In vitro - etapy, przebieg i dofinansowanie

Zapłodnienie in vitro jest to metoda wspomagania rozrodu, która polega na tym, że w warunkach laboratoryjnych, poza organizmem kobiety (czyli jest to zapłodnienie pozaustrojowe) dochodzi do połączenia komórki jajowej z plemnikiem. Procedura pozaustrojowego zapłodnienia in vitro jest czasami jedyną możliwością na posiadanie przez parę upragnionego dziecka, dzięki której są oni w stanie spełnić swoje marzenia o pełnej, szczęśliwej rodzinie.

Jakie są wskazania do zapłodnienia metodą in vitro? Czy takiemu zabiegowi może poddać się każda para, która stara się o dziecko?

Zapłodnieniu in vitro może poddać się para, u której zawiodły inne metody wspomaganego rozrodu, co oznacza, że metoda in vitro jest w pewnym sensie ostatecznością na posiadanie upragnionego dziecka. Wskazaniem do zapłodnienia in vitro jest też sytuacja, w której w żaden sposób nie można określić przyczyny niepłodności u partnerów (mówi się wtedy o niepłodności idiopatycznej) pomimo bardzo szczegółowej i dokładnej diagnostyki. Ponadto, metodzie in vitro może też poddać się pacjentka, u której została rozpoznana endometrioza lub też niedrożność jajowodów. Metoda in vitro stosowana jest też wtedy, kiedy nie ma możliwości wywołania u kobiety owulacji oraz wówczas, kiedy stwierdza się u mężczyzny znacząco obniżone parametry nasienia bez względu na przyczynę, która to wywołuje. 

Na czym polega metoda in vitro? Jaki jest przebieg metody in vitro?

Zapłodnienie metodą in vitro polega na połączeniu komórki jajowej z plemnikiem w warunkach laboratoryjnych, poza organizmem kobiety. Aby dotrzeć do końca metody in vitro, czyli do zapłodnienia pozaustrojowego, trzeba przejść przez kilka ważnych etapów, na podstawie których zapadnie lekarska decyzja czy para rzeczywiście kwalifikuje się do zapłodnienia in vitro.

Pierwszym etapem jest zatem wspólna wizyta obydwojga partnerów w klinice zajmującej się zapłodnieniem in vitro. W czasie tej wizyty lekarz zbierze od obojga partnerów bardzo dokładny i szczegółowy wywiad dotyczący dotychczasowego postępowania i leczenia u nich niepłodności, na pewno też lekarz będzie chciał się zapoznać z dotychczasową dokumentacją medyczną, dlatego koniecznie należy mieć ją ze sobą. W dalszej kolejności lekarz będzie musiał zbadać kobietę ginekologicznie, na pewno również wykona usg narządów rodnych, aby ocenić ich stan. Następnie zleci badania laboratoryjne. Dla kobiety zwykle jest to badanie poziomu hormonów płciowych, zarówno męskich jak i żeńskich oraz poziom TSH i cytologia. Mężczyzna natomiast zostanie poproszony o to, aby udać się do urologa i wykonać badanie nasienia, chyba że było ono wykonywane już wcześniej i było to stosunkowo niedawno. Po takiej wstępnej wizycie i po zapoznaniu się z wcześniejszą historią choroby oraz aktualnymi wynikami lekarz kwalifikuje parę starającą się o dziecko do następnego etapu, którym jest stymulacja hormonalna owulacji. Jaki jest jej cel? Stymulacja owulacji ma na celu uzyskanie większej niż w naturalnym cyklu miesięcznym liczby dojrzałych komórek jajowych po to, aby zdecydowanie zwiększyć szanse na uzyskanie po zapłodnieniu prawidłowego zarodka i ciąży. Ten etap trwa do momentu, kiedy pęcherzyki w jajnikach osiągną odpowiednie rozmiary, wtedy lekarz zdecyduje czy jest to już pora, aby przejść do kolego etapu in vitro, czyli pobrania komórek jajowych. Takiej oceny ginekolog dokonuje na podstawie obrazu usg oraz wyników badań hormonalnych. Kiedy zapadnie decyzja, że nadszedł właściwy czas na pobranie komórki jajowej, wtedy kobieta musi zgłosić się do kliniki na zabieg pobrania komórki jajowej. Zabieg taki wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym, a pacjentka musi zgłosić się do niego na czczo. Sam zabieg trwa krótko, bo około 15 minut i w jego czasie pobierany jest płyn pęcherzykowy razem z komórkami jajowymi. Po zabiegu kobieta musi zostać przez klika godzin w klinice na obserwacji. W czasie, kiedy pacjentka będzie miała pobierane komórki jajowe, jej partner będzie musiał oddać w klinice swoje nasienie. Po pobraniu od partnerów komórek jajowych i nasienia można przejść do kolejnego etapu procedury in vitro, czyli zapłodnienia pozaustrojowego. Po połączeniu komórki jajowej z plemnikiem pacjentka będzie mogła zostać poddana transferowi, który odbywa się zazwyczaj pomiędzy drugim a piątym dniem od pobrania komórek jajowych. Transfer zapłodnionej komórki jajowej odbywa się do dróg rodnych pacjentki pod kontrolą badania usg, trwa on zazwyczaj około kwadransa. Następnie pacjentka otrzymuje od swojego lekarza prowadzącego kartę z zaleceniami, gdzie znajdują się miedzy innymi wytyczne dotyczące tego, aby unikać nadmiernego wysiłku fizycznego. Kolejny etap całej procedury in vitro to badanie poziomu beta HCG, aby ocenić czy rzeczywiście zarodek rozwija się i doszło do ciąży. Poziom tego hormonu oznacza się zazwyczaj około 11 dni po transferze. Jeśli wynik będzie pozytywny, będzie to oznaczało ciąże i wtedy pacjentka będzie musiała zgłaszać się na regularne wizyty jak w czasie zwykłej ciąży. Jeśli natomiast wynik badania beta HCG będzie negatywny, to będzie znak, że niestety nie doszło do implantacji zarodka. Wtedy też lekarz może zaproponować kolejny transfer z zamrożonych wcześniej zarodków. 

Ile kosztuje zapłodnienie in vitro? Czy istnieje dofinansowanie do tej procedury?

Koszt zapłodnienia in vitro waha się, w zależności od pakietu, jaki oferuje dana klinika leczenia niepłodności, od kilku nawet do kilkudziesięciu tysięcy złotych. Istnieje jednak możliwość ewentualnego dofinansowania procedury in vitro, jeśli para starająca się o dziecko spełnia określone warunki i przystąpi do specjalnego programu refundującego procedurę in vitro. Decyzja o tym czy para może zakwalifikować się do programu, zostaje zawsze podjęta przez lekarza prowadzącego w czasie pierwszych wizyty w klinice leczenia niepłodności.


Podziel się:

Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus