Klabax, 500 mg, tabletki powlekane, 14 szt.
Aby obserwować produkt, musisz być zalogowany
Zaloguj sięNie udało się wczytać zdjęcia
Aby odebrać ten lek w aptece musisz okazać ważną w dniu odbioru receptę.
Niektóre z form dostaw mogą być stale niedostępne ze względu na ograniczenia wynikające z prawa. Dowiedz się więcej
Dostawa do 1300 Aptek
SzczegółyDostępny w 1052 aptekach
- Wybierz odpłatność
- S - pacjent powyżej 65 r.ż.
- DZ - pacjent poniżej 18 r.ż.
- 50%
- 100%
Aby odebrać ten lek w aptece musisz okazać ważną w dniu odbioru receptę.
O produkcie
Klabax to antybiotyk zawierający substancję czynną - klarytromycynę, należącą do grupy antybiotyków makrolidowych o działaniu przeciwbakteryjnym. Lek Klabax ma postać tabletek powlekanych, jasnożółtych, o owalnym kształcie.
Substancją czynną leku jest klarytromycyna (Clarithromycinum).
Jedna tabletka powlekana zawiera 500 mg klarytromycyny.
Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna; kroskarmeloza sodowa; powidon; magnezu stearynian; talk; krzemionka koloidalna bezwodna; kwas stearynowy. Substancja powlekająca: Opadry 20H 52875 zawierająca: hypromeloza; hydroksypropyloceluloza; glikol propylenowy; wanilina; tytanu dwutlenek (E 171); talk; żółcień chinolinowa (E 104), lak.
Ten lek należy zawsze stosować dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta.
Lek należy stosować doustnie, połykając w całości, popijając wodą. Nie rozgryzać ani nie ssać tabletki. Tabletki można przyjmować z jedzeniem lub na czczo
Klarytromycyna wykazuje działanie bakteriobójcze i bakteriostatyczne. Klarytromycyna należy do grupy leków nazywanych antybiotykami makrolidowymi, które hamują rozwój pewnych bakterii.
Klarytromycyna jest wskazana do stosowania u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 12 lat.
Lek Klabax jest wskazany do leczenia: zakażenia górnych dróg oddechowych (np. zapalenie gardła wywołane przez paciorkowce, zapalenie zatok); zakażenia dolnych dróg oddechowych (np. zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc); ostre zapalenie ucha środkowego - zakażenia skóry i tkanek miękkich (np. liszajec zakaźny, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki łącznej, ropnie); zakażenia zębów i jamy ustnej (np. ropień okołowierzchołkowy, zapalenie ozębnej) - rozsiane lub zlokalizowane zakażenia Mycobacterium avium lub Mycobacterium intracellulare; zlokalizowane zakażenia Mycobacterium chelonae, Mycobacterium fortuitum lub Mycobacterium kansasi.
Nie należy stosować leku w przypadku: nadwrażliwości na substancję czynną lub którykolwiek składnik preparatu; ciężkiej choroby wątroby; zaburzeń czynności nerek; zaburzeń rytmu serca; zaburzeń elektrolitowych (hipokaliemii lub hipomagnezemii).
Przeciwskazane jest stosowanie klarytromycyny równocześnie z: alkaloidami sporyszu (np. ergotaminy lub dihydroergotaminy), doustnymi postaciami midazolamu, astemizolem, cyzaprydem, domperidonem, pimozydem, terfenadyną, kolchicyną, tikagrelorem, ranolazyną, lomitapid.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane występujące często (występują rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów): bezsenność, zaburzenia smaku, ból głowy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, zaburzenia żołądka, jak nudności, wymioty, ból brzucha, niestrawność, biegunka, nadmierne pocenie się.
Więcej informacji w ulotce dołączonej do leku.
Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent: ma stwierdzone zaburzenia serca (np. choroba serca, niewydolność serca, bardzo wolny rytm serca); ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby; za zakażenie grzybicze lub ma skłonności do zakażeń grzybiczych (np. pleśniawki).
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 30°C. Przygotowanej zawiesiny nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.
Szczególnie ważna jest informacja jeśli pacjent stosuje: digoksynę, chinidynę, dyzopiramid (stosowane w leczeniu zaburzeń serca); warfarynę lub jakikolwiek inny lek przeciwzakrzepowy, np. dabigatran, rywaroksaban, apiksaban (leki stosowane w celu rozrzedzenia krwi); karbamazepinę, walproinian, fenobarbital, fenytoina (leki przeciwpadaczkowe); atorwastatynę, rozuwastatynę (leki obniżające stężenie cholesterolu (pewnego rodzaju tłuszczu) we krwi); nateglinid, pioglitazon, repaglinid, rozyglitazon lub insulina (leki zmniejszające stężenie glukozy we krwi); gliklazydy lub glimepiryd (pochodne sulfonylomocznika stosowane w leczeniu cukrzycy typu II); teofilinę (stosowaną u pacjentów z trudnościami w oddychaniu, takimi jak astma); triazolam, alprazolam lub midazolam podawany dożylnie lub na błony śluzowe (leki uspokajające); cilostazol (lek stosowany w zaburzeniach krążenia); metyloprednizolon (kortykosteroid); ibrutynib lub winblastyna (stosowane w leczeniu nowotworów); cyklosporynę, syrolimus i takrolimus (leki hamujące odpowiedź immunologiczną); etrawirynę, efawirenz, newirapinę, rytonawir, zydowudynę, atazanawir, sakwinawir (leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu zakażenia HIV); ryfabutynę, ryfampicynę, ryfapentynę, flukonazol, itrakonazol (stosowane w leczeniu pewnych zakażeń bakteryjnych lub grzybiczych); tolterodyna (lek stosowany w chorobie nazywanej pęcherzem nadreaktywnym); werapamil, amlodypinę, diltiazem (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego); syldenafil, wardenafil i tadalafil (leki stosowane w zaburzeniach erekcji u dorosłych mężczyzn lub w nadciśnieniu płucnym (wysokim ciśnieniu krwi w naczyniach krwionośnych płuc)); ziele dziurawca zwyczajnego (lek ziołowy stosowany w depresji); kwetiapina lub inne leki przeciwpsychotyczne; inne antybiotyki makrolidowe; antybiotyki z grupy linkozamidów: linkomycynę i klindamycynę; hydroksychlorochinę i chlorochinę (stosowane w leczeniu chorób autoimmunologicznych).
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy stosować leku u dzieci w wieku poniżej 12 lat.


