Rezonans magnetyczny (MRI) nadgarstka – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena i skierowanie na prześwietlenie
Michalina Mendyka

Rezonans magnetyczny (MRI) nadgarstka – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena i skierowanie na prześwietlenie

Rezonans magnetyczny nadgarstka to bezbolesne i nieinwazyjne badanie obrazowe, które wykonuje się najczęsciej wówczas, kiedy dojdzie do urazu tego obszaru. Dotyczy to zarówno kości, jak i ścięgien nadgarstka. MRI może zostać przeprowadzone z wykorzystaniem kontrastu lub bez środka cieniującego. Do wykonania rezonansu magnetycznego konieczne jest posiadanie skierowania lekarskiego, a samo prześwietlenie może być refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Jak wygląda MR nadgarstka, ile kosztuje i czy do badania przystępuje się na czczo? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

Nadgarstek jest częścią kończyny górnej, która składa się z 8. kości. Pełni on istotną rolę w wykonywaniu codziennych obowiązków, przez co jest szczególnie narażony na przeciążenia, urazy i kontuzje. Lekarz ortopeda lub reumatolog prowadzący proces diagnostyczny bolesnego nadgarstka może zlecić szereg badań obrazowych, takich jak RTG, USG, Tomograf komputerowy lub rezonans magnetyczny (MRI stanowi element pogłębionej diagnostyki).

Rezonans magnetyczny nadgarstka – co to jest i na czym polega badanie?

Rezonans magnetyczny (MR, MRI) to badanie polegające na użyciu bezpiecznych i obojętnych dla organizmu pacjenta fal radiowych oraz pola magnetycznego. W trakcie badania wykonywane są zdjęcia poszczególnych sekwencji (tworzące obrazy w trzech płaszczyznach), które następnie poddaje ocenie lekarz radiolog. MR zlecane jest wówczas, gdy bardziej dostępne metody obrazowe, takie jak RTG, USG lub tomografia komputerowa (TK) nie są wystarczające do postawienia trafnej diagnozy. Zaletą rezonansu niewątpliwie jest jego powtarzalność, wysoka czułość i uzyskanie bardzo dokładnych przekrojów ciała. Z drugiej strony  badanie MR ma zdecydowanie mniejszą dostępność niż RTG, przez co czas oczekiwania może wynosić nawet do kilku miesięcy.

Rezonans magnetyczny nadgarstka polega na zobrazowaniu struktur anatomicznych tej okolicy anatomicznych. Nadgarstek zbudowany jest z 8. kości ułożonych w dwóch szeregach, po 4. kości w każdym. W skład szeregu bliższego (od strony kości promieniowej) wchodzą kości: łódeczkowata, księżycowata, trójgraniasta i grochowata. Szereg dalszy tworzą kości: czworoboczna większa, czworoboczna mniejsza, główkowata oraz haczykowata (licząc w tym samym porządku). Obrazy widoczne w rezonansie pokazują właśnie powyższe kości, dodatkowo koniec dalszy kości promieniowej oraz łokciowej, kości śródręcza, więzadła, ścięgna, nerwy oraz mięśnie w okolicy nadgarstka. Często podczas badania istnieje konieczność podania dożylnie środka cieniującego (kontrastu) – substancji służącej uwidocznieniu naczyń krwionośnych, zmian zapalnych oraz innych patologii nadgarstka. Jeśli radiolog stwierdza schorzenie w jego obrębie, pacjent zobowiązany jest skonsultować wyniki z lekarzem prowadzącym w celu doboru odpowiedniego leczenia lub sposobu rehabilitacji.

Rezonans magnetyczny nadgarstka – wskazania do prześwietlenia

Rezonans magnetyczny nadgarstka wykonuje się przy podejrzeniu zmian pourazowych w obrębie aparatu więzadłowego lub ścięgnach. Wskazaniem do badania są również wszelkiego rodzaju zmiany pourazowe – zwichnięcie, przemieszczenie kości i przede wszystkim złamanie nadgarstka. Wśród pacjentów ze zdiagnozowanym  RZS (reumatoidalne zapalenie stawów) lub chorobą nowotworową (przy poszukiwaniu przerzutów do kości, częstych chociażby w przypadku raka piersi) także zalecane jest wykonanie rezonansu. Ponadto w przypadku wystąpienia nieuzasadnionych dolegliwościach, takich jak ból nadgarstka, obrzęk kości i okolicznych tkanek miękkich wykonanie rezonansu magnetycznego może rozstrzygnąć wszelkie wątpliwości, jakie powstały podczas prowadzenia procesu diagnostycznego. MR znajduje zastosowanie także w diagnostyce zespołu cieśni nadgarstka.

Polecane dla Ciebie

Rezonans magnetyczny nadgarstka – przeciwwskazania do badania

Rezonans magnetyczny, jak każde badanie obrazowe, ma swoje ograniczenia. W celu wykonania MR nadgarstka pacjent nie może posiadać metalowych ciał obcych w organizmie, np. elementów z zabiegów ortopedycznych wykonanych z materiałów magnetycznych. W przypadku posiadania endoprotezy osoba badana zobowiązana jest przynieść dokument zawierający informacje o materiale, z której została wykonana proteza. Badania ambulatoryjne (pacjent nie przebywa na oddziale szpitalnym i po wykonanym badaniu opuszcza placówkę), w przeciwieństwie do chorych hospitalizowanych, nie są wykonywane u osób, które mają wszczepiony rozrusznik serca, elektryczne implantami czy pompę insulinową. Pacjenci po operacji chirurgicznej z wykorzystaniem klipsów naczyniowych lub założonymi stentami mogą mieć wykonany MR po upływie 6.–8. tygodni od zabiegu. Względnym przeciwwskazaniem jest m.in. klaustrofobia (lęk przed przebywaniem w zamkniętym, ciasnym pomieszczeniu) lub ciąża. Pacjent, który cierpi na klaustrofobię może zażyć środki uspokajające przepisane przez lekarza kierującego/rodzinnego lub mieć wykonany MR w znieczuleniu ogólnym (tylko w warunkach szpitalnych). U kobiet w ciąży wykonać można MR tylko w razie pilnej potrzeby i po przeprowadzeniu konsultacji z ginekologiem.

Z uwagi na bezpieczeństwo płodu, nie zaleca się wykonywanie rezonansu u kobiet w I trymestrze ciąży.

Rezonans magnetyczny nadgarstka z kontrastem wymaga od pacjenta dostarczenia przed prześwietleniem wyniku badania dotyczącego poziomu kreatyniny we krwi. Dzięki temu badaniu możliwa jest kontrola wydolności nerek pacjenta, które będą odpowiadały za usunięcie kontrastu z organizmu. Jeśli parametr znajduje się powyżej normy (czyli powyżej 1,3 mg/dl) lub istnieje zbyt niski poziom eGFR (<30 ml/min/m2) wymagana jest zgoda na podanie kontrastu lub zaniecha się podania i przeprowadza się rezonans bez wykrzyknięcia środka cieniującego.

Rezonans magnetyczny nadgarstka  – jak wygląda badanie?

Nie istnieje specjalny sposób przygotowania do rezonansu magnetycznego nadgarstka bez kontrastu, niemniej w przypadku badania z wykorzystaniem środka cieniującego należy być na czczo (minimum 3h). Warto ubrać się wygodnie, najlepiej w odzież pozbawioną metalowych elementów. Jeśli jednak nie ma takiej możliwości, przed wejściem do pracowni, osoba badana bęzie miała możliwość zdjęcia ubrania w szatni, pozostawiając tam także inne rzeczy osobiste (biżuterię, pasek, spinki do włosów, bieliznę oraz odzież wierzchnią). W pomieszczeniu, w którym znajduje się aparatura, pacjent musi położyć się na stole diagnostycznym na brzuchu, głową skierowaną w stronę rezonansu. Badany nadgarstek znajduje się w cewce aparatu (element odbierający sygnał), a ramię powinno zostać uniesione nad głową. Dodatkowo pacjent otrzymuje słuchawki nauszne lub stopery (wytłumiają hałas pochodzący od rezonansu) oraz sygnalizator – urządzenie w kształcie gruszki wzywający personel w przypadku np. złego samopoczucia. W trakcie MR nie można się poruszyć. Całość trwa od 25. do 60. minut, w zależności od rozpoznania klinicznego. MRI z kontrastem wymaga wcześniejszego założenia pacjentowi wkłucia dożylnego (przed wejściem do gabinetu z aparatem). Po badaniu z kontrastem wskazane jest wypicie dużej liczby elektrolitów, aby wypłukać środek kontrastowy z organizmu. Jeżeli pacjent posiada poprzednie wyniki badań obrazowych dotyczące nadgarstka powinien przynieść je ze sobą.

Skutki uboczne po rezonansie magnetycznym mogą wystąpić po podaniu środka kontrastowego. Najczęściej są to nudności, wymioty, wysypka, uczucie ciepła, świąd skóry czy ból głowy, a nawet wstrząs anafilaktyczny (u silnych alergików uczulonych na jeden ze składników kontrastu). Warto jednak dodać, że mogą się one pojawić u około 2% badanych.

Rezonans magnetyczny nadgarstka – jak interpretować wyniki prześwietlenia?

W wyniku badania rezonansu magnetycznego nadgarstka specjalista będzie posługiwał się językiem medycznym opisując m.in. zastosowane sekwencje oraz obrazy (m.in. obrazy T1- i T2-zależne). U pacjenta bez stwierdzonych zmian opis będzie zawierał ogólne informacje, np. brak kostnych zmian pourazowych, prawidłowy sygnał szpiku kostnego, zachowane więzadła czy brak zmian w obrębie ścięgien prostowników i zginaczy nadgarstka.

Gdy występuje obrzęk w stawie nadgarstkowym (nie zmienia on wartości diagnostycznej badania, ale może wywoływać dyskomfort u osoby badanej) w wyniku zawarta będzie informacja o obecności wysięku w stawie.

U pacjenta, u którego doszło do urazu nadgarstka, w opisie MR znajdzie się informacja o braku szczeliny pęknięcia lub obecności takiego stanu w konkretnej lub kilku kościach, na co może wskazywać obecność torbieli w miejscu złamania lub niejednorodność chrząstki. Z kolei obrzęk szpiku kostnego świadczy o tym, że w organizmie rozwija się zmiana zwyrodnieniowo-przeciążeniowa, co dla osoby badanej jest złym wynikiem, ponieważ stan zdrowia oraz zaawansowanie zmian mogą wymagać leczenia lub rozpoczęcia rehabilitacji. Zwyrodnienie (lub choroba reumatyczna) w obrębie stawu objawia się występowaniem tzw. nadżerek (ubytki części korowej kości) geod, czyli okrągłych ubytków w kościach. Każdy wynik badania powinien być konsultowany z ortopedą, nawet jeśli dla pacjenta nie ma w nim żadnej podejrzanej i mogącej wzbudzić niepokój informacji.

Skierowanie, cena/refundacja rezonansu magnetycznego nadgarstka

Wykonanie rezonansu magnetycznego nadgarstka wymaga od pacjenta posiadania skierowania. Dotyczy to zarówno badania refundowanego przez NFZ, jak i tego opłacanego prywatne. Można je zrealizować w szpitalach oraz innych placówkach medycznych posiadających umowę z NFZ na realizację tego świadczenia. Cena rezonansu magnetycznego nadgarstka wynosi od 350 do 520 zł. Konieczność podania pacjentowi kontrastu powoduje wzrost kosztów badania MR o około 130–180 zł. Koszt zależny jest od wskazań na skierowaniu oraz od placówki, w której pacjent chce wykonać badanie.

J. Sokołowska-Pituchowa, Anatomia człowieka, Warszawa 2011. 124-125
B. Pruszyński i in., Radiologia: diagnostyka obrazowa, „RTG, TK, USG i MR i radioizotopy", Warszawa 2014. 347 -393
T. Gaździk i in., Szybka diagnoza w ortopedii, Warszawa 2011 65-144
K. Bohndorf, M.W. Anderson, M. Davies, H. Imhof, K. Woertler, Diagnostyka obrazowa układu mięśniowo-szkieletowego, Warszawa 2020 147-158
W, Wojciechowski, K. Kapuściska, A. Urbanik, Najczęściej występujące pułapki diagnostyczne w obrazowaniu rezonansu magnetycznego nadgarstka, Przegląd Lekarski 2013/70/5 335-338

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Troponina – badanie i normy. Czy podwyższony poziom troponin zawsze świadczy o zawale serca?

    Białka kurczliwe mięśni poprzecznie prążkowanych to troponiny. Ich stężenie we krwi wzrasta już 3 godziny po zawale serca lub innym rodzaju uszkodzenia mięśnia sercowego. Badanie troponin zleca się w celu potwierdzenia lub wykluczenia diagnozy dotyczącej ataku serca. Istnieją jednak inne przyczyny wysokiego poziomu troponin we krwi pacjenta, jak chociażby zatorowość płucna, niewydolność serca lub nerek, ale także wyjątkowo ciężki wysiłek fizyczny (często obserwowany u maratończyków czy triathlonistów). Jak wygląda badanie poziomu troponin i które zaburzenia organizmu mogą wywołać ich obecność we krwi? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Insulina – normy we krwi, wskazania, cena. Badanie insuliny po obciążeniu. Czy hiperglikemia i hipoglikemia są groźne dla życia?

    Insulina i normy z nią związane są jednym z głównych wskaźników prawidłowej pracy trzustki. Badanie poziomu tego hormonu pozwala na dokonanie oceny zmian w gospodarce węglowodanowej, a w przypadku wystąpienia hipoglikemii lub hiperglikemii wdrożenie odpowiedniego leczenia tych zaburzeń, których zaniedbane może się rozwinąć w szereg chorób metabolicznych, w tym przede wszystkim w cukrzycę typu II. Osoby, które zauważyły u siebie zaburzenia widzenia, zawroty głowy, przyspieszoną akcję serca lub zlewne poty powinny koniecznie zgłosić się na badanie poziomu insuliny.

  • Prolaktyna (PRL) – badanie, normy, interpretacja wyników

    Badanie poziomu prolaktyny jest wykorzystywane w diagnozowaniu niepłodności u kobiet i mężczyzn, a także w przypadku podejrzenia guza przysadki mózgowej i kontrolowaniu leczenia tej choroby. Normy prolaktyny dla kobiet różnią w zależności od dnia cyklu miesiączkowego, okresu ciąży lub karmienia piersią. Mężczyźni z wysokim poziomem prolaktyny obserwują u siebie spadek libido i zaburzania erekcji, a w skrajnych przypadkach niepłodność. Niedobór prolaktyny jest spotykany rzadko, niemniej u kobiet karmiących może doprowadzić do zaniku produkcji mleka w gruczołach sutkowych. Jak poradzić sobie z zaburzeniami ilości prolaktyny w organizmie, ile kosztuje badanie PRL i czy stres przyczynia się do zaburzeń hormonalnych? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Lipaza trzustkowa (ALP)– badanie enzymu trzustkowwego. Normy, podwyższona, obniżona

    Badanie poziomu lipazy (ALP) pozwala ocenić ewentualne choroby trzustki, które objawiają się na przykład jako ból po lewej stronie brzucha, najczęściej pół godziny po spożytym posiłku lub po wypiciu alkoholu. To proste oznaczenie polegające na analizie próbki krwi żylnej, oddanej w punkcie pobrań na czczo, najlepiej w godzinach porannych. Ile kosztuje badanie lipazy trzustkowej, które parametry należy dodatkowo sprawdzić wraz z analizą enzymów trzustkowych i jakie są normy ALP? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Czy mutacja genu MTHFR może być przyczyną pornień nawykowych i zakrzepicy?

    Genotyp genu MTHFR pośrednio wpływa na metabolizm i przyswajanie kwasu foliowego w organizmie człowieka. Mutacja w genie MTHFR jest łączona z występowaniem u pacjenta tendencji do nadkrzepliwości i zakrzepicy, nowotworów bądź zwiększonego ryzyka chorób układu krążenia. Doniesienia te jednak bywają sprzeczne i nie znajdują przełożenia na rekomendacje specjalistów w sprawie wdrożenia profilaktycznej diagnostyki mutacji w genie MTHFR. Kwestia niedoborów kwasu foliowego jest szczególnie istotna w planowaniu ciąży, diagnostyce niepowodzeń położniczych i trudności z utrzymaniem ciąży, a także przy ustalaniu przyczyn urodzenia dziecka z wadą cewy nerwowej.

  • Jak rozpoznać toczeń rumieniowaty układowy?

    Toczeń rumieniowaty układowy, podobnie jak inne choroby układowe tkanki łącznej, jest przewlekłą chorobą nieuleczalną, którą można zdiagnozować m.in. dzięki badaniu przeciwciał ANA. Nie można nigdy samodzielnie interpretować wyników analiz, polegać na informacjach i zdjęciach zamieszczanych na internetowych forach oraz bagatelizować objawów. Diagnostyka tocznia jest bardzo złożonym procesem, który wymaga wyjątkowo indywidualnego podejścia do każdego pacjenta.

  • Testy DNA na ojcostwo – jak wygląda badanie, ile kosztuje i kiedy można je wykonać?

    Testy na ojcostwo wykonywane są od lat 80. XX wieku. Przez lata zmieniały się techniki inżynierii genetycznej, dzięki którym możliwe stało się ustalenie lub wykluczenie ewentualnego rodzicielstwa. Obecnie nie ma konieczności czekania z wykonaniem badań aż do momentu narodzin dziecka, ponieważ może je wykonać jeszcze na etapie rozwoju płodowego. Jak wygląda badanie? Skąd pobrać próbkę do testu i ile on kosztuje?

  • Cytologia płynna (LBC) a tradycyjna – która jest bardziej dokładna? Cena, refundacja

    Regularnie wykonywana cytologia pomaga uniknąć zachorowania na raka szyjki macicy. Przez wiele lat była ona wykonywana jedynie w formie szkiełkowej. W 2016 roku Polskie Towarzystwo Patologów (PTP) wnioskowało do Ministerstwa Zdrowia o zmianę standardów diagnostycznych na bardziej dokładne i czułe, czyli na cytologię na podłożu płynnym, nazywanej w skrócie LBC. Jak wygląda cytologia płynna i czym różni się od klasycznej metody diagnostycznej?  Czy cytologia na podłożu płynnym jest refundowana przez NFZ?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij