Zolafren, 10 mg, kapsułki, 30 szt.

Zolafren to lek w postackapsułek, zawierający olanzapinę. Należy do grupy leków stosowanych w leczeniu schizofrenii oraz średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii.

Substancją czynną leku jest olanzapina (Olanzapinum).

Każda kapsułka zawiera 10 mg olanzapiny.

Substancje czynne: Zawartość kapsułki: Celuloza mikrokrystaliczna; Laktoza jednowodna; Magnezu stearynian. Otoczka kapsułki: Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E171); Żółcień chinolinowa (E104); Erytrozyna (E127).

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta.

Lek należy starać się przyjmować codziennie o tej samej porze. Zolafren można podawać niezależnie od posiłków. 

Zolafren jest lekiem, który działa przeciwpsychotycznie, przeciwmaniakalnie oraz stabilizuje nastrój.

Olanzapina jest wskazana w leczeniu schizofrenii, epizodów manii o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Produkt leczniczy Zolafren jest stosowany również w celu utrzymywaniu poprawy klinicznej w długoterminowym leczeniu podtrzymującym pacjentów, u których stwierdzono odpowiedź na leczenie w początkowej fazie terapii oraz w celu zapobiegania nawrotom u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową.

Nie należy stosować leku w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik produktu oraz u pacjentów ze stwierdzonym ryzykiem wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działaniem niepożądanym zgłaszanym najczęściej jest wzrost liczby zakażeń powodujących ból gardła, zwiększenie masy ciała, senność, owrzodzenia jamy ustnej lub gorączkę. Mogą być to objawy zmniejszenia liczby białych komórek krwi, które pomagają zwalczać zakażenia (leukopenia, neutropenia).

Więcej informacji w ulotce dołączonej do leku.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Zolafren należy omówić z lekarzem jeśli u pacjenta lub w jego rodzinie występuje choroba zakrzepowo-zatorowa, ponieważ stosowanie leków z tej grupy było związane z powstawaniem skrzepów krwi, jeśli pacjent jest w podeszłym wieku z rozpoznaniem otępienia, jeśli pacjent choruje na cukrzycę, jeśli pacjent ma chorobę serca, jeśli pacjent został poinformowany, że występują u niego zaburzenia równowagi elektrolitowej we krwi (szczególnie, gdy jest to małe stężenie potasu lub magnezu), jeśli pacjent urodził się z wydłużeniem odstępu QT (widocznym w EKG zapisie pracy serca), jeśli u pacjenta występują choroby wątroby lub nerek, jeśli pacjent ma chorobę Parkinsona, jeśli u pacjenta w przeszłości występowały drgawki (padaczka), jeśli pacjent ma powiększoną prostatę, jeśli u pacjenta występuje niedrożność jelit (porażenie jelita), jeśli u pacjenta występuje choroba krwi z małą ilością białych komórek krwi, jeśli pacjent został poinformowany, że ma zwiększoną ilość białych komórek krwi lub chorobę szpiku kostnego, w której występuje nadmierna produkcja komórek krwi, zwaną chorobą mieloproliferacyjną, jeśli pacjent ma udar lub „mini” udar, jeśli pacjent pali papierosy (ponieważ może być konieczna zmiana dawki olanzapiny).

Zolafren można podawać niezależnie od posiłków, ponieważ pokarm nie wpływa na jej wchłanianie.

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.

Szczególnie ważna jest informacja jeśli pacjent stosuje: leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona, leki przeciwdepresyjne lub leki przyjmowane z powodu lęku lub ułatwiające zasypianie (uspokajające), karbamazepina (lek przeciwpadaczkowy i stabilizujący nastrój). luwoksamina (lek przeciwdepresyjny), cyprofloksacyna (antybiotyk), leki, które mogą zmieniać rytm pracy serca, takie jak leki przeciwarytmiczne (jak amiodaron, sotalol, chinidyna, dyzopiramid), antybiotyki (które należą do grupy makrolidów), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywowany (substancja chemiczna używana do wiązania innych leków), powinien być on zażyty co najmniej 2 godziny przed lub po przyjęciu leku Zolafren, ponieważ może on zaburzać wchłanianie olanzapiny.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli pacjentka karmi lub zamierza karmić piersią, nie powinna przyjmować leku Zolafren.

Leku Zolafren nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.

Lek Zolafren może wywoływać zawroty głowy, senność, w takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych maszyn.