Risperon, 4 mg, tabletki powlekane, 60 szt.

Risperon to lek przeciwpsychotyczny zawierający rysperydon, stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera i zaburzeniami zachowania u dzieci. Działa poprzez wpływ na neuroprzekaźniki w mózgu, w tym dopaminę i serotoninę, redukując objawy psychotyczne i poprawiając funkcjonowanie społeczne.

Substancją czynną leku jest rysperydon (Risperidonum).

Każda tabletka powlekana produktu leczniczego Risperon, zawiera 4 mg rysperydonu (Risperidonum).

Substancje pomocnicze: Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna; krzemionka koloidalna bezwodna; laktoza jednowodna; kroskarmeloza sodowa; sodu laurylosiarczan; magnezu stearynian. Otoczka tabletki: talk; alkohol poliwinylowy; tytanu dwutlenek; lecytyna sojowa; guma ksantan.

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta.

Lek należy stosować doustnie.

Risperon należy do grupy leków o działaniu przeciwpsychotycznym.

Risperon jest wskazany: w leczeniu schizofrenii; w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w chorobie afektywnej dwubiegunowej; w krótkotrwałym (do 6 tygodni) leczeniu agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera, gdy inne metody są nieskuteczne, a pacjent stanowi zagrożenie dla siebie lub innych; w krótkotrwałym (do 6 tygodni) leczeniu agresji u dzieci od 5. roku życia i młodzieży z upośledzeniem umysłowym i zaburzeniami zachowania, gdy potrzebne jest leczenie farmakologiczne.

Nie należy stosować leku w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub którykolwiek składnik preparatu.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 osoby na 10): Trudności z zasypianiem lub budzenie się; Parkinsonizm. Ten stan może obejmować wolne lub nieprawidłowe ruchy, uczucie sztywności lub napięcia mięśni (co powoduje, że ruchy są nierówne, gwałtowne), a czasami nawet uczucie „zamrożenia” ruchów, po którym następuje odblokowanie. Inne objawy parkinsonizmu obejmują: wolny, posuwisty chód, drżenie spoczynkowe, zwiększone wydzielanie śliny/ślinienie się i twarz bez wyrazu; Uczucie senności lub osłabienie czujności; Ból głowy.

Więcej informacji w ulotce dołączonej do leku.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent: ma zaburzenia czynności serca (np. niemiarowy rytm pracy serca); ma skłonność do niskiego ciśnienia krwi lub przyjmuje leki obniżające ciśnienie;
ma czynniki ryzyka udaru (np. wysokie ciśnienie tętnicze, zaburzenia krążenia mózgowego); doświadczył mimowolnych ruchów języka, ust lub twarzy; miał objawy zespołu neuroleptycznego (gorączka, sztywność mięśni, splątanie); choruje na chorobę Parkinsona lub otępienie; w przeszłości miał małą liczbę białych krwinek; choruje na cukrzycę; ma padaczkę; jest mężczyzną i doświadcza przedłużającej się erekcji; ma zaburzenia regulacji temperatury ciała lub łatwo się przegrzewa; ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby; ma nieprawidłowo podwyższony poziom prolaktyny we krwi lub podejrzenie guza prolaktynozależnego; ma lub miał zakrzepy krwi, lub występowały one w jego rodzinie.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25°C.

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie, ostatnio lub jeśli niedawno otrzymał jakąkolwiek szczepionkę, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.

Leki osłabiające działanie rysperydonu: ryfampicyna; karbamazepina; fenobarbital.

Leki nasilające działanie rysperydonu: chinidyna; leki przeciwdepresyjne (paroksetyna, fluoksetyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne); leki beta-adrenolityczne; fenotiazyny; cymetydyna; ranitydyna; ketokonazol; leki stosowane w leczeniu HIV/AIDS (np. rytonawir); werapamil; sertralina; fluoksetamina.

Inne istotne leki: leki uspokajające (benzodiazepiny), opioidowe przeciwbólowe, przeciwalergiczne (przeciwhistaminowe), przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne; leki zmniejszające poziom potasu we krwi (np. leki moczopędne); leki na nadciśnienie; leki na chorobę Parkinsona (np. lewodopa); leki moczopędne (np. furosemid) – szczególnie u osób starszych z otępienie.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Decyzję o zastosowaniu leku w okresie ciąży i karmienia piersią podejmuje lekarz.

Nie należy stosować leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek może powodować zawroty głowy uczucie skrajnego zmęczenia i zaburzenia widzenia. Należy to wziąć pod uwagę jeśli pacjent zamierza prowadzić pojazdy lub obsługiwać maszyny.