Łuszczyca to choroba ciała i duszy

Niechęć, odraza i stygmatyzacja to często codzienność chorych na łuszczycę. Szczególnie trudnym dla nich okresem jest lato, gdy ukrycie zmian skórnych jest znacznie trudniejsze. Z nieprzyjemnościami łatwo spotkać się także w sklepowej przebieralni czy u fryzjera. Właśnie dlatego przy okazji Światowego Dnia Chorych na Łuszczycę warto przypominać, że osoby nią dotknięte w równej mierze wymagają wsparcia medycznego oraz psychicznego.

Łuszczyca jest przewlekłą chorobą skóry o bliżej nieznanym podłożu, choć lekarze są zgodni, że jej przyczyn należy upatrywać w czynnikach genetycznych, a nie wirusach czy bakteriach. Wiedza na jej temat wciąż jest niewielka, a łuszcząca się skóra sprawia, że wiele osób brzydzi się jakiegokolwiek kontaktu z chorym z obawy przed zakażeniem. Taka obawa nie ma racji bytu, ponieważ łuszczycą nie da zarazić się przed dotyk – można co najwyżej odziedziczyć ją w genach po rodzicach czy dziadkach. Nawet gdy jeden z rodziców jest chory na łuszczycę, ryzyko przeniesienia choroby na dziecko wynosi tylko 25 proc., ale jeśli chorują oboje, rośnie do aż 70 procent.

Choroba rzadka, ale uciążliwa

Z szacunków wynika, że łuszczyca dotyka od 2 do 4 proc. populacji, a większość chorych zmaga się z jej podstawową odmianą, która objawia się żółtymi i czerwonymi plamami na skórze, pokrytymi przez srebrną łuskę, która wraz z upływem czasu się rozwarstwia. Naskórek na łusce rośnie szybciej niż zdrowa skóra, co wywołuje stan zapalny, a taki objaw każe zaliczać ją w poczet chorób autoimmunologicznych.

Zakres objawów może znacząco się różnić. U części osób punkty zapalne są mniejsze, a sama choroba przebiega łagodniej, u innych, natomiast bardzo widoczną łuską są pokryte duże partie skóry. Łuszczyca bardzo często występuje także na głowie, przypominając wyjątkowo uciążliwy łupież. W przeciwieństwie do zmian na skórze, tych na głowie często nie da się zamaskować, co pogłębia społeczne wykluczenie chorych na łuszczycę.

Leki i dieta to podstawy walki z łuszczycą

Leczenie łuszczycy również zależy od nasilenia objawów oraz stopnia zaawansowania. Na początku stosuje się maści lecznicze, ale z czasem konieczne może być zażywanie leków doustnych. Podstawą leczenia są maści o wysokiej zawartości witaminy D, a przy trudniejszych zmianach konieczne może być przejście na maści sterydowe, przeznaczone do krótkotrwałego stosowania. Wielu chorych zwraca uwagę na pozytywne efekty fototerapii w leczeniu zmian łuszczycowych, w a wśród pomocnych kuracji wymienia się także kąpiele w Morzu Martwym lub pochodzącej z niego soli. Czynnikiem leczniczym może być też wystawianie skóry na słońce, ale przy zachowaniu umiaru.

Pomocna w leczeniu łuszczycy bywa także zmiana diety w kierunku lżejszej i bogatszej w składniki służące skórze. Wśród pożądanych znajdują się:

  • ryby i owoce morza bogate w zdrowe tłuszcze,
  • cytrusy, ciemne winogrona,
  • czosnek,
  • marchew.

Z kolei dolegliwości związane z łuszczycą mogą nasilać:

  • wędliny,
  • wieprzowina,
  • podroby,
  • czekolada,
  • kakao,
  • kawa,
  • warzywa strączkowe,
  • kwaśne owoce,
  • ostre przyprawy.

Łuszczyca jako choroba społeczna

Wielu chorych poza leczeniem farmakologicznym wymaga także psychoterapii, ponieważ jak wspomnieliśmy wcześniej, choroba ma głęboki wymiar społeczny. Badania pokazują, że trudności w relacjach z innymi wynikające z choroby dotykają nawet 60 proc. chorych. Mowa między innymi o przypadkach odsuwania się od nich w miejscach publicznych, krytyki zapachu maści czy stresie towarzyszącym poznawaniu nowych osób połączonym z koniecznością tłumaczenia stanu swojej skóry. Chorym na stałe towarzyszy także lęk przed opalaniem czy wyjściem na basen. Reakcje otoczenia bywają również powodem zmiany przyzwyczajeń, w tym garderoby, ale często również pracy, na przykład w branżach wymagających bezpośredniego kontaktu z klientami. Wszystko to sprawia, że chorzy na łuszczycę znajdują się w grupie zagrożonej zachorowaniem na depresję.

W światowym Dniu Chorych na Łuszczycę, który obchodzimy 29 października, warto więc pamiętać o trudnościach, z którymi na co dzień zmagają się dotknięte nią osoby. Łuszczycą nie można się zarazić, więc nie trzeba obawiać się kontaktów z chorymi i dokładać im dodatkowego stresu związanego z wykluczeniem społecznym.

Źródła: Medonet.pl, Portale Medyczne.pl

 


Podziel się:


Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus