Zespół cieśni nadgarstka – objawy, leczenie, ćwiczenia - portal DOZ.pl
Kobiece dłonie pokazujące zespół cieśni nadgarstka
Mateusz Burak

Zespół cieśni nadgarstka – przyczyny, objawy, leczenie, operacja, zapobieganie

Zespół kanału cieśni nadgarstka zaliczany jest do tzw. neuropatii uciskowych, czyli do chorób nerwów obwodowych, w przebiegu których pojawia się ucisk na nerwy. Ból nadgarstka oraz drętwienie i mrowienie dłoni to jego podstawowe objawy. Sprawdź, jakie mogą być przyczyny cieśni nadgarstka i jak wygląda leczenie oraz rehabilitacja. 

Czym jest zespół cieśni nadgarstka?

Cieśń nadgarstka to struktura anatomiczna zlokalizowana w kończynie górnej (w obszarze od przedramienia do dłoni), przez którą przebiega nerw pośrodkowy oraz ścięgna mięśni i naczynia. Zespół cieśni nadgarstka (ang. carpal tunnel syndrome) to grupa objawów o charakterze neurologicznym, takich jak parestezje oraz uczucie sztywności dystalnej części kończyny górnej, a w szczególności palców. Obecnie schorzenie częściej nazywa się zespołem cieśni kanału nadgarstka. Monotonne wykonywanie tych samych wzorców ruchowych, powtarzalnych ruchów nadgarstka, doprowadza do przeciążenia tej okolicy narządu ruchu i wywołania symptomów.

Zespół cieśni nadgarstka – przyczyny

Cieśń nadgarstka powstaje na skutek obrzęku struktur anatomicznych otaczających nerw pośrodkowy. Dzieje się tak najczęściej w wyniku długotrwałych obciążeń wywołanych charakterem wykonywanej pracy. Mowa tutaj w szczególności o czynnościach wymagających wyprostu i zgięcia nadgarstka. W gronie osób szczególnie narażonych na wystąpienie ZCN znajdują się fryzjerzy, mechanicy, pracownicy biurowi, pracownicy budowlani czy muzycy.

Do innych czynników predysponujących do zachorowania zalicza się: choroby zwyrodnieniowe, urazy okolicy nadgarstka (np. przebyte złamania), choroby endokrynologiczne i metaboliczne, m.in. niedoczynność tarczycy, dna moczanowa, schorzenia reumatyczne, np. RZS, niedobór witaminy B12 i B6 czy okres ciąży u kobiet. W tym ostatnim pojawiające się okresowo obrzęki sprzyjają powstawaniu ucisku na nerw pośrodkowy. 

Polecane dla Ciebie

Zespół cieśni nadgarstka – objawy

Objawy zespołu cieśni kanału nadgarstka są na początku subtelne i mają charakter przemijający. Stopniowo, w miarę jak narasta ucisk na nerw, ulegają one intensyfikacji i trwają coraz dłużej. Wśród najczęściej obserwowanych symptomów wymienia się:

  • drętwienie, mrowienie dłoni, zwłaszcza trzech pierwszych palców,
  • ból nadgarstka,
  • osłabienie siły mięśniowej,
  • osłabienie czucia w opuszkach palców,
  • zmniejszenie precyzji poszczególnych chwytów ręką.

Schorzenie może doprowadzać do zaników mięśni okolicy kłębu kciuka, zespołu de Quervaina, wypadania przedmiotów z ręki czy trudności formowania pięści. 

Zespół cieśni nadgarstka – diagnostyka

W procesie diagnostycznym ZCN na pierwszy plan wysuwa się wywiad z pacjentem. Lekarz pyta o lokalizację objawów i charakter wykonywanej pracy. Ma to duże znaczenie w pogłębianiu procedur diagnostycznych i uzasadnia wykonywanie ewentualnych kolejnych badań obrazowych. Wcześniej jednak wykonuje się jeszcze nieinwazyjne testy, które pozwalają wstępnie ocenić, czy występuję ucisk na nerw pośrodkowy. Można tutaj wymienić: test Phalena, odwrotny test Phalena, test Tinela i test Durkana.

Chcąc lepiej poznać kondycję nerwu pośrodkowego oraz stopień ucisku, specjalista może zlecić USG, zdjęcie rentgenowskie, rezonans magentyczny czy badanie przewodnictwa nerwowego (EMG, elektromiografię).

Zespół cieśni nadgarstka – leczenie

Leczenie zespołu cieśni nadgarstka nie zawsze wiąże się z koniecznością przeprowadzenia operacji. Niekiedy ogranicza się do stosowania środków farmakologicznych w połączeniu z działaniami z zakresu fizjoterapii. Dopiero w przypadku braku skuteczności tych form leczenia, podejmuje się decyzję o zastosowaniu interwencji chirurgicznej.

Operacja cieśni nadgarstka to procedura chirurgiczna wykonywana w znieczuleniu miejscowym, nie wymaga specjalnego przygotowania. Polega na przecięciu struktury zwanej troczkiem zginaczy, co powoduje odbarczenie kanału nadgarstka i zwiększenie przestrzeni wewnątrz kanału. To z kolei zmniejsza ucisk na nerw i eliminuje objawy.

W niektórych przypadkach rekomenduje się odciążenie ręki w postaci założenia szyny lub ortezy, która ma za zadanie zmniejszyć obciążenia celowane w kończynę, a tym samym zwiększyć przestrzeń kanału nadgarstka. Bardzo często łączy się to z jednoczesną iniekcją ze sterydów. 

Zespół cieśni nadgarstka – leczenie farmakologiczne

Leczenie farmakologiczne może ograniczyć się do wspomnianych iniekcji sterydowych połączonych z unieruchomieniem chorej kończyny. Poza tym stosuje się też leki o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym z grupy NLPZ. Mogą one być podawane w postaci tabletek lub też maści czy żeli aplikowanych bezpośrednio na okolicę nadgarstka.

Operacja w leczeniu cieśni nadgarstka – metody, rekonwalescencja, rehabilitacja po operacji

Wśród metod leczenia operacyjnego zespołu cieśni nadgarstka rozróżnia się dwie techniki. Pierwsza polega na zastosowaniu procedury endoskopowej, co zmniejsza rozmiar blizny pooperacyjnej. Druga jest wykonywana w sposób tradycyjny – z przecięciem powłok skórnych na odpowiedniej długości. W obu przypadkach istotą jest dotarcie do struktur generujących ucisk i częściowe ich przecięcie lub też usunięcie. To przywraca możliwość przewodnictwa nerwowego przez nerw pośrodkowy i likwiduje ucisk. 

Czego nie wolno po operacji cieśni nadgarstka? Po zabiegu przez kilka tygodni należy unikać podnoszenia ciężkich przedmiotów, nie wolno moczyć rany, a przez pierwszych kilka dni zaleca się układanie operowanej kończyny powyżej poziomu serca, także w nocy. Warto stosować zimne okłady (z woreczków z lodem lub w postaci kompresów żelowych) co kilka godzin, aby zmniejszyć obrzęk i przyspieszyć okres powrotu do pełnej sprawności. 

Niektóre ćwiczenia można wykonywać od razu po powrocie do domu. Należy jednak upewnić się, czy zezwala na to lekarz i terapeuta prowadzący. Jeśli tak, to może to być delikatne zginanie i prostowanie wszystkich palców co godzinę, po kilkadziesiąt powtórzeń. Kolejne ćwiczenie to zbliżanie kolejno wszystkich palców do kciuka. Wykonuje się je co godzinę po kilka powtórzeń. Po zdjęciu szwów rozpoczyna się mobilizację blizny wg instruktażu udzielonego przez terapeutę. Po upływie kilku tygodni stosuje się także ćwiczenia zwiększające zakres ruchomości w postaci zgięcia grzbietowego i dłoniowego w pełnym możliwym zakresie, techniki poprawiające ślizg ścięgien, rozciąganie mięśni zginaczy, ćwiczenia zwiększające siłę mięśniową z użyciem coraz cięższych przyborów, a także masaż.

Zespół kanału cieśni nadgarstka – fizjoterapia

Fizjoterapia w zespole cieśni nadgarstka oferuje szeroką gamę środków, których celem jest zmniejszenie stanu zapalnego, bólu i przywrócenie możliwości funkcjonalnych. Do zabiegów z zakresu fizykoterapii mogących pomóc w walce z tym schorzeniem zalicza się: krioterapię miejscową, laseroterapię, oddziaływanie polem magnetycznym, masaż wirowy, elektroterapię, fonoforezę oraz wiele innych procedur, o których zastosowaniu decyduje specjalista. Leczenie ruchem to wykonywanie ćwiczeń, stosowanie suchego igłowania, tejpowanie (kinesiotaping), terapia manualna, masaże czy różne formy terapii powięziowej, interwencji osteopatycznych. 

Zespół cieśni nadgarstka – zapobieganie

Zespół kanału cieśni nadgarstka może bardzo utrudniać codzienne funkcjonowanie, z tego powodu warto zadbać o zastosowanie działań profilaktycznych. Należy pamiętać o zasadach ergonomii pracy. Przy narażeniu na duże obciążenia warto stosować czasowo ortezę odciążającą na nadgarstek czy aplikacje z Kinesiology Tapingu.

W przypadku pracowników biurowych sprawdzi się zastosowanie odpowiednich podkładek pod myszkę pozwalających odciążyć nadgarstek i przedramię, warto zdecydować się także na pionową myszkę do komputera. Należy unikać powtarzalnych, monotonnych ruchów ręką, na ile to możliwe.

Zespół cieśni nadgarstka – ćwiczenia

W zapobieganiu zespołowi cieśni nadgarstka ważne jest też wykonywanie profilaktycznych ćwiczeń na cieśń nadgarstka. Przykłady to:

  1. Pozycja: kończyna górna zgięta w stawie łokciowym, przedramię oparte o blat. Druga ręka obejmuje śródręcze i palce od strony dłoniowej. Ruch: polega na wykonaniu zgięcia grzbietowego z pomocą drugiej ręki. Pozycję skrajną należy utrzymać kilka sekund. Ćwiczenie powtarzamy 10-15 razy.
  2. Pozycja: tak samo, jak w poprzednim ćwiczeniu z tym, że ustawiamy rękę w zgięciu dłoniowym, a drugą ręką obejmujemy śródręcze i palce od strony grzbietowej. Ruch: różnica w stosunku do poprzedniego ćwiczenia polega tylko na zmianie kierunku ruchu na przeciwny. Ćwiczenie również powtarzamy 10-15 razy.
  3. Pozycja: Tak samo, jak w poprzednim ćwiczeniu, przeciwna kończyna górna pozostaje wolna. W dłoni trzymamy plastyczną, niewielką piłkę. Ruch: polega na ściskaniu i rozluźnianiu piłki. Ćwiczenie wykonujemy kilka razy w 3 seriach. 
  1. Eroğlu A., Sarı E., Topuz A. K. i in., Recurrent carpal tunnel syndrome: Evaluation and treatment of the possible causes, „World J Clin Cases.” 2018, nr 6, s. 365-372.
  2. Sears E. D., Swiatek P. R., Hou H., Chung K. C., Utilization of preoperative electrodiagnostic studies for carpal tunnel syndrome: An analysis of national practice patterns, „J Hand Surg Am.” 2016, nr 41, s. 665-672.
  3. Raizman N. M., Blazar P. E., AAOS appropriate use criteria: Management of carpal tunnel syndrome, „J Am Acad Orthop Surg.” 2018, nr 26, s. 131-133.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Ból zatok – przyczyny, diagnostyka, leczenie

    Okres jesienno-zimowy to czas wzmożonego występowania infekcji układu oddechowego. W sezonie przeziębieniowym, lecz również w innych porach roku, chorzy często skarżą się na ból zatok. Jakie mogą być jego przyczyny? Czy jest to niebezpieczne? Jak sobie radzić z bólem w okolicy zatok?

  • Spondyloza – przyczyny, objawy, leczenie

    Mianem spondylozy określa się patologiczne zmiany obejmujące struktury kostne oraz dyskowe w obrębie kręgosłupa. Można spotkać się także z nazwami choroba zwyrodnieniowa dysku czy choroba zwyrodnieniowa stawów kręgosłupa, która określana jest także mianem spondyloartrozy. 

  • Norowirusy – charakterystyka, objawy zarażenia, leczenie

    1/3 przypadków zakażeń norowirusami dotyczy dzieci poniżej 5. roku życia., jednak norowirusy bardzo łatwo przenoszą się również na osoby dorosłe i wywołują te same dolegliwości. Jakie są objawy zakażenia norowirusem? Co robić, by zapobiegać zarażeniu? Podpowiadamy.

  • Hipotermia – przyczyny, objawy, pierwsza pomoc

    Hipotermia to wychłodzenie organizmu, do którego dochodzi, gdy temperatura ciała spada poniżej 35℃. Co ją może spowodować? Czy jej skutki mogą być groźne dla zdrowia? Jak wygląda pierwsza pomoc osobie z hipotermią? Podpowiadamy.

  • Ostroga piętowa – przyczyny, objawy, leczenie, domowe sposoby

    Ostroga piętowa jest rodzajem narośli kostnej – osteofitu. Tworzy się w wyniku przeciążeń, mikrourazów stopy, co poprzedzają zazwyczaj kontuzje rozcięgna podeszwowego oraz mięśni łydki. Sama ostroga jest jedynie objawem, a nie przyczyną dolegliwości. Jest potoczną nazwą zapalenia rozcięgna podeszwowego. 

  • Zespół ciasnoty podbarkowej – objawy, leczenie, rehabilitacja

    Zespół ciasnoty podbarkowej to schorzenie, w przebiegu którego dochodzi do uciśnięcia stożka rotatorów przez sąsiednie struktury. Objawy konfliktu podbarkowego to ból barku nasilający się przede wszystkim podczas unoszenia ręki ponad głowę, ograniczenie zakresu ruchomości stawu, osłabienie siły mięśniowej. 

  • Osteofity – przyczyny, objawy, leczenie narośli kostnych

    Osteofity to narośla kostne przybierające postać haczyków bądź kolców, które powstają w miejscach narażonych na przeciążenia, mikrourazy czy stany zapalne. Nie są one samodzielną jednostką chorobową, a towarzyszą, jako jeden z objawów, takim schorzeniom, jak zwyrodnienia stawów, choroby reumatyczne, wady postawy czy złamania kompresyjne. Jak rozpoznaje się osteofity?

  • Domowe sposoby na kaszel – naturalne metody na kaszel suchy i mokry

    Kaszel jest powszechną dolegliwością, o czym świadczy dość duża ilość konsultacji w gabinetach lekarskich, podczas których zgłaszany jest jako jedna z głównych dolegliwości. Kaszel towarzyszy infekcjom, alergii, jak również może on wystąpić nagle, jako naturalny odruch obronny organizmu przed czynnikami zewnętrznymi. Bez względu na przyczynę jego występowania, stanowi on utrudnienie codziennego funkcjonowania, dlatego warto wiedzieć jak za pomocą domowych sposobów możemy sobie z nim radzić. 

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij