Ból i "uciekające kolano"

Ból stawu kolanowego połączony z nawracającymi obrzękami w jego obrębie oraz „trzaskaniem” i „uciekaniem” do środka lub na zewnątrz - takie objawy mogą świadczyć o niestabilności stawu kolanowego.

Niestabilność stawu kolanowego związana jest z uszkodzeniem więzadeł w jego obrębie. Najczęstszą  przyczyną tego rodzaju dysfunkcji są różnego rodzaju urazy sportowe, a w szczególności te, które prowadzą do skręcenia kolana. Większość osób, którym towarzyszą bóle oraz obrzęki w omawianym stawie, zazwyczaj zgłaszają się do lekarza dość późno (od kilku tygodni do kilku miesięcy po urazie). Dzieje się tak głównie dlatego, iż ulegając kontuzji w obrębie kolana, większość osób twierdzi, że „nic takiego się nie stało” i kontynuują ćwiczenia, bieg czy trening. Jednak z czasem bóle i obrzęki stają się coraz bardziej intensywne, a „uciekanie” kolana uniemożliwia funkcjonowanie w życiu codziennym. 

Większy ból - mniejsze uszkodzenie

Wbrew powszechnemu mniemaniu większy ból oznacza mniejsze uszkodzenie tkanek, ścięgien oraz więzadeł w obrębie danej części ciała. Dlatego też, jeśli ból stale narasta i z czasem staje się wręcz „nie do zniesienia”, to jest to raczej objaw pozytywny. Obrzęk pojawia się natomiast około 6-24 godzin po urazie. Jego szybkie narastanie może świadczyć o tym, iż uraz spowodował uszkodzenie chrząstek i/lub kości w obrębie opisywanego stawu. Co więcej, z czasem chore kolano zaczyna „uciekać” do środka lub na zewnątrz np. podczas całkowitego obciążenia kończyny dolnej. Nieodłącznym objawem tego typu kontuzji jest również uczucie „trzaskania” w stawie kolanowym, które jest odczuwalne m.in. podczas chodu. 

Diagnostyka

Opiera się głownie o badanie kliniczne (niekiedy w znieczuleniu) oraz artroskopię (w przypadku, gdy przyczyna bólu kolana jest niewyjaśniona). Niezbędne są również badania tomografii komputerowej oraz badanie USG kolana.

Najlepsze rezultaty i najbardziej trafna diagnostyka ma miejsce tuż po urazie, gdyż nie występuje jeszcze wówczas obrzęk, a i ból w kolanie jest najmniejszy. Prawidłowa i szybka diagnoza umożliwia jak najszybsze ustabilizowanie chorej kończyny oraz jej schłodzenie poprzez zastosowanie np. krioterapii lub zimnych okładów, w celu rozluźnienia mięśni.

Im późniejsza diagnoza, tym większe prawdopodobieństwo, że uszkodzony staw będzie ulegał szybszemu zużyciu, a co za tym idzie- chory szybciej doświadczy problemów bólowych, które ograniczą jego sprawność ruchową. 

Leczenie

Jeśli niestabilność stawu kolanowego dotyczy młodych sportowców, to wdrażane jest głównie leczenie operacyjne. U pozostałych osób, to czy zostanie zastosowane leczenie zachowawcze czy operacyjne, zależy natomiast od stopnia uszkodzenia stawu kolanowego, od jego rodzaju (ostre lub przewlekłe) oraz od wieku pacjenta czy wykonywanego przez niego zawodu. 

Bibliografia:

1. „ Urazy i uszkodzenia w sporcie”, S. Tayara i A. Dziak, Kraków 2000r
2. „Zapobieganie urazom w sporcie”, Z. Lewandowski, Z. Świerczyński; Warszawa 1970r.
3. „ Sportowiec w sytuacji urazu fizycznego”, J. Blecharz; Kraków 2008r.


Podziel się:

Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus