×
DOZ.PL Darmowa
aplikacja
DOZ.pl
Zainstaluj

Problem z realizacją recepty

Jakie błędy podczas wypisywania recept lekarze popełniają najczęściej? Na jakie elementy warto zwrócić uwagę po wizycie u specjalisty? Co zrobić, aby nie tracić czasu na ponowne skontaktowanie się z lekarzem w celu poprawienia błędów na recepcie?

Coraz częściej apteki nie chcą przyjmować niepoprawnie wypełnionych recept. Przyczyną jest odmowa refundacji leków, które zostały wydane przez Narodowy Fundusz Zdrowia ze źle wypisanych. Farmaceuci biorą pełną odpowiedzialność za błędy lekarzy, a jednocześnie sami nie mogą w dużym stopniu ingerować w receptę, na czym niestety traci przede wszystkim pacjent. Aby współpraca lekarza, farmaceuty oraz pacjenta szła gładko i sprawnie, bez niepotrzebnych nerwów, a także straty czasu, warto zwrócić uwagę na pewne najczęściej popełniane pomyłki.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Co powinno się znaleźć na prawidłowo wypisanej recepcie?

  • Świadczeniodawca — pierwsza część recepty. Obszar na samej górze zarezerwowany jest świadczeniodawcy, którym może być przychodnia, lekarz lub szpital. Najczęściej dane te widnieją w postaci pieczątki lub nadruku i zawierają nazwę, adres oraz telefon podmiotu. Ważne, aby był widoczny numer REGON lub numer identyfikacyjny świadczeniodawcy, który jest generowany za pomocą programu i nadawany przez NFZ.
  • Kod oddziału NFZ lub kod państwa dla pacjenta z UE.
  • PESEL i dane pacjenta — należy się upewnić czy dane na recepcie w ogóle są zapisane. Aptekarz może jedynie uzupełnić lub poprawić już zapisany na recepcie PESEL oraz dane adresowe na podstawie dokumentu tożsamości (dlatego lepiej mieć go przy sobie). Nie jest jednak uprawniony do wpisania ich w całości. Ponadto nazwa miejscowości zamieszkania nie powinna być zapisana w skrócie (np. Wwa zamiast Warszawa), ponieważ sprawia to niekiedy problemy.
  • Dodatkowe uprawnienia pacjenta — jeśli pacjent jest uprawniony do zniżek, powinno to być również odnotowane na recepcie, w rubryce  „Uprawnienia”.

Dodatkowe przywileje mają m.in.:

  • inwalidzi wojenni oznaczeni skrótem IB (w tej grupie znajdują się również osoby represjonowane, wdowy/wdowcy po inwalidach wojennych oraz wdowy/wdowcy po osobach represjonowanych),
  • inwalidzi wojskowi — IW,
  • Zasłużeni Honorowi Dawcy Krwi — ZK,
  • osoby wykonujące powszechny obowiązek obrony — PO,
  • pracownicy/byli pracownicy zakładów produkujących wyroby zawierające azbest — AZ.
Każdy inwalida wojenny, wojskowy lub Honorowy Dawca Krwi powinien mieć legitymację lub inny dokument świadczący o prawdziwości uprawnień. Należy go zabrać nie tylko do lekarza, ale również do apteki, ponieważ farmaceuta jest także zobowiązany do sprawdzenia legitymacji.

Obecnie zniknęło pole „Choroby przewlekłe”. Teraz lekarz ustala na recepcie odpłatność dla leków (B — bezpłatnie, R — ryczałt 30%, 50% albo 100%). Przed opuszczeniem gabinetu lekarskiego należy sprawdzić czy przy każdym z medykamentów została wybrana odpłatność. W przeciwnym przypadku aptekarz wyda lek z najwyższą odpłatnością z wykazu.

Pozostałe informacje niezbędne do realizacji recepty

  • Liczba leków — na jednej recepcie można przepisać maksymalnie 5 leków gotowych lub wyrobów medycznych w liczbie nie większej niż ta, jaka potrzebna jest do trzymiesięcznego stosowania lub 1 lek recepturowy.
  • Dawka/liczba opakowań — jeżeli na recepcie wypisany jest lek, lecz bez liczby i wielkości opakowań (z liczby jednostek dawkowania i sposobu dawkowania wynikają różne ilości leku), osoba wydająca go przyjmuje najmniejszą z nich jako ilość leku przepisaną przez lekarza. Podobnie jest w sytuacji, w której recepta nie zawiera określonej dawki leku albo jest ona nieczytelna. Wówczas farmaceuta wyda najmniejszą dostępną dawkę. Gdy lekarz przepisuje większe opakowanie, należy zwrócić uwagę na to czy uwzględnił to na recepcie.
  • Pieczątki — na prawidłowej recepcie pieczątki powinny być widoczne i nierozmazane. Najważniejsze jest to, aby czytelne były dane lekarza, numer prawa wykonywania zawodu, numer regon przychodni lub numer umowy lekarza z NFZ na wystawianie recept na leki refundowane.
  • Kod kreskowy — w przypadku leków refundowanych na blankiecie recepty powinien być zawarty indywidualny numer recepty podany w postaci kodu kreskowego.
  • Termin recepty — nie należy zwlekać z wykupieniem leków z recepty. Warto pamiętać, że każda ma swój termin ważności, który może wynosić 30, 14 lub 7 dni w zależności od typu wypisanego medykamentu.

Oprócz daty wystawienia leku na recepcie istnieje termin jej realizacji. Najczęściej w miejscu na niego przeznaczonym widnieje X, co oznacza, że można ją zrealizować od razu.

Daty realizacji są na ogół określane, gdy lekarz wypisuje kurację na 3 przyszłe miesiące podczas jednej wizyty. Dzięki temu pacjent otrzymuje od lekarza 3 recepty. Może wówczas natychmiastowo wykupić leki, a każdą następną receptę zrealizować miesiąc po poprzedniej bez obawy, że minie jej termin użyteczności.
  • Podpis — warto pamiętać również o podpisie lekarza. Jest on potwierdzeniem wystawienia recepty. Jeżeli istnieją na niej jakieś poprawki, powinny być poświadczone pieczątką wraz z podpisem doktora.

Podziel się: