Zespół bark-ręka, czyli zespół Sudecka

Na powstanie zespołu Sudecka, mają wpływ przede wszystkim sumujące się mikrourazy. Wśród przyczyn można wyróżnić zarówno lekkie uszkodzenia tj. stłuczenie, jak i kontuzje o większych skutkach m.in. złamania lub zwichnięcia.

Do charakterystycznych cech omawianego zespołu należy między innymi opuchnięta ręka (wynika to z zaburzeń krążenia w jej obrębie), ból, osteoporoza oraz zmiany skórne.


Leczenie opisywanej dysfunkcji, opiera się przede wszystkim na prawidłowej i rzetelnej diagnozie. Aby usprawnianie było w pełni skuteczne i przynosiło założone rezultaty, należy odnaleźć przede wszystkim źródło choroby (a więc bliznę, złamanie itp., które zapoczątkowało cały zespół zmian w kończynie górnej). Ogół omawianych cech nosi nazwę tzw. odruchowej dystrofii współczulnej, która charakteryzuje się zbyt silną reakcją organizmu w stosunku do działającego bodźca.

Jeśli diagnoza została ostatecznie postawiona, wówczas można przejść do pełnego procesu rehabilitacji, który różni się zasadniczo w zależności od stadium choroby. W przypadku ostrego okresu zespołu Sudecka stabilizuje się uszkodzoną kończynę na okres około tygodnia (by jej nie nadwerężać), wykonuje się ćwiczenia czynne palców oraz całej ręki oraz ćwiczenia z zastosowaniem lekkiego oporu zewnętrznego.

Drugi etap choroby jest natomiast okresem, podczas którego stosuje się ćwiczenia czynne z oporem, czynne w odciążeniu oraz ćwiczenia manualne ręki połączone z farmakoterapią. Etap trzeci obejmuje natomiast ćwiczenia z zakresu pierwszego i drugiego. Do pełnego usprawniania niezbędne są również zabiegi fizjoterapii tj. laseroterapia, elektroterapia oraz leczenie zimnem lub ciepłem w zależności od stadium choroby.


Podziel się:

Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus