Alventa, 75 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 28 szt.
Aby obserwować produkt, musisz być zalogowany
Zaloguj sięAby odebrać ten lek w aptece musisz okazać ważną w dniu odbioru receptę.
Niektóre z form dostaw mogą być stale niedostępne ze względu na ograniczenia wynikające z prawa. Dowiedz się więcej
Dostawa do 1300 Aptek
SzczegółyDostępny w 241 aptekach
- Wybierz odpłatność
- S - pacjent powyżej 65 r.ż.
- DZ - pacjent poniżej 18 r.ż.
- 30%
- 100%
Aby odebrać ten lek w aptece musisz okazać ważną w dniu odbioru receptę.
Dostępne zamienniki
O produkcie
Alventa to lek w postaci kapsułki dojelitowe o przedłużonym uwalnianiu, należący do grupy leków nazywanych inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Leki Alventa stosuje się w leczeniu depresji oraz innych chorób, takie jak zaburzenia lękowe.
Substancja czynną leku jest wenlafaksyna (Venlafaxinum).
Każda kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda zawiera 75 mg wenlafaksyny, w postaci wenlafaksyny chlorowodorku.
Substancje pomocnicze: sacharoza, ziarenka (sacharoza, skrobia kukurydziana), hydroksypropyloceluloza, powidon K 30, etyloceluloza, dibutylu sebacynian, talk. Składnikami osłonki kapsułki są: żelatyna, żelaza tlenek czerwony (E 172), tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek żółty (E 172).
Ten lek należy zawsze stosować dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta.
Lek należy stosować doustnie. Alventa należy przyjmować codziennie mniej więcej o tej samej porze, niezależnie od tego, czy lek przyjmowany jest rano czy wieczorem. Kapsułki należy połykać w całości popijając płynem. Alventa należy przyjmować z pokarmem.
Kapsułek nie wolno dzielić, zgniatać, przełamywać ani żuć.
Produkt leczniczy Alventa, należy do grupy leków nazywanych inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Alventa wykazuje działanie przeciwdepresyjne.
Produkt leczniczy Alventa jest stosowany w: leczeniu epizodów dużej depresji; zapobieganiu nawrotom epizodów dużej depresji; leczeniu zaburzenia lękowego uogólnionego; leczeniu fobii społecznej; leczeniu zaburzenia lękowego z napadami lęku, z agorafobią lub bez agorafobii.
Nie należy stosować leku w przypadku: nadwrażliwości na którykolwiek składnik produktu; jednoczesnego stosowania z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane występujące niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób): obrzęk twarzy, warg, języka i gardła, rąk lub stóp i (lub) występowanie wypukłej, swędzącej wysypki, trudności w przełykaniu lub oddychaniu.
Więcej informacji w ulotce dołączonej do leku.
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Alventa należy omówić z lekarzem jeśli: pacjent ma choroby oczu (niektóre rodzaje jaskry); pacjent ma/miał wysokie ciśnienie krwi; pacjent ma choroby serca; pacjent miał w przeszłości napady drgawek (drgawki); pacjent miał zmniejszone stężenie sodu we krwi (hiponatremia); pacjent miał zaburzenia krwawienia (skłonność do powstawania siniaków lub do krwawień) bądź jeżeli przyjmuje inne leki, które mogą zwiększyć ryzyko krwawień np. warfaryna (lek stosowany w celu zapobiegania zakrzepom krwi); pacjentka jest w ciąży; u pacjenta lub kogokolwiek z jego rodziny wystąpiła w przeszłości mania lub zaburzenia dwubiegunowe (uczucie nadmiernego pobudzenia lub euforii); pacjent w przeszłości miał zachowania agresywne; pacjent ma cukrzycę.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się natychmiast do szpitala, w przypadku występowania myśli samobójczych lub myśli o samookaleczeniu.
Nie należy spożywać alkoholu podczas leczenia lekiem Alventa, ponieważ może to powodować skrajne zmęczenie i utratę przytomności.
Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń czynności seksualnych.
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.
Szczególnie ważna jest informacja jeśli pacjent stosuje: tryptany (substancje stosowane w migrenowych bólach głowy); inne leki przeciwdepresyjne, np. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny (SNRI), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub leki zawierające lit; leki zawierające amfetaminy (stosowane w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD), narkolepsji i otyłości); leki zawierające antybiotyk linezolid (substancja stosowana w leczeniu zakażeń); leki zawierające IMAO, moklobemid (substancja stosowana w leczeniu depresji); leki zawierające sybutraminę (substancję stosowaną w odchudzaniu); leki zawierające opioidy (np. buprenorfinę, tramadol, fentanyl, tapentadol, petydynę lub pentazocynę) substancje stosowane w leczeniu silnego bólu; leki zawierające dekstrometorfan (stosowany w leczeniu kaszlu); leki zawierające metadon (stosowany w leczeniu uzależnienia od leków opioidowych lub silnego bólu); leki zawierające błękit metylenowy (substancję stosowaną w leczeniu wysokiego stężenia methemoglobiny we krwi); leki zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum, leki pochodzenia naturalnego lub roślinnego stosowane w leczeniu łagodnej depresji); leki zawierające tryptofan (stosowany w problemach ze spaniem i w depresji); leki przeciwpsychotyczne (stosowane w leczeniu choroby z objawami, takimi jak słyszenie, widzenie i odczuwanie rzeczy, które nie istnieją, urojenia, nienaturalna podejrzliwość, niejasne rozumowanie, zamknięcie w sobie); leki przeciwarytmiczne, takie jak chinidyna, amiodaron, sotalol lub dofetylid (stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca); leki przeciwpsychotyczne, takie jak tiorydazyna; antybiotyki, takie jak erytromycyna lub moksyfloksacyna (stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych); leki przeciwhistaminowe (stosowane w leczeniu alergii); ketokonazol (lek przeciwgrzybiczy); haloperydol lub rysperydon (leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych); metoprolol (beta-adrenolityk stosowany w leczeniu nadciśnienia i chorób serca).
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Decyzję o stosowaniu leku w okresie ciąży i karmienia piersią podejmuje lekarz.
Nie należy stosować leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu poznania wpływu tego leku na organizm pacjenta.


