Lorista H, 50 mg + 12,5 mg, tabletki powlekane, 28 szt.

Opis

Lek Lorista H to produkt leczniczy w postaci tabletek, który stanowi połączenie dwóch substancji czynnych: losartanu (antagonisty receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazydu (leku moczopędnego). Preparat wykazuje skojarzone działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi poprzez jednoczesne rozszerzanie naczyń krwionośnych oraz zwiększanie wydalania wody i soli przez nerki.

Skład

Substancjami czynnymi leku są losartan potasowy (Losartanum kalicum) oraz hydrochlorotiazyd (Hydrochlorothiazidum).

Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg losartanu potasowego (losartanum kalicum), co odpowiada 45,76 mg losartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu (hydrochlorothiazidum).

Substancje pomocnicze: Rdzeń tabletki: Skrobia żelowana, kukurydziana; Celuloza mikrokrystaliczna; Laktoza jednowodna; Magnezu stearynian. Otoczka tabletki: Hypromeloza; Makrogol 4000; Żółcień chinolinowa (E 104); Talk; Tytanu dwutlenek (E 171).

Dawkowanie

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta.

Lek należy stosować doustnie.

Działanie

Lorista H obniża ciśnienie tętnicze na dwa sposoby. Losartan blokuje wiązanie angiotensyny II (substancji kurczącej naczynia krwionośne) z jej receptorami, co prowadzi do rozszerzenia naczyń. Z kolei hydrochlorotiazyd działa moczopędnie, stymulując usuwanie nadmiaru wody i soli przez nerki, co dodatkowo zmniejsza objętość krążącej krwi i ułatwia pracę sercu.

Wskazania

Produkt leczniczy Lorista H wskazany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego u pacjentów, których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane podczas stosowania losartanu lub hydrochlorotiazydu w monoterapii.

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku w przypadku: nadwrażliwości na losartan, hydrochlorotiazyd lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu, a także uczulenia na pochodne sulfonamidów (np. inne tiazydy lub niektóre leki przeciwbakteryjne, jak kotrimoksazol).

Lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży powyżej trzeciego miesiąca, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, zastojem żółci lub niedrożnością dróg żółciowych, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) lub bezmoczem. Nie stosować przy niepoddających się leczeniu zaburzeniach elektrolitowych (małe stężenie potasu lub sodu, duże stężenie wapnia we krwi), w dnie moczanowej oraz przy jednoczesnym przyjmowaniu aliskirenu u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów): kaszel, zakażenie górnych dróg oddechowych, przekrwienie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok, zaburzenia zatok, biegunka, ból brzucha, nudności, niestrawność, bóle lub kurcze mięśni, ból nóg, ból pleców, bezsenność, ból głowy, zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie, ból w klatce piersiowej, zwiększone stężenie potasu we krwi (które może powodować zaburzenia rytmu serca), zmniejszone stężenie hemoglobiny, zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek, za małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia).

Więcej informacji w ulotce dołączonej do leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

Należy zachować ostrożność i poinformować lekarza, jeśli pacjent: choruje na nadciśnienie tętnicze, utrwalone zaburzenia rytmu serca, cukrzycę, nadczynność tarczycy lub przerost gruczołu krokowego.

Należy unikać stosowania antazoliny u osób z padaczką ze względu na ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych. Należy unikać przyjmowania leku, jeśli pacjent stosuje inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) lub leki o działaniu cholinolitycznym (takie jak neuroleptyki fenotiazynowe, hydroksyzynę, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne). Jednoczesne przyjmowanie preparatu Phenazolinum z lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy oraz spożywanie alkoholu może wywołać niebezpieczne reakcje organizmu w wyniku sumowania się ich działania.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.

Szczególnie ważna jest informacja, jeśli pacjent stosuje barbiturany, inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, noradrenalinę, adrenalinę oraz alkohol, które nasilają działanie i toksyczność antazoliny. Należy również poinformować o stosowaniu fenytoiny, doustnych leków przeciwzakrzepowych oraz steroidów, których działanie antazolina może osłabiać.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Nie należy stosować leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Na początku leczenia preparatem Lorista H nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn mechanicznych, dopóki pacjent nie pozna swojej indywidualnej reakcji na lek, ponieważ może on wywołać objawy utrudniające koncentrację.