M-M-R II (szczepionka przeciw odrze, śwince i różyczce) - Vaccinum morbillorum, parotitidis et rubellae vivum - ulotka - dawkowanie, zastosowanie, opis

Wskazania:

Szczepionka M-M-R II jest wskazana do jednoczesnego uodpornienia przeciw zakażeniom wywołanym przez wirusy odry, świnki i różyczki. Szczepionka jest przeznaczona do stosowania u osób, które ukończyły 12 miesiąc życia.

Dawkowanie:

Podskórnie, według kalendarza szczepień i zaleceń lekarza. M-M-R II może być stosowana 6 tygodni przed lub 6 tygodni po podaniu innych szczepionek zawierających żywe wirusy. Tak jak w przypadku innych szczepionek, szczepionka M-M-R II nie powinna być osobom w okresie ostrych i ciężkich chorób gorączkowych. Łagodna infekcja nie jest przeciwwskazaniem do zastosowania szczepionki.

Możliwe skutki uboczne:

Najczęściej występuje krótkotrwałe pieczenie i/lub kłucie w miejscu wstrzyknięcia. Czasami występują objawy ogólne, takie jak gorączka (38,3°C lub wyższa) i objawy skórne (wysypka, z reguły niewielka, choć czasem uogólniona). Gorączka i/lub wysypka występują zwykle pomiędzy 5 a 12 dniem po szczepieniu. Rzadko łagodne reakcje miejscowe, takie jak: rumień, stwardnienie, tkliwość, ból gardła, złe samopoczucie, odra o nietypowym przebiegu, omdlenie, drażliwość. Ponadto po zastosowaniu szczepionki może wystąpić: zapalenie ślinianek, nudności, wymioty, biegunka, miejscowe powiększenie węzłów chłonnych, zmiany obrazu krwi, ból stawów i/lub zapalenie stawów (zwykle krótkotrwałe, rzadko przewlekłe), ból mięśni, zapalenie jąder, zapalenie płuc, kaszel, nieżyt nosa, reakcje alergiczne. Obserwowano również zaburzenia ze strony układu nerwowego oraz narządów zmysłów Stosowanie szczepionki M-M-R II nie wpływa na sprawność psychofizyczną i zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługę maszyn.

Poinformuj lekarza:

Gdy masz nadwrażliwość na którykolwiek ze składników szczepionki, w tym na żelatynę i/lub neomycynę, choroby dróg oddechowych przebiegające z gorączką lub jakiekolwiek inne zakażenie przebiegające z gorączką, czynną nieleczoną gruźlicę, białaczkę, każdy rodzaj chłoniaka lub inne nowotwory złośliwe, przebiegające z zajęciem układu krwiotwórczego lub układu chłonnego, pierwotne lub nabyte niedobory odporności, w tym przypadki immunosupresji związanej z AIDS lub inne kliniczne postacie zakażenia ludzkimi wirusami wywołującymi zaburzenie odporności, stany zaburzenia odporności komórkowej oraz hipo- i dysgammaglobulinemie. Gdy przyjmujesz leki immunosupresyjne. Nie należy podawać immunoglobulin (IgG) jednocześnie ze szczepionką M-M-R II. Podanie immunoglobulin jednocześnie ze szczepionką M-M-R II może zmniejszyć spodziewaną odpowiedź immunologiczną. Szczepienie powinno zostać odłożone na co najmniej 3 miesiące po transfuzji krwi, osocza lub po podaniu ludzkich immunoglobulin.  Ponadto należy poinformować lekarza o wszystkich ostatnio przyjmowanych lekach, nawet tych odstępnych bez recepty. Gdy jesteś lub przypuszczasz, że jesteś w ciąży lub karmisz piersią. Nie stosować u kobiet w ciąży. Ponadto kobiety powinny unikać zajścia w ciążę przez trzy miesiące po zaszczepieniu.