Vancomycin MIP 1000, 1g, proszek do sporządzania roztworu infuzyjnego dożylnego, doustnego, 5 fiolek

Opis

Vancomycin-MIP to antybiotyk w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji (kroplówki) lub roztworu doustnego. Jego substancją czynną jest wankomycyna, która zwalcza określone bakterie odpowiedzialne za wywoływanie ciężkich infekcji w organizmie.

Skład

Substancją czynną leku jest wankomycyna.

Każda fiolka zawiera 1000 mg wankomycyny (w postaci 1020 mg chlorowodorku wankomycyny), co odpowiada 1 000 000 j.m. wankomycyny.

Dawkowanie

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Działanie

Wankomycyna jest antybiotykiem glikopeptydowym. Jej działanie polega na niszczeniu ściany komórkowej wrażliwych na nią bakterii, co prowadzi do ich obumarcia i zwalczenia infekcji.

Wskazania

Lek Vancomycin-MIP podawany dożylnie jest stosowany we wszystkich grupach wiekowych w leczeniu ciężkich zakażeń, takich jak: zakażenia skóry i tkanki podskórnej; zakażenia kości i stawów; zapalenie płuc; zapalenie wsierdzia (infekcja wewnętrznej błony serca); zakażenia krwi powiązane z powyższymi stanami.

Podawany doustnie jest stosowany u dorosłych i dzieci w leczeniu rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, które jest spowodowane przez bakterie Clostridium difficile.

Przeciwwskazania

Leku Vancomycin-MIP nie należy stosować, jeśli pacjent ma uczulenie na wankomycynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 pacjentów): spadek ciśnienia krwi; duszność, świszczący oddech (wysoki dźwięk spowodowany przeszkodą na drodze przepływu powietrza w górnych drogach oddechowych); wysypka i stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej, swędzenie, swędząca wysypka, pokrzywka; zaburzenia czynności nerek, wykrywalne zwykle w badaniach krwi; zaczerwienienie górnej części ciała i twarzy, zapalenie żyły; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Działania niepożądane występujące niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 pacjentów): przejściowa lub trwała utrata słuchu.

Więcej informacji w ulotce dołączonej do leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować ostrożność i poinformować lekarza, jeśli pacjent: miał w przeszłości reakcję alergiczną na teikoplaninę; ma zaburzenia słuchu, zwłaszcza jeśli jest w podeszłym wieku; ma zaburzenia czynności nerek. Należy także poinformować lekarza, jeśli pacjent otrzymuje wankomycynę w infuzji w leczeniu biegunki związanej z zakażeniem Clostridium difficile, a nie doustnie, lub jeśli kiedykolwiek po podaniu wankomycyny wystąpiła u niego ciężka wysypka skórna lub inne niepokojące reakcje skórne. W trakcie leczenia należy niezwłocznie zgłosić lekarzowi wystąpienie ciężkiej lub długotrwałej biegunki, ponieważ może być to objaw zapalenia jelita.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie, ostatnio lub jeśli niedawno otrzymał jakąkolwiek szczepionkę, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.

Szczególnie ważna jest informacja jeśli pacjent przyjmuje: leki mogące uszkadzać nerki (nefrotoksycznych) lub słuch (ototoksycznych), np. antybiotyki aminoglikozydowe; leki znieczulające; leki zmniejszające napięcie mięśni, stosowane w trakcie operacji (np. sukcynylcholina).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Decyzję o zastosowaniu leku w okresie ciąży i karmienia piersią podejmuje lekarz.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Decyzję o zastosowaniu leku u dzieci, podejmuje lekarz.