Nemdatine, 10 mg, tabletki powlekane, 56 szt.

Nemdatine to lek w postaci tabletek powlekanych zawierający substancję czynną memantynę w postaci chlorowodorku. Należy do grupy leków stosowanych w terapii otępienia. Lek pomaga poprawić funkcje poznawcze i spowalnia pogarszanie się zdolności myślenia, pamięci i koncentracji u pacjentów z chorobą Alzheimera.

Substancją czynną leku jest memantyny chlorowodorek.

Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg memantyny chlorowodorku, co odpowiada 8,31 mg memantyny.

Substancje pomocnicze: Rdzeń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna; Krospowidon typu A; Talk; Magnezu stearynian. Otoczka tabletki: Hypromeloza 6cP; Tytanu dwutlenek (E171); Laktoza jednowodna; Makrogol 3350; Triacetyna.

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta.

Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 5 mg na dobę, którą zwiększa się stopniowo co tydzień o 5 mg, aż do osiągnięcia zalecanej dawki podtrzymującej 20 mg na dobę.

Tabletki należy przyjmować doustnie, codziennie o tej samej porze, popijając wodą – niezależnie od posiłków.

Nemdatine poprawia funkcjonowanie komórek nerwowych w mózgu, wspomagając pamięć, koncentrację i zdolność myślenia u osób z chorobą Alzheimera.

Nemdatine jest wskazany w leczeniu pacjentów z chorobą Alzheimera o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na memantynę lub którykolwiek składnik preparatu. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.

Jak każdy lek, ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące często (występują u 1 do 10 na 100 pacjentów): ból głowy, senność, zaparcia, podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych, zawroty głowy, zaburzenia równowagi, spłycenie oddechu, wysokie ciśnienie tętnicze krwi i nadwrażliwość na lek.

Więcej informacji w ulotce dołączonej do leku.

Należy omówić z lekarzem stosowanie leku w przypadku: napadów padaczkowych; przebytego zawału serca; współistniejącej zaawansowanej niewydolności serca; wysokiego ciśnienia krwi; zaburzeń czynności nerek.

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu amantadyny (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona), ketaminy (substancja stosowana zazwyczaj jako lek znieczulający), dekstrometorfanu (stosowany zazwyczaj do leczenia kaszlu), a także innych leków z grupy antagonistów NMDA.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.

Szczególnie ważna jest informacja jeśli pacjent stosuje: amantadynę, ketaminę, dekstrometorfan; dantrolen, baklofen; cymetydynę, ranitydynę, prokainamid, chinidynę, chininę, nikotynę, hydrochlorotiazyd (oraz wszystkie leki złożone zawierające hydrochlorotiazyd); środki antycholinergiczne; leki przeciwdrgawkowe (substancje stosowane w zapobieganiu i przerywaniu napadów drgawkowych); barbiturany; agonistów dopaminergicznych; neuroleptyki (substancje stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych); doustne leki przeciwzakrzepowe.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie należy stosować leku w okresie ciąży i karmienia piersią.

Nie należy stosować leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek może powodować senność oraz wpływać na koncentrację i szybkość reakcji, dlatego nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.