Brodawka wirusowa - wyjątkowo uciążliwy przeciwnik

Brodawka wirusowa (łac. verruca) potocznie zwana kurzajką, jest nadmiernie zrogowaciałą grudką na skórze, wywołaną określonymi typami wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV - human papillomavirus). Wyróżniamy brodawki zwykłe, brodawki płaskie, brodawki stóp, a także brodawki weneryczne.

Przyczyny

Czynnikiem wywołującym brodawki wirusowe jest wirus z grupy HPV, który w zależności od typu może wywoływać różne zmiany skórne. Do zakażenia dochodzi poprzez bezpośredni kontakt. Czynnikami szczególnie usposabiającymi są: młody wiek, a także stany upośledzonej odporności (zakażenie wirusem HIV, immunosupresja). Również dzieci chorujące na atopowe zapalenie skóry wydają się być bardziej podatne na zakażenie tym wirusem i rozwój brodawek wirusowych.

Objawy

Brodawki zwykłe stanowią ok. 70% wszystkich brodawek, najczęściej dotyczą dzieci  w wieku szkolnym i występują na skórze dłoni. Mają charakter pojedynczych lub mnogich szorstkich, wyniosłych, twardych grudek barwy biało-beżowej, o średnicy od kilku do kilkunastu milimetrów, zazwyczaj nie powodują dolegliwości i mają tendencję do samoistnego ustępowania. Nierzadko zajmują okolice wałów paznokciowych lub pojawiają się pod płytką paznokciową. Przebieg tego schorzenia jest zazwyczaj przewlekły - wielomiesięczny, a czasami nawet wieloletni.

Brodawki płaskie to, jak sama nazwa wskazuje, płaskie, gładkie, liczne, rozsiane grudki o nieco wyniosłej powierzchni, barwy beżowej lub beżowo-brązowej. Zazwyczaj występują w młodym wieku, ale mogą również pojawić się u osób dorosłych. Linijny układ brodawek świadczy o tym, że do zakażenia doszło w wyniku zadrapania. Najczęściej lokalizują się w obrębie dolnej części twarzy, czoła, na grzbietach rąk i mogą ustępować samoistnie. Przebieg schorzenia może być również wielomiesięczny.

Brodawki stóp możemy podzielić na dwa rodzaje:

  • brodawki typu myrmecia - głębokie, bolesne, zazwyczaj pojedyncze. Zmiany te charakteryzują się dość dużą zakaźnością i bardzo często pojawiają się na stopach dzieci i młodzieży. Jeżeli są zlokalizowane w miejscach ucisku towarzyszy im duża tkliwość i nierzadko odczyn zapalny.
  • brodawki mozaikowe - powierzchowne, liczne, niebolesne, zazwyczaj zgrupowane. Niestety mogą często nawracać.

Brodawki weneryczne inaczej zwane płciowymi zazwyczaj są zlokalizowane w okolicy zewnętrznych narządów płciowych męskich i żeńskich, mogą również zajmować okolicę okołoodbytniczą, odbytnicę oraz pochwę. Do zakażenia najczęściej dochodzi poprzez kontakty seksualne, ale również wirusy HPV mogą zostać przeniesione na noworodka podczas porodu, jeżeli u matki występują brodawki w okolicy genitalnej. Zmiany te mogą mieć bardzo rozmaity obraz - od drobnych, pojedynczych, różowych, czerwonych, cielistych czy brązowych grudek do kalafiorowatych, mnogich, zlewających się dużych narośli, które mogą osiągać znaczne rozmiary, zwłaszcza u osób z zaburzeniami odporności.

Leczenie

W leczeniu brodawek wirusowych zwykłych i stóp możemy wyróżnić metody zabiegowe i leczenie miejscowe. Do leczenia zabiegowego zaliczamy kriochirurgię, czyli zamrażanie zmian płynnym azotem i elektrokoagulację brodawek. W leczeniu bardzo rozległych brodawek, które są oporne na inne metody leczenia z powodzeniem stosuję się takie metody jak laser CO2 czy terapię fotodynamiczną. Często po usunięciu jednej lub kilku brodawek obserwuje się ustępowanie pozostałych zmian, dlatego też nie należy usuwać wszystkich zmian jednocześnie. W leczeniu miejscowym stosuje się środki zawierające w swoim składzie kwas salicylowy, 5-fluofouracyl, kwas monochlorooctowy. W przypadku zmian zlokalizowanych na podeszwach stóp lub bardzo zrogowaciałych i twardych, można zastosować przed zabiegiem maść salicylową z dodatkiem kwasu mlekowego, w celu rozmiękczenia zrogowaceń co korzystniej wpływa zarówno na przebieg, jak i efekty leczenia zabiegowego.

W leczeniu brodawek płaskich stosuje się zewnętrznie preparaty retinoidów, środki o działaniu złuszczającym z rezorcyną, kwasem salicylowym, imikwimod. Z metod zabiegowych powierzchowny zabieg z użyciem ciekłego azotu (np. kriopeeling), laseroterapię lub rzadziej elektrokoagulację.

Do leczenia brodawek płciowych najczęściej stosuje się miejscowo preparaty podofilotoksyny, imikwimod, a z metod zabiegowych krioterapię, laseroterapię oraz elektrochirurgię.

Ze względu na naturalną tendencję do samoistnego ustępowania zmian chorobowych w ciągu kilku miesięcy lub lat w leczeniu brodawek unika się agresywnych metod leczenia, które mogą być bolesne, a także może pozostawiać blizny i przebarwienia. Jedynie brodawki, które powodują dolegliwości bólowe wymagają bardziej agresywnego postępowania.

Podziel się:

Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus