Co zonaczają podwyższone monocyty w wyniku badania? Norma - portal DOZ.pl
Pielęgniarka pobiera krew kobiecie
Barbara Sitek

Monocyty – norma, podwyższone i obniżone u dziecka i dorosłego

Oznaczenie poziomu monocytów jest częścią badania morfologii krwi. Monocytoza, czyli podwyższony poziom monocytów może mieć wiele przyczyn, a jedną z nich jest infekcja bakteryjna. Z kolei monocytopenia, tj. niski poziom monocytów może wskazywać na zakażenie wirusem HIV lub białaczkę. Zakłada się, że każde większe odchylenie od normy powinno zostać skonsultowane z lekarzem. Jak się przygotować do badania monocytów, czy jest refundowane i jakie są normy dla dzieci i dorosłych? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

Monocyty – czym są i jakie mają funkcje?

Monocyty, w morfologii krwi oznaczane również skrótem MONO, stanowią jeden z rodzajów leukocytów bez ziarnistości, czyli agranulocytów. Monocyty produkowane są w szpiku kostnym i osiągają największe rozmiary spośród wszystkich białych krwinek. Monocyty obecne we krwi mają zdolność przechodzenia z naczyń krwionośnych do otaczających je tkanek i narządów, gdzie ulegają przemianie w komórki żerne, czyli makrofagi. Monocyty mają ogromne zdolności do migracji i mogą docierać do bardzo odległych obszarów organizmu. Powierzchnia monocytów jest pokryta receptorami, z którymi mogą się łączyć substancje produkowane przez układ immunologiczny – chemokiny. Dzięki temu komórki te ulegają aktywacji w miejscach, w których toczy się stan zapalny, mogą przenikać przez błony komórkowe i docierać do różnych miejsc w organizmie, aby zwalczać patogeny chorobotwórcze. Monocyty mają również zdolność produkowania substancji regulujących pracę układu odpornościowego, takich jak czynnik martwicy nowotworów (TNF), interferon i interleukiny. Ponadto umiejętnie prowadzą proces fagocytozy drobnoustrojów chorobotwórczych, jak i obumarłych komórek organizmu.

Zmiany w poziomie monocytów we krwi wynikają najczęściej z infekcji lub z zaburzeń pracy szpiku kostnego. Podwyższona liczba monocytów może być efektem chorób bakteryjnych, wirusowych lub grzybiczych, ale także nowotworów układu krwiotwórczego, takich jak białaczki i chłoniaki. Z kolei obniżona ilość tych komórek może być skutkiem zakażenia wirusem HIV prowadzącego do niszczenia monocytów i drastycznego spadku odporności organizmu.

Badanie poziomu monocytów wchodzące w skład morfologii krwi, należy wykonywać profilaktycznie, najlepiej raz do roku. Jest ono szczególnie zalecane wówczas, kiedy u pacjenta pojawiają się częste, nawracające zakażenia i problemy z odpornością organizmu lub występuje podejrzenie chorób hematologicznych.

Jeżeli wynik podstawowej morfologii krwi wykaże zmiany w poziomie monocytów, badanie powinno zostać uzupełnione o rozmaz manualny krwi, czyli ocenę budowy białych krwinek pod mikroskopem. Pozwoli to ocenić, czy są to komórki prawidłowe, czy też nie.

Monocyty – badanie, przygotowanie i przebieg

Ponieważ badanie poziomu monocytów wchodzi w skład badania morfologii krwi, przygotowanie do niego jest identyczne, jak w przypadku innych, podstawowych badań laboratoryjnych. Pacjent powinien zgłosić się do laboratorium na czczo, zachowując minimum 12-godzinną przerwę w spożywaniu posiłków. Na 2–3 dni przed badaniem warto zadbać o ograniczenie intensywnego wysiłku fizycznego oraz stosowania używek. Należy poinformować lekarza wystawiającego skierowanie o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach diety, mogą one wpływać na uzyskany wynik.

Dowiedz się więcej o morfologii krwi oraz interpretacji wyników badania.

Polecane dla Ciebie

Monocyty – norma dla dzieci i dorosłych

Zakresy referencyjne, w których powinna znaleźć się zarówno całkowita liczba monocytów we krwi, jak i ich udział procentowy we frakcji wszystkich białych krwinek, są ustalane dla każdego laboratorium diagnostycznym indywidualnie. Najczęściej jednak mieszczą się one w następujących przedziałach:

 

  • dla dzieci poniżej 4 r.ż.: 0,05–1,1 tys./µl (2–7% WBC, czyli leukocytów),
  • dla dzieci między 4 a 18 r.ż.: 0,1– 0,8 tys./µl (2–7%),
  • dla osób dorosłych: 0,1–0,8 tys./µl (1–8%).

Podwyższone monocyty w wyniku – interpretacja

Podwyższony poziom monocytów, nazywany także monocytozą, może mieć różne przyczyny, a interpretacja uzyskanego wyniku powinna być zawsze wykonywana przez lekarza, z uwzględnieniem pozostałych wyników morfologii i rozmazu krwi.

Do najczęstszych przyczyn wzrostu liczby monocytów należą:

  • infekcje bakteryjne (np. angina, gruźlica, kiła, borelioza i in.),
  • zakażenia pasożytnicze,
  • zakażenia wirusowe (np. mononukleoza) i pierwotniakowe,
  • rekonwalescencja po zakażeniach różnego typu,
  • białaczki i chłoniaki oraz inne choroby hematologiczne, np. szpiczak mnogi, czy zespoły mielodysplastyczne,
  • nowotwór piersi, jajnika, żołądka i innych narządów oraz przerzuty nowotworowe,
  • reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), toczeń układowy trzewny i inne kolagenozy,
  • sarkoidoza,
  • zapalne choroby jelit i choroba Leśniowskiego-Crohna,
  • choroby metaboliczne,
  • stan po usunięciu śledziony lub innych zabiegach chirurgicznych,
  • poalkoholowe uszkodzenie wątroby i inne choroby wątroby,
  • palenie papierosów,
  • przewlekły stres
  • ciąża,
  • u niemowląt – ząbkowanie,
  • przyjmowanie niektórych leków, np. glikokortykosteroidów.

Niskie monocyty w wyniku badania

Obniżony poziom monocytów, nazywany inaczej monocytopenią, może wskazywać na zakażenie wirusem HIV, niedobór odporności, w tym zespół MonoMAC, czyli złożony niedobór odporności sprzyjający rozwojowi zakażeń mykobakteryjnych, AIDS, aplazję (choroba zanikowa) szpiku kostnego, białaczkę włochatokomórkową lub też być następstwem chemio- i radioterapii, silnego stresu, zażywania niektórych leków.

Jeżeli stan monocytopenii utrzymuje się przez dłuższy czas, może on prowadzić do spadku ilości wszystkich elementów morfotycznych krwi: erytrocytów (krwinek czerwonych), leukocytów (białych krwinek) i trombocytów (płytek krwi), czyli do zaburzenia nazywanego pancytopenią.

Dlatego też każdy nieprawidłowy wynik badania poziomu monocytów, powinien być skonsultowany z lekarzem. Jeżeli przyczyną zmian w liczbie monocytów będzie przebyta infekcja, badanie powinno być powtórzone po upływie ok. 2.–4. tygodni.

W innych przypadkach konieczne może być uzupełnienie diagnostyki o badania obrazowe, ogólne badanie moczu i inne badania krwi, takie jak oznaczenie stężenia CRP lub ASO.

Monocyty – cena/refundacja i skierowanie

Morfologia z rozmazem krwi jest badaniem, na które może skierować każdy lekarz, także lekarz rodzinny i wówczas takie badanie jest refundowane przez NFZ. Badanie wykonane prywatnie wiąże się z kosztami około 15–20 zł.

  1. Szczeklik A., Choroby wewnętrzne: podręcznik multimedialny oparty na zasadach EBM, Medycyna Praktyczna, Kraków: 2006.
  2. Gajewski P., Interna Szczeklika 2018–2019, Kraków, 2018.
  3. Sikorski T. i in., Interpretacja wyników badań hematologicznych w praktyce lekarza rodzinnego, Postępy Nauk Medycznych, nr 4, 2007.
  4. Pereira I., Atlas krwi obwodowej. Podstawowe narzędzie diagnostyczne, Wrocław, 2015.
  5. Kokot F.i in., Badania laboratoryjne – zakres norm i interpretacja, Warszawa, 2002.
  6. Wallach J., Interpretacja badań laboratoryjnych, Warszawa, 2011.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Badanie kału – pasożyty, krew utajona, resztki pokarmowe. Jak pobrać kał do badania?

    Badanie kału jest jednym z podstawowych narzędzi oceny kondycji układu pokarmowego. Pozwala zdiagnozować zarówno niegroźne schorzenia, jak i rozwijające się stany nowotworowe tego obszaru. W zależności od rodzaju badania, które ma zostać wykonane, zaleca się inny sposób pobrania materiału, jego ilości i czas przechowywania próbki. Jak właściwie pobrać kał do badania, ile kosztują testy na obecność patogenów, niestrawionych resztek pokarmowych i krwi utajonej w stolcu? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule. 

  • Wysoki poziom prolaktyny w wyniku badania krwi

    Hiperprolaktynemia jest jednym z objawów guza przysadki (łac. prolactinoma), chorób podwzgórza, zaburzeń funkcji gruczołu tarczycowego (np. niewyrównania niedoczynność tarczycy), niewydolności nerek, ale także ciąży. Objawami, które powinny skłonić pacjenta do zbadania poziomu PRL, są zaburzenia miesiączkowania, trudności z zajściem w ciążę, mlekotok, uderzenia gorąca, trądzik lub zauważalnie obniżone libido. Leczenie hiperprolaktynemii polega głównie na farmakoterapii i leczeniu przyczynowym podwyższonego stężenia PRL, czyli choroby, która wywołała ten stan.

  • Kariotyp – czym jest, ile kosztuje i jak interpretować wyniki?

    Badanie kariotypu wykonuje się w wielu przypadkach zarówno wśród kobiet, jak i mężczyzn. Do najczęstszych powodów należą podejrzenia związane z chorobą genetyczną lub niepowodzenia rozrodu, np. kolejnym poronieniem ciąży.  Cennik badań kariotypu jest zmienny i zależy od metody, jaka została wykorzystana do przeprowadzenia analizy. Na uzyskanie wyniku badania także należy poczekać nawet kilka tygodni. Do badania kariotypu najczęściej wykorzystuje się krew z żyły obwodowej (konkretnie limfocyty) lub szpik kostny, ślinę, płyn owodniowy lub kosmówkę. Na czym polega badanie kariotypu, dlaczego wykonuje się je tylko raz w życiu i co na wyniku analizy oznaczają skróty „t, del, inv, +"? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Czy wysokie markery nowotworowe są powodem do zmartwień?

    Markery nowotworowe to istotny wskaźnik z diagnostycznego punktu widzenia. Najczęściej wykorzystuje się je w ocenie zaawansowania choroby onkologicznej, monitorowaniu postępów leczenia i wykrywaniu ewentualnego nawrotu wielu rodzajów nowotworów. Badanie poziomu markerów nowotworowych nie jest jednak doskonałym i jedynym wskaźnikiem, na który należy zwracać uwagę. Wyniki badań należy zawsze interpretować w połączeniu z badaniami obrazowymi, wywiadem klinicznym i badaniem fizykalnym, które mogą pomóc zoptymalizować interdyscyplinarne podejście do kwestii postępowania zarówno z pacjentami onkologicznymi, jak i cierpiącymi z powodu innych niż onkologiczne chorób. Dlaczego podwyższony poziom znaczników nowotworowych to nie wyrok, ile kosztuje badanie markerów i czy jest ono refundowane?

  • Ferroksydaza – co oznacza jej podwyższony i obniżony poziom?

    Podczas diagnostyki procesu metabolizmu miedzi i choroby Wilsona wykonuje się badanie poziomu ceruloplazminy we krwi, czyli białka ostrej fazy, które jest syntezowane w wątrobie. Genetycznie uwarunkowany niedobór ceruloplazminy prowadzi  do odkładania miedzi w narządach miąższowych (np. w mózgu, wątrobie), co może doprowadzić do ich uszkodzenia. Jak wygląda badanie ceruloplazminy, ile kosztuje i jakie są normy? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Badanie poziomu adrenaliny – jakie są wskazania i ile kosztuje?

    Adrenalina kojarzy się zazwyczaj z ekstremalnymi przeżyciami lub stresem, ale czy można zbadać jej poziom profilaktycznie lub oceniając wyniki laboratoryjne zdiagnozować groźną dla zdrowia chorobę? Otóż można, a czasami nawet trzeba. Jakie są normy adrenaliny w organizmie, jak wygląda badanie jej poziomu i czy od adrenaliny można się uzależnić? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • MCHC – badanie, podwyższone, niskie, interpretacja wyników

    Średnie stężenie hemoglobiny w krwince czerwonej, czyli erytrocycie, można oznaczyć, wykonując badanie morfologii krwi, co zostanie oznaczone na wyniku skrótem MCHC. Niskie lub wysokie MCHC może wskazywać na szereg zaburzeń, niemniej zazwyczaj nie stanowi samodzielnego parametru, dzięki któremu diagnozuje się chorobę. Jakie są normy MCHC i przyczyny zaburzeń tego wskaźnika? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Chromogranina – badanie markeru, wskazania, normy

    Chromogranina A (CgA) jest białkiem komórek neuroendokrynych i endokrynnych – prawidłowych i nowotworowych. CgA produkowane jest głównie przez komórki chromochłonne w rodzeniu nadnerczy (syntetyzują adrenalinę i noradrenalinę) lub w komórkach trzustki (beta). Naturalnie jego stężenie jest niskie, a właściwości CgA wykorzystuje się jako niespecyficzny (nieprzypisane tylko do jednego rodzaju guza) marker nowotworów neuroendokrynnych (NET). Jak interpretować wyniki badania i czy podwyższony poziom CgA to potwierdzenie rozwoju choroby nowotworowej?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij