Jak przygotować się do ciąży? 10 wskazówek dla przyszłej mamy

Decydując się na dziecko, każda kobieta musi postarać się odpowiednio przygotować do ciąży oraz porodu. Planowanie ciąży bowiem to naprawdę niesłychanie istotna sprawa i powinno ono rozpocząć się już na około rok przed planowaną ciążą oraz obejmować wykonanie badań lekarskich, jak również właściwy styl życia, na który składa się odżywianie, aktywność fizyczna, używki oraz zabiegi pielęgnujące własne ciało. Jak zatem zaplanować ciąże? Jak przygotować organizm do ciąży? I zatem od czego należałoby zacząć starania o przyszłego członka rodziny?

1.    Badania przed zajściem w ciąże

Przygotowanie do ciąży w pierwszej kolejności powinno obejmować wykonanie szeregu badań. Jakie badania zrobić przed ciążą? Zarówno przyszła mama, jak i przyszły tata, muszą wykonać kilka badań, nawet, jeśli czują się zupełnie zdrowi. Ma to na celu zabezpieczyć ich przyszłe maleństwo przed ewentualnym schorzeniem, którego mogłoby się nabawić od nieświadomych swojej choroby rodziców. Wcześniejsze badania umożliwiają rodzicom poprawienie swojego stanu zdrowia, oczywiście, jeśli zajdzie taka konieczność. Dlatego bardzo ważne jest by obydwoje spotkali się z ginekologiem i wspólnie przedyskutowali wszystkie aspekty związane z poczęciem nowego życia. Przyszli rodzice powinni wspólnie wybrać się do swojego lekarza rodzinnego i poinformować go o tym, że planują mieć dziecko. Wtedy lekarz zleci im odpowiednie badania.

Zarówno dla mamy, jak i dla taty, lekarz zaleci wykonanie:
•        Morfologii krwi 
•        Szybkości opadania krwinek czerwonych (OB) 
•        Badania ogólnego moczu 
•        Poziomu glukozy 
•        Poziomu transaminaz wątrobowych (ALAT i ASPAT) 
•        Poziomu antygenu Hbs 

Dzięki tym badaniom przyszli rodzice dowiedzą się czy nie cierpią z powodu niedokrwistości-poinformuje o tym poziom hemoglobiny, hematokrytu oraz czerwonych ciałek krwi (erytrocytów) oznaczany w morfologii. Ponadto będzie też wiadomo czy w ich organizmie nie toczy się stan zapalny - wiedzy na ten temat dostarczy poziom białych krwinek (leukocytów) oraz płytek krwi (trombocytów) także zawarty w morfologii oraz wynik OB. Dodatkowo, przyszli rodzice będą też wiedzieć czy nie mają problemów z zakażeniem w drogach moczowych (Informacje uzyskane z badania moczu) oraz czy ich wątroba funkcjonuje prawidłowo - będą to wiedzieć na podstawie wysokości poziomu transaminaz. Będzie też wiadomo czy nie ma problemów z poziomem cukru i ewentualnym ryzykiem rozwoju. Dzięki oznaczeniu antygenu Hbs będzie też wiadomo czy przyszła mama i tata nie są nosicielami żółtaczki typu B (WZW B). Kobieta planująca ciąże powinna też dodatkowo wykonać jeszcze inne badania. Przede wszystkim jest to badanie poziomu hormonów tarczycy (TSH, FT3, FT4), aby przekonać się czy nie choruje na nadczynność lub niedoczynność tego narządu oraz badanie przeciwciał IgM oraz IgG w kierunku toxoplazmozy - jest to odzwierzęca choroba, którą można zarazić się od swojego pupila (częściej kota, rzadziej psa) lub jedząc surowe mięso. Dla osoby dorosłej zakażenie jest zazwyczaj bezobjawowe i nie wymaga leczenia. O przebyciu dawnego zakażenia świadczy poniesiony poziom przeciwciał IgG. Natomiast wysokie miano przeciwciał klasy IgM sugeruje świeże zakażenie, które jest niesłychanie groźne dla płodu i w porę nie wykryte oraz nie leczone może przyczynić się do powstania szeregu wad wrodzonych u dziecka. Kobieta musi też oznaczyć poziom przeciwciał IgM oraz IgG w kierunku cytomegalii - jest to bowiem wirus, który dla dorosłej osoby nie jest groźny, natomiast w ciąży, dladziecka, bywa śmiertelny. Dlatego tak ważne jest wykonanie tego badania. Przy rozpoznaniu świeżego zakażenia (wysokie miano IgM) konieczne jest natychmiastowe włączenie leczenia. Kolejne badanie obowiązkowe dla kobiety planującej dziecko to poziom przeciwciał skierowanych przeciwko wirusowi różyczki. Należy pamiętać o tym, że każda dziewczynka w wieku 10-13 lat podlega obowiązkowemu szczepieniu przeciwko tej chorobie i wytwarza przeciwciała wymierzone w wirusa. Aczkolwiek, z czasem poziom uodparniających przeciwciał może się obniżyć i przestać zabezpieczać kobietę przed wirusem. Dlatego, przed zajściem w ciążę, należy oznaczyć przeciwciała i ewentualnie poddać się uzupełniającemu szczepieniu. Należy także pamiętać o tym, że przebycie różyczki w przeszłości nie oznacza, że nie możemy zachorować na nią ponownie. Dlatego też nawet kobiety, które na nią chorowały, muszą zachować czujność i oznaczyć przeciwciała.

2.    Wizyta u ginekologa

Bardzo ważne jest, aby w okresie planowania ciąży, jak również w jej trakcie, kobieta była pod stałą opieką jednego ginekologa. Kobieta powinna wybrać lekarza, do którego będzie miała pełne zaufanie. W końcu będzie to lekarz, którego zadanie to sprawowanie opieki zarówno nad matką, jak i nad jej przyszłym dzieckiem. Zatem na lekarzu spoczywa duża odpowiedzialność, gdyż troszczy się on jednocześnie o dwa życia. Dlatego też kobieta musi z lekarzem współpracować, mówić mu o wszystkim, co ją niepokoi, dzielić się z nim wszystkimi wątpliwościami, jak również pytać o wszystko, co tylko chce wiedzieć.  Lekarz natomiast musi cierpliwie odpowiadać na wszystkie pytania, tłumaczyć wątpliwości, mówić zrozumiałym dla pacjentki językiem, jak również dopuszczać możliwość badania kobiety w obecności partnera, gdyż dla niektórych pań w okresie ciąży jest to bardzo ważne.

W trakcie pierwszej wizyty lekarz powinien dobrze poznać swoją pacjentkę. Chodzi tu o jej przeszłość i przebyte choroby, ewentualne leki, które przyjmowała lub przyjmuje, a także używki i styl życia.

W czasie pierwszej wizyty ginekolog zleci następujące badania:
•        Cytologię 
•        Ocenę stopnia czystości pochwy 
•        USG narządu rodnego 
•        USG piersi 
•        Poziomy żeńskich hormonów płciowych 
•        Grupę krwi oraz oznaczenie czynnika Rh 
•        Pomiar wagi i ciśnienia 
Lekarz zapyta także, na jakie badania skierował pacjentkę lekarz rodzinny i poprosi o ich wyniki. Jeśli uzna za konieczne, skieruje pacjentkę na dane badanie po raz kolejny lub zaleci inne, nie wykonywane do tej pory.

W czasie ciąży wizyty u lekarza będą rutyną, dlatego należy się do nich przyzwyczaić. Najczęściej wizyty u lekarza odbywają się co 4 tygodnie, natomiast od początku 8 miesiąca - co 2 tygodnie.

3.    Badania genetyczne

Ponadto planując ciążę warto zastanowić się nad wykonaniem badań genetycznych.  W okresie planowania ciąży obydwoje partnerzy muszą zastanowić się nad tym, czy w ich rodzinach nie urodziło się kiedyś dziecko obarczone chorobą genetyczną lub z widocznymi dysproporcjami w budowie ciała lub z upośledzeniem umysłowym. Należy przeanalizować, czy bliscy krewni nie chorują na padaczkę czy hemofilię. O wszystkich takich przypadkach należy poinformować swojego ginekologa który, jeśli uzna za konieczne, skieruje przyszłych rodziców do poradni genetycznej. Także, jeśli przyszła mama ma powyżej 35 lat, będzie musiała udać się do takiej poradni. Taka wizyta jest związana z faktem, że kobiety po 30 roku życia są obarczone większym ryzykiem urodzenia dziecka z zespołem genetycznym.

4.    Badanie stomatologiczne

Każda kobieta planująca ciążę musi odwiedzić stomatologa, choć  jak wiadomo nie jest to miła wizyta i większość napawa lękiem. Niestety, jest ona niezbędna. Przed poczęciem dziecka należy sprawdzić, jaki jest stan uzębienia i czy nie wymaga ono „naprawy”. Jest to niesłychanie istotna sprawa, gdyż zęby objęte próchnicą mogą być źródłem groźnych bakterii, przede wszystkim paciorkowców, które mogą przyczynić się do powstania uogólnionego zakażenia w kobiecym organizmie. Te mikroorganizmy mogą być niebezpieczne także dla dziecka. Ponadto, w okresie ciąży, nie można wykonywać niektórych zabiegów stomatologicznych ze względu na konieczność podawania znieczulenia. Każdą interwencję stomatologiczną trzeba dokładnie przedyskutować z lekarzem.

5.    Dieta przed ciążą 

Planując ciążę, przyszła mama musi zacząć prawidłowo się odżywiać. Jej jadłospis ma być bogaty w źródło cennych witamin i minerałów, czyli warzyw i owoców. Ważne są także substancje budulcowe, czyli głównie białko, którego najwięcej można znaleźć w nabiale oraz potrawach mięsnych. Niesłychanie ważnym elementem diety są ryby bogate w nienasycone kwasy tłuszczowe omega-3 oraz omega-6, które pozytywnie wpływają na poziom cholesterolu. Należy jeść pięć mniejszych posiłków dziennie i zadbać o ich urozmaicenie. Każdy posiłek powinien zawierać około stu gramów warzyw lub owoców, które oprócz tego, że zawierają witaminy i mikroelementy, dodatkowo są bogate w błonnik, dzięki czemu regulują pracę jelit i zapobiegają zaparciom. 

6.    Aktywność fizyczna

Ważną sprawą jest, aby przed ciążą wzmocnić nieco swoje mięsnie, aby w okresie ciąży mniej uskarżać się na bóle kręgosłupa oraz kończyn dolnych. Przyszła mama, której jak najbardziej może towarzyszyć przyszły tata, powinna chociaż raz w tygodniu uczestniczyć w zajęciach fizycznych. Można chodzić na basen, biegać, jak również wykonywać ćwiczenia rozciągające.

7.    Koniec z używkami

Przyszła mama powinna pozbyć się wszystkich złych nawyków. Nie wolno palić papierosów i pić alkoholu! Nikotyna i alkohol znacznie zwiększają ryzyko rozwoju wad wrodzonych u dziecka, a także mogą obniżyć w znaczący sposób poziom intelektualny dziecka. Jeśli chodzi o inną, popularną używkę – kawę, nie należy pić jej w dużych ilościach. Można spożywać umiarkowanie mocną kawę raz w tygodniu

8.    Pielęgnacja ciała

Planując dziecko, nie można zapomnieć o swoim ciele. Wiele kobiet boi się zajścia w ciążę ze względu na zmianę sylwetki czy wyglądu skóry. Faktem jest, że w trakcie ciąży zachodzą pewne zmiany, ale w dużym stopniu możemy je kontrolować. Przede wszystkim należy przywiązywać dużą wagę do odpowiedniego nawilżenia skóry. Trzeba dbać, aby była elastyczna i jędrna. Dostępnych jest wiele preparatów poprawiających jej regenerację. Stosowanie ich zmniejszy w znacznym stopniu ryzyko wystąpienia rozstępów w okresie ciąży. Ponadto, już po urodzeniu dziecka, jędrna skóra znacznie szybciej ulegnie regeneracji i powróci do ładnego i zdrowego wyglądu. Przed ciążą można skusić się także parę razy na wizytę u kosmetyczki i zabieg ujędrniający całe ciało, a na pewno żadna kobieta nie będzie tego żałowała.

9.    Leki przyjmowane na stałe

Jeśli kobieta przyjmuje na stałe leki z powodu przewlekłej choroby (nadciśnienie, cukrzyca, choroby tarczycy i wiele innych), koniecznie musi poinformować o tym ginekologa w trakcie pierwszej wizyty. Lekarz podejmie wtedy decyzję, czy może nadal je stosować czy też zajdzie konieczność zmiany terapii na inną. Absolutnie nie wolno zatajać przed lekarzem swoich chorób i zażywanych preparatów, gdyż tym sposobem można przyczynić się do zaszkodzenia nie tylko sobie, ale także swojemu przyszłemu dziecku.

10.    Kontrola masy ciała 

Bardzo ważna sprawa, to kontrolowanie swojej wagi. Przed ciążą indeks BMI (czyli stosunek masy ciała do wzrostu w metrach do kwadratu) powinien mieścić się w granicach normy, czyli pomiędzy 20 a 25.Niedowaga, czyli BMI poniżej 20, może znacznie utrudniać donoszenie ciąży i prowadzić nawet do poronienia. Za szczupłe kobiety często muszą przez całą ciążę leżeć, gdyż nawet najmniejszy wysiłek mógłby spowodować powikłania, włącznie z utratą dziecka. Natomiast kobiety otyłe (BMI powyżej 25) są z kolei częściej narażone na wystąpienie szeregu chorób, groźnych zarówno dla nich, a przede wszystkim dla dziecka. Najczęstszymi chorobami związanymi z otyłością są cukrzyca i nadciśnienie tętnicze. 


Podziel się: