Domilgan, 1000 mg, proszek do sporządzania roztworu doustnego, 20 sasz.

Opis

Domilgan to lek w postaci proszku do sporządzania roztworu doustnego w saszetkach o smaku truskawkowym, zawierający substancję czynną metamizol sodowy jednowodny. Metamizol należy do pochodnych pirazolonu i wykazuje silne działanie przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe. Charakterystyczną cechą leku jest fakt, że nawet przy stosowaniu wysokich dawek nie wpływa on negatywnie na perystaltykę jelit i nie wywołuje zaparć.

Skład

Substancją czynną leku jest metamizol sodowy jednowodny.

Jedna saszetka zawiera 1000 mg metamizolu sodowego jednowodnego.

Substancje pomocnicze: Substancje pomocnicze: Mannitol (E421); Sodu cyklaminian; Aromat truskawkowy; Krzemionka koloidalna bezwodna. Skład aromatu truskawkowego: Cis-3-heksan-1-ol 4-hydroksy-2,5-dwumetylo-3-furanon; Maltol; Metylu cynamonian; Etylo-2-metylomaślan; Etylu kapronian; Kwas 2-metylomasłowy; Etylu maślan; Heks-2(trans)-enol; Gamma-dekalakton; Kwas kapronowy nat. Odwodniony kukurydziany syrop glukozowy; Guma arabska (E414); Dwutlenek krzemu (E551).

Dawkowanie

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkowanie ustalane jest indywidualnie, w zależności od stanu pacjenta i wskazań do stosowania.

Działanie

Substancja czynna metamizol sodowy jednowodny jest pochodną pirazolonu o silnym działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Mechanizm działania opiera się głównie na hamowaniu syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym. Lek nie wpływa na motorykę układu pokarmowego, dzięki czemu nie wywołuje zaparć.

Wskazania

Lek Domilgan wskazany jest do stosowania w krótkotrwałym leczeniu silnego bólu o różnym pochodzeniu oraz w wysokiej gorączce, gdy zastosowanie innych metod leczenia jest niewskazane lub nieskuteczne. Wskazania do stosowania obejmują: bóle głowy, migreny, bóle zębów, bóle mięśni i stawów, bóle pourazowe i pooperacyjne, bóle wywołane kolką nerkową, kolki dróg żółciowych, bóle w chorobach nowotworowych oraz gorączkę.

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku Domilgan w przypadku: uczulenia na metamizol, inne pochodne pirazolonu lub pirazolidyny bądź którykolwiek z pozostałych składników leku; wystąpienia agranulocytozy wywołanej stosowaniem metamizolu lub innych pirazolonów w przeszłości; zaburzeń czynności szpiku kostnego lub chorób układu krwiotwórczego; zespołu astmy analgetycznej, nietolerancji leków przeciwbólowych objawiającej się pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym lub reakcjami anafilaktoidalnymi po salicylanach, paracetamolu lub niesteroidowych lekach przeciwzapalnych (NLPZ); ciężkiej choroby nerek lub wątroby; ostrej porfirii wątrobowej; zahamowania czynności szpiku po leczeniu cytostatykami; zmian w morfologii krwi (agranulocytoza, leukopenia, niedokrwistość); wrodzonego niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej; jednoczesnego stosowania innych leków z grupy pochodnych pirazolonu (aminofenazon, fenylobutazon, oksyfenbutazon); wieku poniżej 15 lat; ostatnich trzech miesięcy ciąży.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Domilgan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Zastosowanie leku może doprowadzić do wystąpienia agranulocytozy (bardzo niskiej liczby granulocytów), małopłytkowości (zmniejszenia liczby płytek krwi powodującego krwawienia i wybroczyny) oraz pancytopenii (znacznego obniżenia liczby wszystkich komórek krwi).

Możliwe są także ciężkie reakcje alergiczne (anafilaktyczne lub anafilaktoidalne), w tym obrzęk twarzy, języka, warg i gardła, skurcz oskrzeli, zmiany skórne oraz zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny.

W rzadkich przypadkach zgłaszano zapalenie wątroby (objawiające się m.in. nudnościami, ciemnym moczem, zażółceniem skóry) oraz ciężkie i groźne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka czy zespół DRESS.

Więcej informacji w ulotce dołączonej do leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Domilgan należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Należy zachować ostrożność i poinformować lekarza, jeśli pacjent: ma skurczowe ciśnienie tętnicze mniejsze niż 100 mm Hg, choroby serca, zaburzenia krążenia (np. po zawale serca lub urazach wielonarządowych), zwężenie naczyń domózgowych, zmniejszoną objętość krwi krążącej lub jest odwodniony, ponieważ lek może spowodować obniżenie ciśnienia tętniczego krwi; ma niewydolność nerek lub wątroby; cierpi na chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy; choruje na astmę oskrzelową lub wykazuje nietolerancję leków przeciwbólowych, barwników bądź konserwantów; ma skłonność do alergii; wykazuje nietolerancję alkoholu.

Domilgan może powodować agranulocytozę (bardzo małą liczbę granulocytów), która rozwija się w dowolnym momencie i zagraża życiu. Należy natychmiast przerwać przyjmowanie metamizolu i pilnie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią dreszcze, gorączka, ból gardła, bolesne owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, nosa, gardła, narządów płciowych lub odbytu. Antybiotyki oraz stosowanie leku na gorączkę mogą maskować te objawy. W przypadku konieczności dłuższego leczenia lekarz zleci regularną kontrolę parametrów morfologii krwi.

Należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia dolegliwości ze strony wątroby (nudności, wymioty, gorączka, uczucie zmęczenia, utrata apetytu, ciemny mocz, jasno zabarwiony stolec, zażółcenie skóry lub oczu). Leku nie należy stosować u osób, u których po metamizolu występowały uprzednio zaburzenia czynności wątroby.

W przypadku pojawienia się zmian skórnych mogących zwiastować ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona lub zespół DRESS), takich jak wysypka, pęcherze czy złuszczanie się naskórka, należy natychmiast przerwać leczenie i wezwać pomoc medyczną.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Stosowanie innych leków

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach, a także o lekach planowanych do stosowania, w szczególności o: innych pochodnych pirazolonu i pirazolidyny (aminofenazonie, fenylobutazonie, oksyfenbutazonie), których jednoczesne przyjmowanie z lekiem Domilgan jest przeciwwskazane; lekach przeciwzakrzepowych (pochodnych kumaryny); doustnych lekach przeciwcukrzycowych; fenytoinie; sulfonamidach; lekach przeciwdepresyjnych; doustnych środkach antykoncepcyjnych i allopurynolu; cyklosporynie; barbituranach (np. fenobarbitalu); inhibitorach monoaminooksydazy (MAO); chloropromazynie (ryzyko ciężkiej hipotermii); metotreksacie (zwłaszcza u osób w podeszłym wieku); kaptoprylu, licie i triamterenie (możliwa zmiana skuteczności leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych); bupropionie; efawirenzie; metadonie; walproinianie; takrolimusie; sertralinie oraz kwasie acetylosalicylowym (metamizol może osłabiać jego działanie na płytki krwi).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Stosowanie metamizolu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie jest zalecane, jednak po konsultacji z lekarzem dopuszcza się przyjmowanie pojedynczych dawek w sytuacjach wyjątkowych. Nie wolno stosować leku Domilgan w ostatnim trymestrze ciąży, gdyż wiąże się to z ryzykiem poważnych powikłań dla matki i płodu (krwotoki, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego Botalla u dziecka).

Substancje czynne przenikają do mleka kobiecego w znacznych ilościach, dlatego należy unikać wielokrotnego przyjmowania leku podczas karmienia piersią. W przypadku jednorazowego zażycia metamizolu należy ściągać i wylewać pokarm przez 48 godzin od podania leku.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Nie należy stosować leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 15 lat. Wynika to ze stałej dawki metamizolu wynoszącej 1000 mg w jednej saszetce, która uniemożliwia precyzyjne dawkowanie w młodszych grupach wiekowych.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

W zalecanym zakresie dawkowania lek nie upośledza zdolności koncentracji i szybkiej reakcji. Niemniej jednak, zwłaszcza w przypadku przyjmowania większych dawek leku, należy wziąć pod uwagę ryzyko osłabienia tych zdolności i zrezygnować z prowadzenia pojazdów, obsługi maszyn lub wykonywania prac obciążonych ryzykiem.