Vancomycin MIP 500, 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji i roztworu doustnego, 5 fiolek

Opis

Vancomycin-MIP to antybiotyk w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji (kroplówki) lub roztworu doustnego. Jego substancją czynną jest wankomycyna, która zwalcza określone bakterie odpowiedzialne za wywoływanie ciężkich infekcji w organizmie.

Skład

Substancją czynną leku jest wankomycyna (Vancomycinum).

Każda fiolka zawiera 500 mg wankomycyny (w postaci 510 mg chlorowodorku wankomycyny), co odpowiada 500 000 j.m. wankomycyny.

Dawkowanie

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Działanie

Wankomycyna jest antybiotykiem glikopeptydowym. Jej działanie polega na niszczeniu ściany komórkowej wrażliwych na nią bakterii, co prowadzi do ich obumarcia i zwalczenia infekcji.

Wskazania

Lek Vancomycin-MIP podawany dożylnie jest stosowany we wszystkich grupach wiekowych w leczeniu ciężkich zakażeń, takich jak: zakażenia skóry i tkanki podskórnej; zakażenia kości i stawów; zapalenie płuc; zapalenie wsierdzia (infekcja wewnętrznej błony serca); zakażenia krwi powiązane z powyższymi stanami.

Podawany doustnie jest stosowany u dorosłych i dzieci w leczeniu rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, które jest spowodowane przez bakterie Clostridium difficile.

Przeciwwskazania

Leku Vancomycin-MIP nie należy stosować, jeśli pacjent ma uczulenie na wankomycynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 pacjentów):spadek ciśnienia krwi; duszność, świszczący oddech (wysoki dźwięk spowodowany przeszkodą na drodze przepływu powietrza w górnych drogach oddechowych); wysypka i stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej, swędzenie, swędząca wysypka, pokrzywka; zaburzenia czynności nerek, wykrywalne zwykle w badaniach krwi; zaczerwienienie górnej części ciała i twarzy, zapalenie żyły; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Działania niepożądane występujące niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 pacjentów): przejściowa lub trwała utrata słuchu.

Więcej informacji w ulotce dołączonej do leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować ostrożność i poinformować lekarza, jeśli pacjent: miał w przeszłości reakcję alergiczną na teikoplaninę; ma zaburzenia słuchu, zwłaszcza jeśli jest w podeszłym wieku; ma zaburzenia czynności nerek.

Należy także poinformować lekarza, jeśli pacjent otrzymuje wankomycynę w infuzji w leczeniu biegunki związanej z zakażeniem Clostridium difficile, a nie doustnie, lub jeśli kiedykolwiek po podaniu wankomycyny wystąpiła u niego ciężka wysypka skórna lub inne niepokojące reakcje skórne. W trakcie leczenia należy niezwłocznie zgłosić lekarzowi wystąpienie ciężkiej lub długotrwałej biegunki, ponieważ może być to objaw zapalenia jelita.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie, ostatnio lub jeśli niedawno otrzymał jakąkolwiek szczepionkę, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.

Szczególnie ważna jest informacja jeśli pacjent przyjmuje: leki mogące uszkadzać nerki (nefrotoksycznych) lub słuch (ototoksycznych), np. antybiotyki aminoglikozydowe; leki znieczulające; leki zmniejszające napięcie mięśni, stosowane w trakcie operacji (np. sukcynylcholina).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Decyzję o zastosowaniu leku w okresie ciąży i karmienia piersią podejmuje lekarz.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Decyzję o zastosowaniu leku u dzieci, podejmuje lekarz.