawy i leczenie
Anna Posmykiewicz

Choroba kociego pazura – objawy i leczenie

Choroba kociego pazura (inaczej nazywana gorączką kociego pazura) to ostra choroba, którą charakteryzuje pojawienie się skórnej zmiany pierwotnej, powiększenie okolicznych węzłów chłonnych i wystąpienie na ogół łagodnych i mało charakterystycznych objawów ogólnych.

  1. Co jest czynnikiem etiologicznym choroby kociego pazura?
  2. Jakie są objawy choroby kociego pazura?
  3. Czy choroba kociego pazura może dawać jakieś powikłania?
  4. W jaki sposób stawia się rozpoznanie choroby kociego pazura?
  5. Z czym różnicuje się chorobę kociego pazura?
  6. W jaki sposób należy leczyć chorobę kociego pazura?

Co jest czynnikiem etiologicznym choroby kociego pazura?

Choroba kociego pazura jest wywoływana zakażeniem bakteryjnym. Czynnikiem sprawczym choroby jest bakteria należąca do rodzaju Rochalimea.

Do zarażenia się chorobą kociego pazura przyczynia się podrapanie przez kota, zwłaszcza młodego. Ze względu na to, że ze zwierzętami zazwyczaj najbardziej lubią bawić się dzieci, to właśnie one są najbardziej narażone na ewentualne zakażenie chorobą kociego pazura i rozwój objawów choroby.

Jakie są objawy choroby kociego pazura?

Okres wylęgania choroby od momentu podrapania przez kota wynosi zazwyczaj około trzech do pięciu dni. W miejscu, w którym skóra została podrapana, dochodzi do wniknięcia bakterii. Tam też na skórze pojawia się zmiana pierwotna. Najpierw ma ona postać plamki, potem zaś grudki, która w ciągu kilku dni ulega przekształceniu w pęcherzyk wypełniony surowiczo opalizującą treścią.

Następnie pęcherzyk przekształca się w strup. Bardzo często na skórze w miejscu, gdzie zlokalizowana była zmiana pierwotna, utrzymuje się nawet przez kilka miesięcy czerwona, niebolesna grudka o średnicy około 1 cm. Zmiana pierwotna najczęściej jest umiejscowiona na kończynie górnej, kończynie dolnej oraz na twarzy, czyli na tych częściach ciała, które są najbardziej narażone na podrapanie w czasie zabawy z kotem.

W ciągu jednego lub dwóch tygodni dochodzi również do powiększenia okolicznych (w stosunku do zmiany pierwotnej) węzłów chłonnych. Zazwyczaj są to węzły chłonne pachowe, łokciowe bądź pachwinowe. Może dojść do powiększenia jednego węzła chłonnego lub też całej grupy węzłów, rzadko kiedy dochodzi natomiast do uogólnionego powiększenia wszystkich węzłów chłonnych. Powiększone węzły chłonne są tkliwe, przesuwalne względem podłoża, a w miarę wykazywania tendencji do ropienia stają się też bardzo bolesne i miękkie.

U większości pacjentów choroba przebiega w łagodny sposób, pojawiają się często niespecyficzne objawy ogólnoustrojowe. Pacjent zwykle zgłasza gorsze samopoczucie, osłabienie organizmu, dość częsta jest także utrata łaknienia, natomiast zdecydowanie rzadziej pojawiają się nudności, wymioty oraz bóle brzucha. Objawom tym towarzyszy zazwyczaj stan podgorączkowy, z kolei temperatura ciała powyżej 38 stopni występuje zaledwie w około 10% przypadków.

Czasami może dojść do zakażenia nietypowego, czyli do zakażenia dospojówkowego na skutek przeniesienia zakażenia ręką przy potarciu oka lub bezpośrednio przez kota. W tej sytuacji choroba kociego pazura może przebiegać jako zespół Parinauda w postaci zapalenia spojówki oka z powiększeniem węzłów chłonnych przedusznych po tej samej stronie. W miejscu zakażenia czasami można wyczuć na spojówce oka miękkiego ziarniniaka z niewielką rumieniową obwódką.

Powiązane produkty

Czy choroba kociego pazura może dawać jakieś powikłania?

Zazwyczaj choroba przebiega w sposób łagodny, zatem nie daje żadnych powikłań. Może się jednak zdarzyć – chociaż bardzo rzadko – że choroba kociego pazura będzie miała zdecydowanie cięższy przebieg, wtedy też niestety może dojść do rozwoju powikłań. Najcięższym i najgroźniejszym możliwym powikłaniem choroby kociego pazura jest encefalopatia, która może pojawiać się w okresie od jednego do sześciu tygodni od wystąpienia pierwszych objawów choroby kociego pazura.

Czasami powikłaniem choroby kociego pazura może być też rumień guzowaty, sporadycznie mogą również pojawić się dolegliwości, takie jak bóle stawów, zapalenie płuc, zapalenie opłucnej, niedokrwistość oraz hepatosplenomegalia (czyli powiększenie wątroby i śledziony).

W jaki sposób stawia się rozpoznanie choroby kociego pazura?

Rozpoznanie choroby kociego pazura stawia się na podstawie bardzo dokładnie zebranego wywiadu oraz objawów klinicznych. Postawienie diagnozy jest bardzo łatwe, jeśli w wywiadzie zostanie wspomniany kontakt z kotem i podrapanie. Jednak w przypadku dzieci ustalenie rozpoznania nie zawsze jest takie proste – dzieci bowiem czasami nie zgłaszają rodzicom, że podrapał je kot, jak również często po prostu zapominają o takim incydencie. Wtedy postawienie diagnozy jest zdecydowanie trudniejsze. Co więcej, jak do tej pory nie wymyślono jeszcze żadnych testów serologicznych, które byłyby przydatne w postawieniu właściwej diagnozy.

Choroba kociego pazura
Choroba kociego pazura – zgodnie z nazwą – rozwija się przede wszystkim na skutek podrapania przez kota. Występuje często u dzieci.

Z czym różnicuje się chorobę kociego pazura?

Choroba kociego pazura musi być różnicowana z innymi chorobami, w przebiegu których dochodzi do powiększenia węzłów chłonnych. Chorobę kociego pazura należy zatem różnicować między innymi z anginą i innymi ostrymi zapaleniami gardła, w przebiegu których węzły chłonne ulegają powiększeniu. Także mononukleoza oraz toksoplazmoza wymagają różnicowania z chorobą kociego pazura. W różnicowaniu zawsze należy uwzględnić bardzo poważne choroby – choroby układowe (białaczki i chłoniaki złośliwe) oraz nacieki nowotworowe na okoliczne węzły chłonne.

W jaki sposób należy leczyć chorobę kociego pazura?

Ponieważ choroba kociego pazura jest chorobą bakteryjną, zachodzi potrzeba włączenia właściwej antybiotykoterapii. Długość leczenia antybiotykiem w przypadku łagodnego przebiegu choroby wynosi przeważnie około dziesięciu dni. Jakie antybiotyki są zazwyczaj stosowane? Zwykle w przypadku choroby kociego pazura stosowane są antybiotyki należące do grupy cefalosporyn i fluorochinolonów oraz doksycyklina.

Można także zastosować leczenie objawowe  w przypadku stanów podgorączkowych czy gorączki można stosować preparaty na bazie paracetamolu lub ibuprofenu. Aby zapobiegać chorobie kociego pazura, należy unikać kontaktów z obcymi, dzikimi kotami, jak również we właściwy sposób dbać o higienę swojego własnego pupila w domu.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Jak uchronić się przed grypą? Profilaktyka grypy w sezonie infekcyjnym

    Grypa sezonowa stanowi jedno z najpoważniejszych wyzwań dla zdrowia publicznego, generując co roku znaczne obciążenie dla systemów opieki zdrowotnej oraz gospodarki. Nie jest to, jak błędnie sądzi część społeczeństwa, banalne przeziębienie, lecz ostra choroba zakaźna układu oddechowego wywoływana przez wirusy z rodziny Orthomyxoviridae. Wirus grypy często mutuje – jego budowa się zmienia, przez co organizm nie zawsze potrafi go szybko rozpoznać i zwalczyć. To oznacza, że odporność nabyta w poprzednich sezonach często okazuje się niewystarczająca, co wymusza ciągłą czujność i stosowanie wielopłaszczyznowych strategii ochronnych. Zrozumienie mechanizmów przenoszenia oraz wdrożenie rygorystycznych procedur higienicznych to fundament walki z rozprzestrzenianiem się infekcji. Poniższy poradnik wyjaśnia, jak zmniejszyć ryzyko zachorowania oraz jak zadbać o otoczenie, aby ograniczyć kontakt z patogenami.

  • Przeziębienie – objawy, przyczyny, leczenie i zapobieganie

    Ostra wirusowa infekcja górnych dróg oddechowych (głównie nosa i gardła), powszechnie określana mianem przeziębienia, stanowi jedną z najczęściej diagnozowanych jednostek chorobowych w populacji ogólnej. Mimo że zazwyczaj przebieg tej infekcji ma charakter łagodny i samoograniczający się, wpływa negatywnie na jakość życia pacjentów oraz powoduje absencję w miejscu pracy czy w placówkach edukacyjnych. Zrozumienie patomechanizmu choroby, spektrum objawów klinicznych oraz wdrożenie odpowiednich strategii terapeutycznych jest kluczowe dla skrócenia czasu rekonwalescencji. Niniejsze opracowanie stanowi kompendium wiedzy na temat przyczyn, objawów oraz postępowania w przypadku wystąpienia tej pospolitej, lecz uciążliwej dolegliwości.

  • Kaszel – czym jest i kiedy może być objawem choroby? Rodzaje, przyczyny i leczenie kaszlu

    Choć najczęściej kojarzy się z jesienno-zimowymi infekcjami, jest jednym z najbardziej fascynujących i podstawowych mechanizmów obronnych ludzkiego organizmu. Kaszel to reakcja fizjologiczna, której nadrzędnym celem jest oczyszczenie dróg oddechowych z nadmiaru wydzieliny lub ciał obcych. Z klinicznego punktu widzenia rzadko jest chorobą samą w sobie – przeważnie pełni rolę objawu, swoistego sygnału alarmowego wysyłanego przez układ oddechowy lub narządy sąsiadujące. Zrozumienie natury tego odruchu, umiejętność rozróżnienia jego wariantów oraz identyfikacja czynników wywołujących mają kluczowe znaczenie dla szybkiego wdrożenia celowanej terapii i uniknięcia niebezpiecznych powikłań.

  • Fakty i mity na temat alergii. Lekarz odpowiada na najczęstsze pytania

    Współczesna medycyna definiuje alergię jako nadmierną reakcję układu odpornościowego na substancje, które dla większości osób są nieszkodliwe. Choć reakcje alergiczne towarzyszą ludzkości od wieków, w ostatnich dekadach zaobserwowano wyraźny wzrost częstości zachorowań, co sprawiło, że choroby atopowe określa się dziś mianem chorób cywilizacyjnych. Wokół alergii narosło wiele mitów, poza tym wciąż funkcjonują nieaktualne przekonania, które mogą utrudniać prawidłową diagnostykę i skuteczne leczenie. Z tego powodu w tym artykule rozwiewamy mity i konfrontujemy powszechne opinie z aktualną wiedzą medyczną.

  • Ołowica – przyczyny, objawy, leczenie. Jakie są skutki zatrucia ołowiem?

    Zjawisko akumulacji metali ciężkich w organizmach żywych stanowi jedno z największych wyzwań współczesnej toksykologii oraz medycyny środowiskowej. Wśród pierwiastków o szczególnie destrukcyjnym wpływie na ustrój ludzki niechlubne pierwsze miejsce od wieków zajmuje ołów. Chociaż świadomość społeczna dotycząca jego szkodliwości rośnie, a liczne regulacje prawne znacząco zredukowały powszechne wykorzystanie tej substancji w przemyśle, problem zatrucia ołowiem wciąż pozostaje aktualny. Wieloletnia kumulacja tego pierwiastka w tkankach prowadzi do rozwoju wielonarządowych dysfunkcji, których cofnięcie często bywa niemożliwe. Poniższa analiza szczegółowo przybliża mechanizmy patofizjologiczne, objawy kliniczne oraz metody terapeutyczne związane z ekspozycją na ten wysoce neurotoksyczny metal.

  • Marsz alergiczny – czym jest i kiedy może wystąpić?

    Układ immunologiczny człowieka to niezwykle skomplikowana i precyzyjnie zaprojektowana sieć mechanizmów obronnych, która niekiedy w wyniku uwarunkowań genetycznych i środowiskowych zaczyna funkcjonować w sposób nieprawidłowy. Zamiast neutralizować realne zagrożenia takie jak patogeny, organizm wytwarza patologiczną nadwrażliwość na powszechnie występujące i neutralne substancje. Jednym z wyzwań współczesnej medycyny jest marsz alergiczny. Niniejszy tekst stanowi analizę tego wieloetapowego procesu, przybliża jego patogenezę, metody diagnozy oraz najnowocześniejsze podejścia terapeutyczne.

  • Wylewy podskórne u osób starszych. Przyczyny powstawania krwiaków podskórnych i wybroczyn

    Z biegiem lat skóra traci swoją naturalną elastyczność, staje się pergaminowa, a warstwa tkanki tłuszczowej, pełniąca dotychczas funkcję fizjologicznego amortyzatora, ulega znacznemu uszczupleniu. W konsekwencji tych zmian, u pacjentów w wieku geriatrycznym niezwykle często obserwuje się zwiększoną skłonność do uszkodzeń drobnych naczynek kapilarnych, co z kolei prowadzi do powstawania nieestetycznych, a niekiedy wręcz bolesnych zmian skórnych. Zrozumienie mechanizmów stojących za tym zjawiskiem, a także wdrożenie odpowiednich metod profilaktyki i terapii, stanowi kluczowy element dbałości o zdrowie i komfort życia seniorów, pozwalając na szybką interwencję w przypadku ewentualnych powikłań.

  • Astma u dzieci – przyczyny, diagnostyka i objawy. Jak wygląda leczenie astmy oskrzelowej u dzieci?

    Przewlekły stan zapalny dróg oddechowych, definiowany w medycynie jako astma, stanowi obecnie jedno z najpowszechniejszych wyzwań zdrowotnych w populacji pediatrycznej. Ta złożona jednostka chorobowa charakteryzuje się obturacją o zmiennym nasileniu, która wiąże się ze zwężeniem światła oskrzeli i prowadzi do znacznego utrudnienia przepływu powietrza przez układ oddechowy młodego pacjenta. Astma u dzieci nie jest jedynie przejściową dolegliwością, lecz wielowymiarowym problemem klinicznym, który bez wdrożenia odpowiedniej terapii może znacząco obniżyć jakość życia, wpływać na rozwój fizyczny oraz powodować poważne konsekwencje w wieku dorosłym. W niniejszym opracowaniu przyjrzymy się szczegółowo mechanizmom patofizjologicznym, metodom rozpoznawania oraz nowoczesnym standardom kontroli tego przewlekłego schorzenia w oparciu o aktualne wytyczne pulmonologiczne i alergologiczne.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl