Choroba Leśniowskiego-Crohna

Choroba Leśniowskiego - Crohna należy do nieswoistych chorób zapalnych jelit. Może zajmować każdy odcinek przewodu pokarmowego - od jamy ustnej do odbytu, choć najczęściej lokalizuje się w końcowej części jelita cienkiego (jelito kręte) oraz dalej w kątnicy (odcinek jelita grubego). Zmiany zajmują całą grubość ściany przewodu pokarmowego.

Przyczyny

Przyczyna choroby Leśniowskiego-Crohna nie została jak dotąd ustalona. W powstawaniu choroby bierze się pod uwagę uwarunkowania genetyczne, obecność w przewodzie pokarmowym niektórych drobnoustrojów, jak również zaburzoną łączność pomiędzy komórkami tworzącymi ściany przewodu pokarmowego. Do rozwoju choroby dochodzi u osób, u których doszło do zaburzonej odpowiedzi układu immunologicznego (jest to rodzaj choroby autoimmunologicznej - własne przeciwciała niszczą własny organizm). Choroba Crohna może rozwinąć się w każdym wieku, jednak zwykle obserwuje się dwa szczyty zachorowań - pomiędzy 20-30 rokiem życia oraz około 50 roku życia. Niestety, obecnie coraz częściej zaczynają na nią chorować także dzieci.

Objawy

Zwykle pierwszym, mało swoistym objawem, jest długo trwająca biegunka, zazwyczaj bez domieszki krwi. Często jest ona nasilona, pacjent czuje się bardzo osłabiony. Pojawiają się także bardzo silne bóle brzucha, często zlokalizowane w okolicy prawego dołu biodrowego, dlatego też zdarza się, że początek choroby mylony jest z zapaleniem wyrostka robaczkowego. Niekiedy początkiem choroby jest gorączka i niedokrwistość niewiadomego pochodzenia. Choroba Leśniowskiego-Crohna przebiega w postaci zaostrzeń i remisji, w czasie których pacjent może w ogóle nie odczuwać dolegliwości. Jednak w fazie zaostrzenia samopoczucie chorego  bardzo się pogarsza, nasila się biegunka i niedokrwistość, jelita przestają wchłaniać pokarm, co przyczynia się do powstania hipoproteinemii (obniżony poziom białka w organizmie), niedoborów witamin oraz zaburzeń elektrolitowych. W związku z tym może dojść do znacznego wyniszczenia organizmu. Ponieważ choroba Crohna może obejmować cały przewód pokarmowy, dość często w jej przebiegu pojawiają się także zmiany około odbytnicze - ropnie, przetoki, szczeliny odbytu. U niektórych pacjentów mogą też pojawić się objawy zupełnie niezwiązane z zajęciem przewodu pokarmowego - jest to tzw. pozajelitowa manifestacja choroby, w przebiegu której może dojść do zajęcia stawów (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych), może pojawić się rumień guzowaty, łuszczyca, zapalenie spojówek, zapalenie naczyniówki, zmiany w wątrobie, osteoporoza, zmiany mogą też czasami dotyczyć jeszcze innych układów i narządów.

Powikłania

Niestety, w przebiegu choroby Leśniowskiego-Crohna, w okresie zaostrzeń, często dochodzi do powikłań - do najczęstszych należy niedrożność jelit na skutek przewężeń powstałych poprzez toczący się w ścianie jelita proces zapalny, może dojść też do perforacji, czyli pęknięcia ściany jelita, tworzą się ropnie położone pomiędzy pętlami jelit oraz przetoki. Niekiedy zdarzają się też krwawienia z przewodu pokarmowego.

Rozpoznanie

W jaki sposób można rozpoznać chorobę Crohna? Wykonuje się szereg badań. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się zwykle podwyższony poziom białka zapalnego CRP, niedokrwistość, wysoki poziom leukocytów w morfologii krwi. Wykonuje się też badanie tomografii komputerowej jelit, która wykaże przewężenia w świetle jelita. Rozstrzygającym badaniem jest jednak zazwyczaj kolonoskopia- obraz jelit w czasie badania oraz pobrany do badania histopatologicznego wycinek ze ściany jelita pomagają ustalić ostateczne rozpoznanie. 

Leczenie

Wszystkie powikłania niestety wymagają ingerencji chirurgicznej, w przebiegu której zdarza się, że zachodzi konieczność wyłonienia stomii, czyli czasowego sztucznego odbytu, który po opanowaniu zaostrzenia najczęściej jest z powrotem wchłaniany do wnętrza jamy brzusznej. 

Nieoperacyjne leczenie choroby Crohna polega na stosowaniu rożnego rodzaju leków  pochodnych kwasu aminosalicylowego, sterydów, leków immunosupresyjnych oraz leków biologicznych - wszystko uzależnione jest od stopnia zaawansowania choroby i stanu pacjenta. Niezmiernie ważna jest także suplementacja witamin i minerałów z powodu ich zmniejszonego wchłania. Także dieta pacjentów z choroba Crohna powinna być urozmaicona i bogata we wszystkie niezbędne składniki pokarmowe. Nie ma natomiast specjalnych zaleceń dotyczących tego, co można, a czego nie można jeść - należy kierować się prostą zasadą, że nie można jeść po prostu tego, po czym pacjent czuje się gorzej (nasila się biegunka i bóle brzucha). Pacjenci z chorobą Crohna powinni natomiast przestać palić, bowiem nikotyna przyczynia się do powstawania zaostrzeń choroby. 

Niestety jak dotąd nie wymyślono skutecznego lekarstwa, dzięki któremu wyleczenie choroby Leśniowskiego- Crohna byłoby możliwe. Pacjent musi mieć świadomość, że będzie się z nią borykał do końca życia . Dlatego bardzo ważna jest stała opieka gastroenterologiczna i regularne zażywanie leków. Ponadto, często pacjenci z chorobą Crohna, zwłaszcza po wyłonieniu stomii, wymagają pomocy psychologa, który pomoże im oswoić  się z nową  sytuacją. Ważne jest także wsparcie rodziny i znajomych, istnieją też specjalne grupy wsparcia skupiające osoby chore na nieswoiste zapalenia jelit. 

Jedno jest jednak pewne - z chorobą Leśniowskiego-Crohna można normalnie funkcjonować, pracować, mieć rodzinę i spełniać swoje pasje. I to właśnie choremu pacjentowi powinien uzmysłowić jego lekarz prowadzący. 

Podziel się:


Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus