Risperidon Vipharm, 4 mg, tabletki powlekane, 20 szt.

Risperidon Vipharm to lek przeciwpsychotyczny zawierający rysperydon, stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera i zaburzeniami zachowania u dzieci. Działa poprzez wpływ na neuroprzekaźniki w mózgu, w tym dopaminę i serotoninę, redukując objawy psychotyczne i poprawiając funkcjonowanie społeczne.

Substancją czynną leku jest rysperydon (Risperidonum).

Jedna tabletka powlekana zawiera 4 mg rysperydonu (Risperidonum).

Substancje pomocnicze: Rdzeń tabletki: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, sodu laurylosiarczan, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian. Otoczka tabletki: opadry green 02H21429: hypromeloza 5cP, tytanu dwutlenek (E171), glikol propylenowy, talk, indygotyna (E132), żółcień chinolinowa (E104).

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta.

Lek należy stosować doustnie.

Risperidon Vipharm należy do grupy leków o działaniu przeciwpsychotycznym.

Risperidon Vipharm jest wskazany: w leczeniu schizofrenii; w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w chorobie afektywnej dwubiegunowej; w krótkotrwałym (do 6 tygodni) leczeniu agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera, gdy inne metody są nieskuteczne, a pacjent stanowi zagrożenie dla siebie lub innych; w krótkotrwałym (do 6 tygodni) leczeniu agresji u dzieci od 5. roku życia i młodzieży z upośledzeniem umysłowym i zaburzeniami zachowania, gdy potrzebne jest leczenie farmakologiczne.

Nie należy stosować leku w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub którykolwiek składnik preparatu.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 osoby na 10): trudne upadki lub pozostawanie we śnie; parkinsonizm: stan ten może obejmować: powolne lub zaburzone ruchy ciała, uczucie sztywności lub napięcia mięśni (co powoduje szarpane ruchy) i czasem nawet wrażenie „zamarznięcia” ruchu, a następnie ponownego uruchomienia. Inne objawy parkinsonizmu to powolne, szurające kroki, drżenie w stanie spoczynku, zwiększone wydzielanie śliny i/lub ślinotok i twarz bez wyrazu; uczucie senności lub osłabienie uwagi; ból głowy.

Więcej informacji w ulotce dołączonej do leku.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent: ma zaburzenia czynności serca (np. niemiarowy rytm pracy serca); ma skłonność do niskiego ciśnienia krwi lub przyjmuje leki obniżające ciśnienie;
ma czynniki ryzyka udaru (np. wysokie ciśnienie tętnicze, zaburzenia krążenia mózgowego); doświadczył mimowolnych ruchów języka, ust lub twarzy; miał objawy zespołu neuroleptycznego (gorączka, sztywność mięśni, splątanie); choruje na chorobę Parkinsona lub otępienie; w przeszłości miał małą liczbę białych krwinek; choruje na cukrzycę; ma padaczkę; jest mężczyzną i doświadcza przedłużającej się erekcji; ma zaburzenia regulacji temperatury ciała lub łatwo się przegrzewa; ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby; ma nieprawidłowo podwyższony poziom prolaktyny we krwi lub podejrzenie guza prolaktynozależnego; ma lub miał zakrzepy krwi, lub występowały one w jego rodzinie.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25°C.

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie, ostatnio lub jeśli niedawno otrzymał jakąkolwiek szczepionkę, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.

Leki osłabiające działanie rysperydonu: ryfampicyna; karbamazepina; fenobarbital.

Leki nasilające działanie rysperydonu: chinidyna; leki przeciwdepresyjne (paroksetyna, fluoksetyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne); leki beta-adrenolityczne; fenotiazyny; cymetydyna; ranitydyna; ketokonazol; leki stosowane w leczeniu HIV/AIDS (np. rytonawir); werapamil; sertralina; fluoksetamina.

Inne istotne leki: leki uspokajające (benzodiazepiny), opioidowe przeciwbólowe, przeciwalergiczne (przeciwhistaminowe), przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne; leki zmniejszające poziom potasu we krwi (np. leki moczopędne); leki na nadciśnienie; leki na chorobę Parkinsona (np. lewodopa); leki moczopędne (np. furosemid) – szczególnie u osób starszych z otępienie.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Decyzję o zastosowaniu leku w okresie ciąży i karmienia piersią podejmuje lekarz.

Nie należy stosować leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek może powodować zawroty głowy uczucie skrajnego zmęczenia i zaburzenia widzenia. Należy to wziąć pod uwagę jeśli pacjent zamierza prowadzić pojazdy lub obsługiwać maszyny.