×
DOZ.PL Darmowa
aplikacja
DOZ.pl
Zainstaluj

Podwyższone monocyty – o czym świadczą monocyty powyżej normy w wynikach badań krwi?

Monocyty to jeden z rodzajów białych krwinek, czyli jeden z rodzajów leukocytów. Odpowiadają więc za prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego, biorą udział w "walce" z różnego rodzaju patogenami w organizmie. Monocytoza, czyli monocyty powyżej normy we krwi, może świadczyć o niegroźnej infekcji, ale także o chorobach nowotworowych. 

Czym są monocyty i jaką pełnią funkcję?

Norma monocytów w krwi to około 3–8 proc. wszystkich białych krwinek obecnych we krwi. Monocyty są tym rodzajem białych krwinek, który pozbawiony jest w cytoplazmie ziarnistości, zaliczają się więc one do tzw. agranulocytów. 

Monocyty pomagają naszemu układowi odpornościowemu w walce z różnego rodzaju drobnoustrojami. W sytuacji, kiedy w naszym organizmie dochodzi do infekcji, monocyty podejmują walkę, aby pozbyć się patogenu. W jaki sposób się to dzieje? Monocyty są komórkami żernymi, mają więc możliwość „pochłaniania” napotkanych na swej drodze drobnoustrojów i w ten sposób je niszczą. Monocyty do patogenów dostają się dzięki umiejętności chemotaksji – jest to ruch całej komórki monocytu w kierunku patogenu na skutek kierunkowych bodźców chemicznych. Monocyty mają zdolność „wychodzenia” poza światło naczyń krwionośnych i dzięki temu mają możliwość sfagocytowania, czyli „zjedzenia” komórki atakującego nasz organizm drobnoustroju. Monocytopoeza, czyli proces wytwarzania monocytów w organizmie, zachodzi przede wszystkim w szpiku kostnym, czasami też monocyty są wytwarzane w śledzionie.

Normy monocytów w krwi

Prawidłowy poziom monocytów we krwi u człowieka dorosłego to około 3–8 proc. wszystkich białych krwinek. Norma ta może nieznacznie różnić się od laboratorium, w którym akurat było wykonywane badanie. Poziom monocytów we krwi u dziecka jest bardzo podobny i zwykle podaje się, że wynosi on około 2–7 proc. wszystkich leukocytów krwi obwodowej. 

W jaki sposób oznacza się poziom monocytów we krwi? Aby oznaczyć poziom monocytów we krwi, pacjent musi po prostu zgłosić się na badanie morfologiczne krwi. W wyniku badania obecny będzie skrót „MONO”. Widoczny będzie tam procentowy udział monocytów w stosunku do wszystkich rodzajów białych krwinek. Czy do morfologii krwi pacjent musi się jakoś specjalnie przygotowywać? Nie. Należy jedynie pamiętać, aby na badanie zgłosić się na czczo, warto zatem ostatni posiłek spożyć około godziny 18 w dniu poprzedzającym badanie morfologii krwi. Morfologia krwi z rozmazem, gdzie będzie można ocenić poziom monocytów, pacjent może wykonać w każdym laboratorium, zarówno w szpitalach, jak i w poradniach podstawowej opieki zdrowotnej.

Podwyższone monocyty we krwi – przyczyny za wysokiej liczby monocytów

Zdarzają się sytuacje, w przebiegu których dochodzi do podwyższenia poziomu monocytów we krwi – do monocytozy. Wiele osób po wykonaniu badania morfologii krwi zastanawia się, co oznaczają podwyższone monocyty. Przyczyną wysokich monocytów są przede wszystkim różnego rodzaju infekcje. Monocyty powyżej normy mogą być obecne w krwi obwodowej w wyniku zakażeń bakteryjnych, jak i zakażeń wirusowych.

Monocyty za wysokie są obecne między innymi w przebiegu płonicy, czyli szkarlatyny, nadmiar monocytów jest typowy także dla gruźlicy, dla infekcyjnego zapalenia wsierdzia czy też mononukleozy.

Wysokie monocyty są też znamienne dla autoimmunologicznych nieswoistych stanów zapalnych jelit. Za dużo monocytów można także dość często znaleźć we krwi człowieka, który uprzednio był leczony glikokortykosteroidami.

Monocyty podwyższone procentowo można też stwierdzić u pacjenta cierpiącego z powodu różnego rodzaju autoimmunologicznych chorób tkanki łącznej, czyli między innymi z powodu tocznia rumieniowatego układowego, czy też z powodu mieszanej choroby tkanki łącznej.

Monocyty lekko podwyższone mogą też utrzymywać się dość długo we krwi pacjentów już po przebytej infekcji – ma to miejsce zazwyczaj wówczas, kiedy w przebiegu choroby doszło u chorego do obniżenia się w morfologii krwi poziomu neutrofilii, czyli granulocytów obojętnochłonnych .

Monocytoza jest także obecna u osób cierpiących z powodu chorób nowotworowych. Bardzo wysoki poziom monocytów jest typowy dla pacjentów, u których zdiagnozowana jest przewlekła białaczka mielomonocytowa, poza tym wysoki poziom monocytów obserwowany jest również często u pacjentów ze zdiagnozowanym chłoniakiem Hodgkina (czyli z ziarnicą złośliwą). 

Jeśli u pacjenta podwyższmy poziom monocytów utrzymuje się dłużej niż trzy miesiące, nawet jeśli nie ma innych odchyleń w morfologii krwi ani objawów klinicznych, warto pokusić się o rozszerzenie diagnostyki, aby przekonać się czy pacjent na pewno nie cierpi z powodu choroby rozrostowej.

Podwyższone monocyty u dziecka

Przyczyny podwyższonych monocytów u dzieci są bardzo podobne, jak u ludzi dorosłych. Ponieważ wśród dzieci wirusowa choroba, jaką jest mononukleoza jest bardzo częsta, można stwierdzić, że jest to jedna z częstszych przyczyn wysokich monocytów u dziecka. Podobnie kolejna choroba zakaźna wieku dziecięcego także może dawać wysokie monocyty we krwi – chodzi tu o szkarlatynę, czyli płonicę. Monocytoza u dziecka może być obecna również w przebiegu innych chorób, zarówno o podłożu wirusowym, jak i bakteryjnym, monocyty mogą też przez jakiś czas utrzymywać się na wysokim poziomie nawet już po przebyciu przez dziecko konkretnej infekcji.

Wynik badania morfologicznego krwi pacjent uzyskuje szybko, wszystko tak naprawdę uzależnione jest od laboratorium, w którym wykonywane było badanie: w laboratoriach przyszpitalnych wynik jest zwykle w ciągu godziny, w innych placówkach, po upływie kilku godzin.

Bibliografia  zwiń/rozwiń

  1. A. Szczeklik, P. Gajewski (red.), Interna Szczeklika. Podręcznik chorób wewnętrznych 2019, Medycyna Praktyczna, Kraków 2019.
  2. G. Herold, Medycyna wewnętrzna, tom 1–2, PZWL, Warszawa 2008.
  3. A. Fauci, E. Braunwald, D. Kasper i in., Interna Harrisona 2009, Wydawnictwo Czelej, Lublin 2009.
     

Podziel się: