Jongram – badanie poziomu elektrolitów we krwi. Normy, wskazania, interpretacja wyników jonogramu
Antonina Cieślik

Jongram – badanie poziomu elektrolitów we krwi. Normy, wskazania, interpretacja wyników jonogramu

Jonogram to podstawowe badanie diagnostyczne, które pozwala nam na określenie stężenia poszczególnych pierwiastków i związków w naszym organizmie. Istnieje szereg objawów, które mogą wskazywać na zaburzenia gospodarki elektrolitowej. Są one związane zarówno z niedoborem, jak i nadmiarem sodu, potasu, magnezu, wapnia, żelaza, chlorków czy fosforanów. Jak najlepiej przygotować się do badania, ile kosztuje jonogram i kiedy należy zbadać poziom elektrolitów we krwi? Odpowiadamy w niniejszym artykule.

Elektrolity są cząsteczkami posiadającymi ładunek elektryczny, występują w płynach tkankowych w postaci jonów dodatnich (kationów) i ujemnych (anionów). Elektrolity to jeden z najważniejszych elementów odpowiedzialnych za utrzymanie homeostazy (równowagi wewnętrznej) organizmu. Badaniem, które służy oznaczeniu poziomu elektrolitów we krwi jest jonogram.

Co to jest jonogram? Kiedy należy wykonać badanie jonogramu?

Jonogram to badanie laboratoryjne, po którego wykonaniu pacjent otrzymuje informacje na temat stężenia niezbędnych do życia elektrolitów, takich jak: sód (Na+), potas (K+), chlorki (Cl-), wapń (Ca2+), żelazo (Fe2+), magnez (Ca2+) i fosforany (PO43-). Te pierwiastki i związki chemiczne, znajdują się w komórkach, osoczu, a także płynach ustrojowych i zapewniają odpowiednie środowisko dla wszystkich procesów metabolicznych w naszym organizmie. Elektrolity determinują prawidłowy transport wody przez błony komórkowe. Biorąc pod uwagę, że woda stanowi od 54-60% masy ciała, można przyjąć, że warunkiem zachowania dobrego stanu zdrowia jest prawidłowo funkcjonująca gospodarka wodno-elektrolitowa organizmu. Prawidłowe stężenie jonów we krwi ma duże znaczenie także dla pracy mięśni, w tym mięśnia sercowego.

Zaburzenia równowagi elektrolitowej zazwyczaj powiązane są z nieprawidłowym działaniem różnych układów (pokarmowego, hormonalnego) i narządów np. nerek. Najpoważniejszym zagrożeniem dla zachowania prawidłowej gospodarki wodno-elektrolitowej jest nieprawidłowy wynik sodu, potasu i chlorków.

Wskazania do wykonania jonogramu. Jak się przygotować do badania?

Jonogram, podobnie jak morfologia krwi, jest często zlecanym i rutynowym badaniem. Wskazaniem do wykonania badania są często powtarzające się objawy:

  • ogólne osłabienie,
  • zaburzenia równowagi,
  • zawroty głowy,
  • obrzęki kończyn dolnych,
  • skurcze mięśniowe,
  • nieregularna praca serca
  • nieprawidłowe ciśnienie tętnicze.

Należy pamiętać także o regularnym badaniu elektrolitów podczas trwania ciąży. Systematycznie jonogram wykonuje się u także pacjentów, u których choroba lub stosowane leczenie mogą wpływać na zaburzenia równowagi elektrolitowej. Badania elektrolitów są powszechnie wykorzystywane do oceny leczenia takich chorób jak nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, schorzenia nerek lub wątroby.

Jonogram – jak wygląda badanie i jak się do niego przygotować?

Oznaczenia poziomu elektrolitów dokonuje się po pobraniu krwi z żyły łokciowej. Do laboratoryjnego punktu pobrań należy zgłosić się na czczo, czyli po około  8 – 12-godzinnej przerwie od momentu spożycia ostatniego posiłku. Istotne jest, aby kilka dni przed wykonaniem jonogramu nie zmieniać w znaczący sposób swojej diety, ponieważ każda modyfikacja diety może mieć odzwierciedlenie w wyniku stężenia poszczególnych jonów. Przed wykonaniem badania powinno się jednak zrezygnować z palenia tytoniu, picia alkoholu oraz ograniczyć ilość ciężkiego wysiłku fizycznego. Przyjmowanie leków i suplementów diety (także tych ziołowych) może skutkować otrzymaniem niewiarygodnego wyniku badania, dlatego zażywanie któregokolwiek z nich zawsze warto skonsultować z lekarzem.

Jak interpretować wyniki badania poziomu elektrolitów we krwi? Normy jonogramu dla kobiet, mężczyzn i dzieci

Sód

Jony sodu (Na+) są najważniejszym elektrolitem obecnym w płynie zewnątrzkomórkowym, w tym w surowicy krwi. Prawidłowy poziom sodu we krwi dorosłego człowieka mieści się w granicach 136 – 148 mmol/l, natomiast u dzieci jest nieco niższe – 133-145 mmol/l. Sód jest ściśle związana z dystrybucją wody w organizmie, odpowiada za utrzymanie odpowiedniego ciśnienia tętniczego krwi, a także reguluje aktywność komórek nerwowych i mięśniowych. Niedobór sodu określany jako hiponatremia, może być związany z utratą tych jonów przez przewód pokarmowy (biegunki, wymioty), nerki (stosowanie leków moczopędnych, zapalenia) lub przez skórę (nadmierna potliwość). Zatrzymanie wody w organizmie obserwuje się u chorych z niewydolnością serca, w przebiegu marskości wątroby, w ostrej lub przewlekłej chorobie nerek. Objawami, towarzyszącymi niedoborom sodu są: obrzęki, męczliwość, senność, mimowolne skurcze mięśni i dezorientacja. Z kolei suchość błon śluzowych, zwiększone pragnienie i nadmierne pobudzenie to najczęściej występujące objawy nadmiaru sodu.  Jeżeli wynik jonogramu wskazuje na zbyt wysoki poziom sodu, mówi się wówczas o hipernatremii i podobnie jak w przypadku niedoboru sodu w surowicy, hipernatremia również może towarzyszyć odwodnieniu lub przewodnieniu organizmu.

Potas

Potas odgrywa istotną rolę w przewodnictwie nerwowo-mięśniowym, a także podobnie jak sód ma ogromne znaczenie w utrzymaniu równowagi wodno-elektrolitowej. Już niewielkie zmiany w poziomie tego elektrolitu mogą zaburzyć pracę mięśnia sercowego. Prawidłowy poziom  jonu K+ w surowicy to 3,6-5,0 mmol/l u dorosłych i 3,6- 5,7 mmol/l u dzieci do 1 roku życia. Przyczyną hipokaliemii – spadku stężenia potasu w surowicy poniżej 3,5mmol/l, może być (podobnie jak w przypadku sodu) nadmierna utrata wody z organizmu. Na niedobór potasu we krwi, ma również wpływ niedostateczna podaż tego elektrolitu z pożywieniem. Objawami sugerującymi pojawienie się hipokaliemii są: osłabienie, męczliwość, zaparcia, zawroty głowy i wzrost ciśnienia tętniczego. Ostra lub przewlekła niewydolność nerek, choroba Addisona (niedobór aldosteronu), powikłania cukrzycy, stosowanie leków przeciwzapalnych (ibuprofen) mogą być powodem hiperkaliemii – zbyt wysokiego poziomu potasu we krwi. Nadmiar potasu we krwi jest stanem zagrażającym życiu. Jeśli zatem u pacjenta pojawiają się pierwsze symptomy hiperkaliemii np. osłabienie mięśni, zburzona praca serca czy ogólne złe samopoczucie – warto zgłosić się do specjalisty.

Chlorki

Prawidłowe stężenie jonów chlorkowych waha się w granicach 98 – 110 mmol/l u dorosłych i 98 – 112 mmol/l u dzieci. Poziom chlorków w organizmie jest ściśle związany ze stężeniem jonów sodu. Podobnie jak inne elektrolity chlor odpowiada za utrzymanie gospodarki wodno-elektrolitowej. Prawidłowe stężenie chlorków we krwi reguluje pracę układu nerwowo-mięśniowego oraz pokarmowego – jony chlorkowe są podstawowym składnikiem soku żołądkowego.

Wapń

Wapń występuje w organizmie głównie w tkance kostnej, odgrywa także istotną rolę w procesie krzepnięcia krwi, odpowiada za prawidłowe przesyłanie impulsów do mięśni. Prawidłowo poziom wapnia całkowitego wynosi 2,25 – 2,70 mmol/l u dorosłych, natomiast nieco szersza granica jest akceptowalna u dzieci: 1,75 – 2,70 mmol/l. Inne normy przyjmuje się dla wapnia zjonizowanego: 1,12 – 1,32 mmol/l dla dorosłych i 1,12 – 1,23 mmol/l dla dzieci. Różnica między wapniem całkowitym a zdysocjowanym polega na tym, że ten pierwszy ma formę związaną z białkami osocza, natomiast jako wapń zdysocjowany określa się ten elektrolit w postaci wolnej, niezwiązanej. Niedobór wapnia w surowicy – hipokalcemia, jest najczęściej wynikiem niedoboru witaminy D, nieprawidłowego wchłaniania tego elektrolitu z przewodu pokarmowego lub zwiększoną jego utratą przez nerki. Hipokalcemię obserwuje się w przy niedoczynności przytarczyc, stanach zapalnych trzustki czy też w chorobach nerek. Objawami niedoboru wapnia są kurcze mięśni, bóle głowy i zaburzenia snu. Hiperkalcemia, czyli podwyższony poziom wapnia całkowitego we krwi najczęściej jest powodem nadczynności przytarczyc lub nadczynności tarczycy. Zwiększone stężenie tego elektrolitu może skutkować pojawieniem się nudności, wymiotów, osłabieniem siły mięśniowej.

Żelazo

Żelazo w surowicy i osoczu występuje w formie związanej z białkiem transportującym – transferryną. Jony żelaza są niezbędne do wytwarzania prawidłowych krwinek czerwonych czyli erytrocytów. Elektrolit ten jest także ważnym składnikiem hemoglobiny, czyli białka odpowiedzialnego za transport tlenu. Norma żelaza dla mężczyzn to 12,5 – 31,4 umol/l natomiast dla kobiet ta wartość to 10,7 – 28,6 umol/l. Objawami sygnalizującymi nieprawidłowy poziom jonów żelaza we krwi są: przewlekłe zmęczenie, bóle i zawroty głowy, ogólne osłabienie, męczliwość. Za niski poziom żelaza obserwuje się u kobiet w ciąży. Do wyczerpania puli żelaza, a w konsekwencji obniżenia stężenia tego jonu dochodzi w niedokrwistości z niedoboru żelaza – anemii. Obniżenie koncentracji, męczliwość i bóle w klatce piersiowej są objawami, mogącymi sugerować pojawienie się tego typu zaburzenia. Zbyt mała ilość żelaza we krwi może być związana z problemem wchłaniania w układzie pokarmowym lub nadmierną jego utratą. Zbyt wysokie żelazo występuje w niedokrwistości hemolitycznej, ponadto może świadczyć o ostrym zapaleniu wątroby lub zbyt dużym przyjmowaniu tego pierwiastka z pokarmem.

Magnez

Jony Mg2+ są budulcem kości, katalizatorem reakcji chemicznych i stanowi składnik kwasów nukleinowych. Magnez jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania mięśni, odpowiada także  za proces krzepnięcia krwi. Norma stężenia magnezu we krwi wynosi od 0,7 do 1,1 mmol/l. Zarówno niedobór, jak i nadmiar tego pierwiastka mogą prowadzić do nieprawidłowego działania mięśnia sercowego oraz zaburzeń przewodzenia impulsów nerwowych. Za niski poziom magnezu najczęściej związany jest ze stosowaniem leków moczopędnych, może towarzyszyć cukrzycy lub sugerować wystąpienie różnych schorzeń jak np. zapalenie trzustki, choroby nerek lub nadnerczy, nadczynność przytarczyc. Hipomagnezemia występuję także na skutek spożycia alkoholu i stosowania leków antykoncepcyjnych. Podwyższony poziom jonów Mg2+, czyli hipermagnezemia jest powodem nadmiernego
wchłaniania tego jonu z przewodu pokarmowego, co może być wynikiem stanu zapalnego jelit, chorobą Addisona lub nadczynnością przytarczyc.
 

Ile kosztuje jonogram? Jak długo należy czekać na wynik? Czy badanie jest refundowane przez NFZ?

Cena jonogramu jest bardzo zróżnicowana, biorąc pod uwagę poszczególne laboratoria. Zależy ona również od tego, czy chcemy wykonać pełny pakiet elektrolitów, czy tylko jonogram w wersji podstawowej. Podstawowy pakiet elektrolitowy, w którego skład wchodzi oznaczenie sodu, potasu i chlorków to koszt około 6 – 10 zł. Cena jonogramu pełnego, w którym oprócz poziomu pierwiastków podstawowych, dostaniemy wyniki wapnia, żelaza czy magnezu, mieści się w granicach 18 – 30 zł.

Jeśli posiadamy skierowanie od lekarza specjalisty lub pierwszego kontaktu możemy liczyć na refundację badania przez NFZ. Wynik jonogramu  będzie dostępny już kolejnego dnia.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Co to jest USG? Co warto wiedzieć o badaniu? Rodzaje, wskazania i przeciwskazania do badania ultrasonograficznego

    Jednym z chętniej przeprowadzanych badań z zakresu diagnostyki obrazowej jest USG. Dzięki niemu możliwe jest dokonanie oceny kształtu i wielkości narządów wewnętrznych, stwierdzenie obecności guzów, zmian nowotworowych czy innych stanów patologicznych. Z powodzeniem od wielu lat stosuje się je także w trakcie monitorowania ciąży, już od jej pierwszych tygodni. Jakie są rodzaje badania USG, jak się do niego przygotować i ile kosztuje? Odpowiedzi na te pytania znajdują się niniejszym artykule.

  • GGTP – Gamma-glutamylotranspeptydaza – badanie, normy, wskazania

    GGTP to enzym pomocny w diagnozowaniu między innymi chorób wątroby, trzustki czy nerek. Jego wysoki  poziom obserwuje się również u osób z problemem nadużywania alkoholu. Istnieje szereg objawów towarzyszących chorobom wątroby i dróg żółciowych, które powinny skłonić pacjenta do oznaczenia poziomu gamma-glutamylotranspeptydazy. Uwagę powinno przykuć chociażby żółte zabarwienie skóry i błon śluzowych, obrzęki i świąd skóry czy ból po prawej stronie brzucha. Jak się przygotować do badania GGTP, ile kosztuje to oznaczenie i czy do badania należy zgłosić się na czczo? Odpowiadamy w niniejszym artykule.

  • Tomografia komputerowa naczyń krwionośnych – kiedy wykonać badanie?

    Angio-TK jest mniej inwazyjną techniką angiografii naczyń krwionośnych. Badanie to pozwala na zobrazowanie stanu żył i tętnic praktycznie każdego obszaru naszego ciała. Zaletą angio-TK, będącego jednym z najdroższych badań obrazowych, jest z pewnością sposób podawania kontrastu. Jakie badania diagnostyczne należy wykonać przed tomografią komputerową naczyń krwionośnych, czy istnieją przeciwwskazania do przeprowadzania obrazowania i czy trzeba mieć skierowanie na angiografię tomografii komputerowej? Odpowiedzi znajdują się w niniejszym artykule. 

  • RTG kręgosłupa – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena

    RTG kręgosłupa jest metodą obrazową, którą od wielu lat wykorzystuje się podczas diagnozowania wad postawy, zmian zapalnych czy zwyrodnieniowych, a także w przypadku urazów i bóli kręgosłupa. Co prawda interpretacja wyników prześwietlania kręgosłupa może stanowić problem dla pacjenta, niemniej samo RTG kręgosłupa nie jest badaniem bolesnym lub długotrwałym. Ile kosztuje rentgen kręgosłupa, jak należy się przygotować do badania i czy istnieją przeciwwskazania do jego wykonania? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Glikemia – badanie, wskazanie, normy. Jak interpretować wyniki poziomu cukru we krwi?

    Regularne badanie poziomu cukru we krwi (glikemia) jest jednym z podstawowych oznaczeń parametrów krwi, które może pomóc wykryć choroby związane z gospodarką węglowodanową, jak np. cukrzycę i odpowiednio wcześnie wdrożyć niezbędne leczenie. Na badanie glikemii trzeba być na czczo, nie jest wskazane wykonywanie analizy bezpośrednio po jakiejkolwiek infekcji, ciężkim wysiłku fizycznym lub w trakcie zażywania niektórych leków, np. aspiryny. Kto powinien regularnie sprawdzać poziom cukru we krwi, jak dokładnie wygląda badanie glikemii na czczo i czy podlega ono refundacji przez NFZ? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Aminogram – badanie poziomu aminokwasów

    Do oceny stężenia wolnych aminokwasów służy aminogram (profil aminokwasów). Badanie jest stosowane w diagnostyce wrodzonych wad metabolicznych, ale także przy projektowaniu odpowiedniej diety uzupełniającej lub obniżającej poziom konkretnych aminokwasów. Badanie poziomu aminokwasów zaleca się także sportowcom. Wynik oznaczenia w tym przypadku pozwala na wprowadzenie właściwej suplementacji diety, od której m.in. zależy osiągnięcie założonych celów treningowych.  Czy do profilu aminokwasów trzeba być na czczo, ile kosztuje aminogram i jakie są objawy niedoboru i nadmiaru aminokwasów?

  • Holotranskobalamina – badanie wczesnych niedoborów witaminy B12

    Istnieje pula badań, które regularnie powinien wykonać każdy weganin lub wegetarianin, a także osoby, które mają wszelkie objawy niedokrwistości lub zauważają u siebie niedobory witaminy B12, do których należy, chociażby mrowienie i pieczenie skóry, drętwienie kończyn lub zaburzenia snu. Postawienie diagnozy dotyczącej groźnego niedoboru wit. B12 jest możliwe już na jego wczesnym etapie, dzięki wykonaniu oznaczenia poziomu holoTC, czyli holotranskobalaminy. Jak się przygotować do badania poziomu holoTC, czy trzeba być na czczo i jakie są objawy obniżonego poziomu witaminy B12? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Aminopeptydaza leucynowa (LAP) – badanie, normy, wskazania

    Badanie poziomu aminopeptydazy leucynowej, w wyniku oznaczanej jako LAP, zleca się najczęściej podczas prowadzenia diagnostyki uszkodzenia komórek wątroby, trzustki i dróg żółciowych. Podwyższone LAP świadczy o możliwej chorobie tych narządów, w tym także tej o podłożu onkologicznym. Oznaczenie aktywności aminopeptydazy leucynowej pozwala również na zróżnicowanie przyczyn w odpływie żółci w sytuacji, kiedy u pacjenta oznaczono także podwyższony poziom ALP, czyli fosfatazy alkalicznej. Jak się przygotować do badania LAP, ile kosztuje i czy jest refundowane? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij