Ludzki czynnik krzepnięcia XIII Human clotting factor xiii - ulotka - dawkowanie, zastosowanie, opis leku - DOZ.pl

Encyklopedia leków

Ludzki czynnik krzepnięcia XIII, Human clotting factor xiii, Factor xiii coagulationis humanus - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o ludzkim czynniku krzepnięcia xiii

Rok wprowadzenia na rynek
2012
Substancje aktywne
Ludzki Czynnik Krzepnięcia XIII
Działanie ludzkiego czynnika krzepnięcia xiii
przeciwkrwotoczne
Postacie ludzkiego czynnika krzepnięcia xiii
roztwór do wstrzykiwań i infuzji
Układy narządowe
układ krwiotwórczy i krew
Specjalności medyczne
Chirurgia ogólna, Choroby wewnętrzne, Kardiologia
Rys historyczny ludzkiego czynnika krzepnięcia xiii

Ludzki czynnik krzepnięcia XIII został odkryty w 1948 roku przez naukowców Kalmana Laki'ego and Laszlo Lorand'a. W 2012 roku rekombinowany ludzki czynnik krzepnięcia XIII został zatwierdzony przez Agencję  Żywności i Leków (FDA, Food and Drug Administration) i wprowadzony na rynek przez firmę farmaceutyczną Novo Nordisk A/S. W październiku tego samego roku substancja lecznicza została zaaprobowana przez Szwajcarską Agencję Produktów Leczniczych Swissmedic (Swiss Agency for Therapeutic Products). W marcu 2016 roku rekombinowany ludzki czynnik krzepnięcia krwi XIII zatwierdziła agencja PMDA Japan. Podmiotem odpowiedzialnym została firma Novo Nordisk Pharma.

Wzór sumaryczny ludzkiego czynnika krzepnięcia xiii

Heterotetramer określany jako A2B2

Spis treści

Wskazania do stosowania ludzkiego czynnika krzepnięcia xiii

Ludzki czynnik krzepnięcia XIII znany jest także jako czynnik stabilizujący fibrynę. Jest to substancja wytwarzana w organizmie i biorąca udział w procesie krzepnięcia krwi. FXIII znajduje się zarówno w osoczu krwi jak i w cytoplazmie komórek krwi: trombocytów, makrofagów i monocytów. Pod względem budowy chemicznej osoczowy FXIII jest heterotetramerem złożonym z dwóch aktywnych podjednostek A oraz dwóch nośnikowych podjednostek B. Osoby z niedoborem tego czynnika lub jego mutacją są narażone na epizody krwawień.

Wskazaniem do stosowania ludzkiego czynnika krzepnięcia XIII jest profilaktyczne leczenie wrodzonego niedoboru czynnika XIII i leczenie okołooperacyjnych krwawień chirurgicznych u pacjentów dorosłych i dzieci z wrodzonym niedoborem tego czynnika.

Dawkowanie ludzkiego czynnika krzepnięcia xiii

Dawkowanie dla pacjentów jest modyfikowane w zależności od masy ciała, stanu klinicznego oraz wyników badań laboratoryjnych określających poziom aktywności czynnika krzepnięcia krwi XIII (FXIII). Lek podaje się w postaci infuzji dożylnej lub wstrzyknięcia dożylnego. Szybkość infuzji nie powinna przekraczać 4 ml na minutę, a przed podaniem, fiolki z substancją leczniczą muszą być ogrzane do temperatury pokojowej.

Dawkowanie w przypadku profilaktycznego leczenia pacjentów z niedoborem endogennego czynnika krzepnięcia XIII obejmuje podanie początkowe leku w ilości 40 jednostek międzynarodowych (j.m.) na kilogram masy ciała oraz leczenie podtrzymujące, w którym dawkowanie jest ustalane w zależności od wyników badań określających poziom aktywności FXIII. Celem leczenia jest utrzymanie minimalnej aktywności czynnika krzepnięcia XIII na poziomie 5-20%.

Podanie czynnika krzepnięcia XIII przed zabiegiem chirurgicznym jest uzależnione od ilości czasu który minął od ostatniej profilaktycznej dawki FXIII. Konieczny jest ścisły monitoring pacjentów przed zabiegiem operacyjnym i po zabiegu pod kątem aktywności ludzkiego czynnika krzepnięcia XIII.

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży jest analogiczne do dawkowania dla osób dorosłych. Brak jest badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku u osób w podeszłym wieku.

Przeciwskazania do stosowania ludzkiego czynnika krzepnięcia xiii

Przeciwwskazaniem do stosowania ludzkiego czynnika krzepnięcia XIII jest nadwrażliwość na tę substancję leczniczą.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania ludzkiego czynnika krzepnięcia xiii

Należy zachować ostrożność podając ludzki czynnik krzepnięcia XIII pacjentom ze stwierdzoną świeżą zakrzepicą. Substancja wykazuje fibryno-stabilizacyjne działanie.

Po podaniu ludzkiego czynnika krzepnięcia XIII w postaci wstrzyknięcia bądź infuzji dożylnej możliwe  jest wystąpienie reakcji nadwrażliwości w tym wstrząsu anafilaktycznego. Objawy duszności, ucisku w klatce piersiowej, spadek ciśnienia tętniczego krwi i wysypka są wskazaniami do przerwania wlewu.

Pacjenci stale przyjmujący preparaty pochodzące z ludzkiego osocza powinni zostać zaszczepieni przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B, aby zapobiec ewentualnemu zakażeniu.

Podawanie czynnika krzepnięcia XIII może skutkować wytworzeniem przeciwciał neutralizujących lek. Brak efektywności leczenia powinien zostać zbadany pod tym kątem.

Interakcje ludzkiego czynnika krzepnięcia xiii z innymi substancjami czynnymi

zmniejszenie skuteczności ludzkiego czynnika krzepnięcia XIII
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Abcyksymab (Abciximab) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Acenokumarol (Acenocoumarol) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Alteplaza (Alteplase) leki przeciwzakrzepowe - enzymy
Antytrombina alfa (Antithrombin alpha) leki przeciwzakrzepowe - heparyna, heparynoidy i pochodne
Dalteparyna (Dalteparin) leki przeciwzakrzepowe - heparyna, heparynoidy i pochodne
Dekstran (Dextran) substytuty osocza
Epoprostenol (Epoprostenol) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Heparyna (Heparin) leki przeciwzakrzepowe - heparyna, heparynoidy i pochodne
Kwas acetylosalicylowy (Acetylsalicylic acid) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Nadroparyna (Nadroparin calcium) leki przeciwzakrzepowe - heparyna, heparynoidy i pochodne
Warfaryna (Warfarin) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Enoksaparyna (Enoxaparin) leki przeciwzakrzepowe - heparyna, heparynoidy i pochodne

Wpływ ludzkiego czynnika krzepnięcia xiii na prowadzenie pojazdów

Brak jest badań określających wpływ ludzkiego czynnika krzepnięcia XIII na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych, w tym samochodów.

Inne rodzaje interakcji

Przyjmowanie ludzkiego czynnika krzepnięcia XIII może skutkować wytworzeniem przeciwciał neutralizujących przeciwko F XIII we krwi.

Wpływ ludzkiego czynnika krzepnięcia xiii na ciążę

Istnieją ograniczone dane na temat zastosowania ludzkiego czynnika krzepnięcia krwi u kobiet ciężarnych. Ze względów bezpieczeństwa lek może być podawany w razie konieczności, kiedy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.

Wpływ ludzkiego czynnika krzepnięcia xiii na laktację

Najprawdopodobniej lek jest bezpieczny w czasie laktacji, co wynika z dużej masy cząsteczkowej czynnika krzepnięcia XIII oraz białkowego charakteru substancji. Z tego względu ludzki czynnik krzepnięcia XIII może być stosowany przez matki karmiące piersią.

Wpływ ludzkiego czynnika krzepnięcia xiii na płodność

Brak jest badań opisujących wpływ ludzkiego czynnika krzepnięcia XIII na płodność u ludzi.

Inne możliwe skutki uboczne

Po podaniu dożylnym ludzkiego czynnika krzepnięcia XIII może pojawić się podwyższona temperatura ciała oraz objawy alergiczne takie jak wysypka, pokrzywka, duszności, uczucie ucisku w klatce piersiowej i obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Bardzo rzadkim działaniem niepożądanym jest wytworzenie przeciwciał przeciwko FXIII.

Objawy przedawkowania ludzkiego czynnika krzepnięcia xiii

Do tej pory nie odnotowano przypadków przedawkowania ludzkiego czynnika krzepnięcia XIII.

Mechanizm działania ludzkiego czynnika krzepnęcia xiii

Ludzki czynnik krzepnięcia XIII jest enzymem biorącym udział w procesie krzepnięcia krwi, a dokładniej w ostatnim etapie kaskady reakcjitworzenia skrzepu (przekształcanie fibryny luźnej w fibrynę zwartą). FXIII z postaci nieaktywnej ulega aktywacji na skutek przegrupowania podjednostek A i B (aktywacja podjednostki A na skutek odłączenia od podjednostki B). Transglutaminaza w podjednostce A bierze udział w sieciowaniu fibryny podnosząc wytrzymałość mechaniczną skrzepu (krzyżowe połączenie cząstek fibryny).

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Albutrepenonakog alfa
  • Efmoroktokog alfa
  • Eftrenonakog alfa
  • Eptakog alfa
  • Lonoctocog alfa
  • Ludzki czynnik krzepnięcia IX
  • Ludzki czynnik krzepnięcia VIII
  • Ludzki czynnik krzepnięcia X
  • Ludzki Czynnik Von Willebranda
  • Moroktokog alfa
  • Nonakog gamma
  • Oktokog alfa
  • Simoktokog alfa
  • Turoktokog alfa
  • Zespół protrombiny ludzkiej

Wchłanianie ludzkiego czynnika krzepnięcia xiii

Maksymalne stężenie leku w stanie stacjonarnym wynosi 0,9 ± 0,20 j.m. na mililitr. Czas potrzebny do osiągnięcia Cmax wynosi średnio 1,7 ± 1,44 godziny.

Dystrybucja ludzkiego czynnika krzepnięcia xiii

Objętość dystrybucji leku w stanie stacjonarnym wynosi 51,1 ml/kg.

Wydalanie ludzkiego czynnika krzepnięcia xiii

Okres półtrwania ludzkiego czynnika krzepnięcia XIII u pacjentów z wrodzonym niedoborem FXIII wynosi średnio 6,6 dnia. Okres półtrwania u dzieci jest krótszy w porównaniu z osobami dorosłymi. Klirens dla FXIII wynosi 0,22 ml/godz/kg.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij