Kwexyma, 25 mg/ml, zawiesina doustna, 120 ml

Opis

Kwexyma to lek zawierający substancję czynną zwaną kwetiapiną. Należy on do grupy leków przeciwpsychotycznych. Lek Kwexyma może być stosowany w leczeniu depresji w przebiegu zaburzenia dwubiegunowego, manii oraz schizofrenii.

Skład

Substancją czynną leku jest kwetiapina.

Każdy 1 mL zawiesiny doustnej zawiera 25 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu).

Substancje pomocnicze: Sodu benzoesan (E211); Metylu parahydroksybenzoesan (E218); Sacharyna sodowa (E954); Disodu fosforan (E339); Sorbitol roztwór 70% (E420); Glikol propylenowy (E1520); Glicerol (E422); Celuloza mikrokrystaliczna krzemowana; Karmeloza sodowa (E466); Guma ksantan (E415); Poloksamer 188; Makrogol 400 (E1521); Sukraloza (E955); Aromat wiśniowy; Woda.

Dawkowanie

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta.

Lek należy stosować doustnie.

Działanie

Kwexyma zawiera kwetiapinę, która należy do grupy leków przeciwpsychotycznych.

Wskazania

Lek Kwexyma może być stosowany w leczeniu kilku chorób, takich jak: depresja w przebiegu zaburzenia dwubiegunowego (zaburzenia powodujące u pacjenta uczucie smutku, przygnębienie, poczucie winy, brak energii i apetytu i/lub trudności w zasypianiu); mania (stan, w którym pacjent może być bardzo podekscytowany, podniecony i pobudzony, może mieć zaburzoną ocenę rzeczywistości, w tym przejawiać zachowania agresywne lub zakłócać porządek); schizofrenia (stan, w którym pacjent może słyszeć lub czuć rzeczy, które nie istnieją, wierzyć w rzeczy, które nie są prawdziwe lub odczuwać niezwykłą podejrzliwość, lęk, dezorientację, poczucie winy, napięcie i depresję).

Przeciwwskazania

Nie należy przyjmować leku Kwexyma, jeśli pacjent ma uczulenie na kwetiapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku, a także jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków: niektóre leki stosowane w zakażeniu HIV; leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych); erytromycynę lub klarytromycynę (antybiotyki stosowane w zakażeniach); nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób): Zawroty głowy (mogą prowadzić do upadków), bóle głowy, suchość w jamie ustnej; Senność (może ustąpić z czasem, w miarę kontynuowania przyjmowania leku Kwexyma) (może prowadzić do upadków); Objawy odstawienia (objawy występujące po zaprzestaniu przyjmowania leku Kwexyma) obejmują trudności z zaśnięciem (bezsenność), nudności, bóle głowy, biegunkę, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Zaleca się stopniowe odstawianie leku przez okres co najmniej 1 do 2 tygodni; Zwiększenie masy ciała; Nieprawidłowe ruchy mięśni. Należą do nich trudności z rozpoczęciem ruchów mięśni, drżenie, uczucie niepokoju lub sztywność mięśni bez bólu; Zmiany stężenia niektórych tłuszczów (trójglicerydów i cholesterolu całkowitego).

Więcej informacji w ulotce dołączonej do leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować ostrożność i poinformować lekarza, jeśli pacjent: choruje na depresję lub inną chorobę leczoną lekami przeciwdepresyjnymi (stosowanie tych leków jednocześnie z lekiem Kwexyma może spowodować wystąpienie zespołu serotoninowego, który jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu); ma lub miał problemy z sercem (bądź występują lub występowały one w jego rodzinie), np. zaburzenia rytmu serca, osłabienie lub zapalenie mięśnia sercowego, lub jeśli przyjmuje leki mogące mieć wpływ na rytm serca; ma niskie ciśnienie krwi; przebył udar, zwłaszcza jeśli jest w podeszłym wieku; ma problemy dotyczące wątroby; kiedykolwiek miał napad padaczkowy (drgawki); choruje na cukrzycę lub ma zwiększone ryzyko zachorowania na cukrzycę (lekarz może zlecić kontrolę stężenia cukru we krwi w trakcie przyjmowania leku Kwexyma); miał stwierdzoną kiedykolwiek w przeszłości małą liczbę białych krwinek (co mogło być lub nie związane ze stosowaniem innych leków).

Przed przyjęciem leku należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą również wtedy, gdy pacjent: jest osobą w podeszłym wieku z otępieniem, ponieważ u takiej osoby nie należy stosować leku Kwexyma ze względu na zwiększone ryzyko udaru mózgu lub w niektórych przypadkach ryzyko zgonu; jest w podeszłym wieku i ma chorobę Parkinsona lub parkinsonizm; miał w przeszłości zakrzepy krwi (lub występowały one u kogoś z jego rodziny), ponieważ leki takie jak ten były związane z tworzeniem się zakrzepów krwi; ma lub miał krótkie przerwy w oddychaniu podczas normalnego nocnego snu (tzw. bezdech senny) i przyjmuje leki spowalniające czynność mózgu; ma lub miał trudności z oddawaniem moczu (zatrzymanie moczu), ma powiększony gruczoł krokowy, niedrożność jelit lub zwiększone ciśnienie śródgałkowe; nadużywał alkoholu lub substancji psychoaktywnych w przeszłości.

Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli po zastosowaniu leku Kwexyma wystąpi którykolwiek z poniższych objawów: gorączka, sztywność mięśni, nadmierne pocenie się, obniżony poziom świadomości; niekontrolowane ruchy, zwłaszcza twarzy lub języka; zawroty głowy lub silne uczucie senności (mogące zwiększać ryzyko przypadkowego urazu lub upadku u pacjentów w podeszłym wieku); napady padaczkowe, drgawki; przedłużająca się i bolesna erekcja (priapizm); szybkie i nieregularne bicie serca, nawet podczas odpoczynku, kołatanie serca, trudności z oddychaniem, ból w klatce piersiowej lub niewyjaśnione zmęczenie.

Należy jak najszybciej zwrócić się do lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią: gorączka, objawy grypopodobne, ból gardła lub inne zakażenie, ponieważ może to być spowodowane bardzo małą liczbą białych krwinek, co może wymagać przerwania stosowania leku Kwexyma i (lub) zastosowania leczenia; zaparcia z uporczywym bólem brzucha lub zaparcia, które nie ustępują po zastosowaniu leczenia, ponieważ może to prowadzić do ciężkiej niedrożności jelit; myśli samobójcze lub pogłębienie się stanu depresji.

Pacjenci, u których występuje depresja, mogą czasami myśleć o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowania mogą nasilać się na początku leczenia, ponieważ leki te zaczynają działać zazwyczaj dopiero po upływie 2 tygodni, czasami później. Myśli samobójcze mogą się nasilić u pacjentów, którzy nagle przerwali przyjmowanie leków. Prawdopodobieństwo wystąpienia takich myśli zwiększa się u młodych pacjentów, a dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko myśli i (lub) zachowań samobójczych u młodych osób w wieku poniżej 25 lat chorujących na depresję. Jeśli u pacjenta wystąpią myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Pomocne może okazać się poinformowanie przyjaciół i krewnych o chorobie pacjenta oraz poproszenie ich o przeczytanie ulotki i poinformowanie w razie nasilenia się objawów depresji lub innych niepokojących zmian w zachowaniu.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.

Szczególnie ważna jest informacja jeśli pacjent stosuje: niektóre leki stosowane w leczeniu HIV; leki z grupy azoli; erytromycyne lub klarytromycyne, stosowanych w zakażeniach; nefazodon; leki  przeciwdepresyjne; leki przeciwpadaczkowe; leki przeciwnadciśnieniowe;barbiturany;tiorydazynę lub lit; leki mające wpływ na rytm serca;  leki nazywane przeciwcholinergicznymi.

Nie należy przerywać leczenia innymi lekami bez konsultacji z lekarzem.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Nie należy stosować leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Kwetiapina może powodować senność. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi i maszyn do czasu, kiedy pacjent pozna swoją reakcję na ten lek.