Isoptin, 40 mg, tabletki powlekane, 40 szt.

Lek Isoptin zawiera substancję czynną werapamilu chlorowodorek, który jest selektywnym antagonistą wapnia działającym bezpośrednio na mięsień sercowy. Ispotin wykazuje działanie przeciwnadciśnieniowe oraz przeciwarytmiczne. Lek ma postać tabletek powlekanych.

Substancją czynną leku jest werapamilu chlorowodorek.

Jedna tabletka powlekana zawiera 40 mg werapamilu chlorowodorku (Verapamili hydrochloridum).

Substancje pomocnicze: wapnia wodorofosforan dwuwodny; celuloza mikrokrystaliczna; krzemionka koloidalna bezwodna; kroskarmeloza sodowa; magnezu stearynian. Skład otoczki: hypromeloza; sodu laurylosiarczan; makrogol 6000; talk; tytanu dwutlenek (E171).

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta.

Lek należy stosować doustnie.

Werapamilu chlorowodorek jest selektywnym antagonistą wapnia działającym bezpośrednio na mięsień sercowy. Działanie leku Isoptin polega na hamowaniu przechodzenia jonów wapnia przez błonę komórkową do
komórek mięśnia sercowego i do komórek mięśni naczyń krwionośnych. Lek wykazuje działanie przeciwnadciśnieniowo oraz przeciwarytmicznie.

Wskazania do stosowania leku Isoptin u dorosłych, dzieci i młodzieży:

-nadciśnienie tętnicze,
-choroba wieńcowa (stan charakteryzujący się niewystarczającym zaopatrzeniem mięśnia sercowego w tlen), w tym:  przewlekła stabilna dławica piersiowa, niestabilna dławica piersiowa (z narastającym bólem, z bólem w spoczynku), dławica Prinzmetala, dławica po zawale mięśnia sercowego bez niewydolności serca, gdy nie jest wskazane, stosowanie leków β-adrenolitycznych,
-zaburzenia rytmu serca, takie jak: napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie/trzepotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym(z wyjątkiem zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW] lub zespołu Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]).

Leku nie należy stosować w przypadku: nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu; wstrząs kardiogenny; blok przedsionkowo-komorowy II° lub III° (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca); Zespołu chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca); Niewydolności serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35% oraz (lub) ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg (jeśli nie jest wtórne do częstoskurczu nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem); Migotania/trzepotania przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia; jednoczesnego przyjmowania iwabradyny.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące często (u 1 do 10 pacjentów ze 100 pacjentów): ośrodkowe zawroty głowy, bóle głowy. rzadkoskurcz, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, niedociśnienie tętnicze, zaparcia, nudności, obrzęki obwodowe.

Więcej informacji na temat działań niepożądanych leku Isoptin znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania leku.

Należy poinformować lekarza oraz zachować ostrożność u pacjentów: z ostrym zawałem mięśnia sercowego powikłanym rzadkoskurczem, znacznym niedociśnieniem
tętniczym lub zaburzeniami czynności lewej komory; z blokiem serca, blokiem przedsionkowo-komorowym I˚, rzadkoskurczem, asystolią; stosujących leki przeciwarytmiczne, leki β-adrenolityczne; stosujących digoksynę; z niewydolnością serca z frakcją wyrzutową powyżej 35%; z niedociśnieniem tętniczym; stosujących statyny; z zaburzeniami przewodzenia nerwowo-mięśniowego [miastenia (myasthenia gravis), zespół Lamberta i Eatona, późne stadia dystrofii mięśniowej Duchenne’a]; z zaburzeniami czynności nerek; z ciężką niewydolnością wątroby

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, również tych, które wydawane są bez recepty.

Lek może wchodzić w interakcje z następującymi lekami: leki α-adrenolityczne (np. prazosyna, terazosyna); leki przeciwarytmiczne (np. flekainid, chinidyna); leki rozszerzające oskrzela (np. teofilina); leki przeciwdrgawkowe i przeciwpadaczkowe (np. karbamazepina, fenytoina); leki przeciwdepresyjne (np. imipramina); leki przeciwcukrzycowe (np. gliburyd); leki przeciw dnie moczanowej (np. kolchicyna); leki stosowane w zakażeniach (np. klarytromycyna, erytromycyna, ryfampicyna, telitromycyna); leki przeciwnowotworowe (np. doksorubicyna); barbiturany (np. fenobarbital); benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe (np. buspiron, midazolam); leki β-adrenolityczne (np. metoprolol, propranolol); glikozydy nasercowe (np. digitoksyna, digoksyna); antagoniści receptora H2 (np. cymetydyna); leki immunomodulujące i immunosupresyjne (np. cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus, takrolimus); leki zmniejszające stężenie lipidów (np. atorwastatyna, lowastatyna, symwastatyna); agoniści receptora serotoninowego (np. almotryptan); leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem (np. sulfinpirazon); dabigatran (lek przeciwzakrzepowy) i bezpośrednio działające doustne leki przeciwzakrzepowe; iwabradyna (stosowana w leczeniu chorób serca); metformina (stosowana w leczeniu cukrzycy). Werapamil może osłabić działanie metforminy zmniejszające stężenie glukozy.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Decyzję o stosowaniu leku u dzieci podejmuje lekarz.

Lek może wpływać pływać na zdolność reagowania w takim stopniu, że powoduje to upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów, dlatego należy zachować ostrożność, szczególnie na początku leczenia.