Diagnostyka dermatologiczna

Diagnostyka dermatologiczna polega na dokładnych oględzinach zmienionej chorobowo skóry. Obejmuje również problemy związane z włosami, paznokciami bądź nadmierną potliwością. Lekarz dermatolog dokonuje oceny stanu zdrowia, a w razie konieczności wprowadza leczenie rozpoznanej choroby.

Należy zdawać sobie sprawę z tego, że wizyta u dermatologa to nie tylko obejrzenie ciała pacjenta, ale również szczegółowo zebrany wywiad lekarski oraz różnego rodzaju badania.

Przebieg wizyty u dermatologa

Podczas wizyty lekarz w pierwszej kolejności zapyta od jak dawna występują objawy chorobotwórcze. Będzie chciał wiedzieć czy dolegliwości pojawiły się nagle, czy stopniowo narastały. Wskazane jest także poinformowanie go o ewentualnych przewlekłych chorobach, podczas których dość często pojawiają się problemy ze skórą i włosami. Przykładowo, przy stwierdzeniu niedokrwistości, typowe jest wypadanie włosów, łamanie oraz kruchość paznokci. 

Po zebraniu wywiadu doktor dokona oceny stanu zdrowia oraz zadecyduje o ewentualnej dalszej diagnostyce. W niektórych przypadkach diagnozę można postawić po rozmowie z pacjentem i obejrzeniu zmian chorobowych. Jednakże istnieją sytuacje, kiedy lekarz ma wątpliwości. Wówczas zleca wykonanie badania laboratoryjnego — między innymi poziomu TSH, hormonów tarczycy, a także morfologii krwi.

Leczenie trądziku

Jeśli problemem, z którym pacjent zgłosił się do dermatologa, jest trądzik, a lekarz podejmie decyzję o jego doustnym leczeniu, wtedy zostaje wykonany lipidogram. Wówczas można ocenić poziom cholesterolu, prób wątrobowych oraz kreatyniny we krwi. 

Niektóre leki doustne, stosowane przy leczeniu trądziku, mogą wywierać niekorzystny wpływ na nerki i wątrobę. Przed włączeniem leczenia warto ocenić stan tych narządów. 

Zdarza się też, że lekarz podejmuje decyzję o zleceniu badania poziomu przeciwciał w kierunku zakażenia Mycoplasmą. Stwierdza wówczas obecność na skórze dziwnego rumienia, któremu dodatkowo towarzyszy bolesność stawów. 

Dermatolog czasami prosi o oznaczenie stężenia przeciwciał, jeśli podejrzewa zakażenie boreliozą. Ma to miejsce w sytuacji, gdy, podobnie jak przy Mycoplasmie, pojawił się rumień, lecz w tym przypadku jest obrączkowaty. Widać centralne przejaśnienie, a naokoło czerwoną obwódkę. 

Dermatoskopia — kiedy się ją wykonuje i na czym polega? 

Dermatoskopia wykonywana jest wówczas, gdy pacjent zgłasza się do gabinetu dermatologicznego po to, aby lekarz obejrzał znamiona barwnikowe na jego ciele. Niektóre z nich mogą być groźne dla zdrowia. 

W przyszłości ze znamienia typu pieprzyk czy narośl może rozwinąć się czerniak złośliwy, będący bardzo niebezpiecznym nowotworem. Wskazane jest wtedy badanie, które polega na oglądaniu zmian barwnikowych pod powiększeniem. Można użyć do tego celu lupy ze źródłem światła bądź specjalnej kamery. Dzięki temu lekarz jest w stanie stwierdzić brak lub obecność w znamieniu cech podejrzanych, świadczących o możliwości choroby. Należy do nich między innymi nierównomierne zabarwienie zmiany czy nierówne jej brzegi. 

Pobieranie wycinków ze zmian skórnych i wykonywanie prób płatkowych

Dermatolog decyduje się na pobieranie wycinków z różnego rodzaju zmian skórnych, jeśli u pacjenta obecne są zmiany, które pomimo wcześniej podjętego leczenia nie ustępują. Możliwe jest zweryfikowanie rozpoznania dolegliwości, co pozwoli lekarzowi zmodyfikować wcześniej zalecone postępowanie lecznicze.

Niekiedy wykonuje się próby płatkowe, czyli testy kontaktowe skóry. Badaniu poddany jest pacjent, u którego dermatolog podejrzewa alergię. Najczęstszymi alergenami, mogącymi ją wywoływać, są niektóre kosmetyki oraz metale, takie jak chrom i nikiel, zwykle obecne w biżuterii oraz paskach do ubrań. 

Inne elementy diagnostyki dermatologicznej

Jeszcze jednym sposobem badania są testy punktowe, wykonywane w celu potwierdzenia bądź wykluczenia alergii na pewne alergeny pokarmowe lub wziewne. Dzięki takim testom można skutecznie wykryć substancje uczulające pacjenta i zalecić dalsze, właściwe leczenie. Czasami powodem wizyty u specjalisty są tzw. wstydliwe sprawy, czyli problemy związane z różnymi zmianami, powstającymi w okolicach narządów płciowych. Aby móc postawić diagnozę lekarz dokonuje oględzin zmiany, następnie zleca dalsze postępowanie diagnostyczne.

Niekiedy zachodzi również potrzeba pogłębienia diagnostyki, na przykład wykonania badań laboratoryjnych w kierunku chorób wenerycznych (między innymi VDRL w przypadku podejrzenia kiły). Bywa też tak, że konieczny jest wymaz z okolic narządów płciowych celem stwierdzenia, który konkretnie drobnoustrój doprowadził do powstania infekcji. Nie należy obawiać się wizyty u dermatologa, ponieważ szybsze wyleczenie choroby może uchronić nas przed jej poważnymi powikłaniami.


Podziel się: