Lamotrix, 25 mg, tabletki, 30 szt.

Lamotrix lek w postaci tabletek, należy do grupy leków przeciwpadaczkowych. Lek Lamotrix jest stosowany w leczeniu padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.

Substancją czynną leku jest lamotrygina (Lamotriginum).

Każda tabletka zawiera 25 mg lamotryginy (Lamotriginum).

Substancje pomocnicze: wapnia wodorofosforan dwuwodny; celuloza mikrokrystaliczna; kroskarmeloza sodowa; powidon; magnezu stearynian; talk.

Ten lek należy zawsze stosować ściśle według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta.

Tabletki należy połykać w całości. Nie należy ich przełamywać, rozgryzać ani rozkruszać.
Należy zawsze przyjmować całą dawkę przepisaną przez lekarza. Nie należy nigdy przyjmować tylko części dawki.

Produkt leczniczy Lamotrix należy do grupy leków zwanych lekami przeciwpadaczkowymi. Działanie leku Lamotrix w leczeniu padaczki polega na blokowaniu w mózgu impulsów wywołujących napady padaczkowe.

Produkt leczniczy Lamotrix jest wskazany w leczeniu padaczki oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.

Nie należy stosować leku w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów): ból głowy, wysypka skórna.

Działania niepożądane występujące często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów): agresja lub drażliwość, uczucie senności, zawroty głowy, drżenie, trudności z zasypianiem (bezsenność), uczucie pobudzenia, biegunka, suchość w jamie ustnej, nudności lub wymioty, uczucie zmęczenia, ból pleców, stawów lub ból w jakimkolwiek innym miejscu.

Więcej informacji w ulotce dołączonej do leku.

Należy omówić z lekarzem stosowanie leku, jeśli pacjent: ma choroby nerek; ma chorobę zwaną zespołem Brugadów; miał kiedykolwiek wysypkę po zastosowaniu lamotryginy lub innych leków stosowanych w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych lub padaczki; miał kiedykolwiek zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych po zastosowaniu lamotryginy; przyjmuje lek zawierający lamotryginę.

U pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi mogą czasem wystąpić myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa. W takim przypadku należy jak najszybciej udać się do lekarza lub do najbliższego szpitala w celu uzyskania pomocy.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25°C.

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.

Szczególnie ważna jest informacja jeśli pacjent stosuje: okskarbazepinę, felbamat, gabapentynę, lewetyracetam, lakozamid, perampanel, pregabalina, topiramat lub zonisamid (stosowane w leczeniu padaczki); lit, olanzapinę lub arypiprazol (stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych); bupropion (stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych lub w leczeniu uzależnienia od nikotyny); walproinian (stosowany w leczeniu padaczki i zaburzeń psychicznych); karbamazepinę (stosowaną w leczeniu padaczki i zaburzeń psychicznych); fenytoinę, prymidon lub fenobarbital (stosowane w leczeniu padaczki); rysperydon (stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych); ryfampicynę; leki stosowane w leczeniu zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) (połączenie lopinawiru z rytonawirem lub atazanawiru z rytonawirem); hormonalne środki antykoncepcyjne.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Decyzję o stosowaniu leku w okresie ciąży i karmienia piersią, podejmuje lekarz.

Nie zaleca się stosować leku u dzieci w wieku poniżej 2 lat.

Produkt leczniczy Lamotrix może powodować zawroty głowy, podwójne widzenie. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, chyba że pacjent jest pewny, że te objawy u niego nie występują.