Łokieć tenisisty - objawy i przyczyny

Łokieć tenisisty to entezopatia, czyli bolesne zmiany chorobowe przyczepów ścięgnistych mięśni do kośćca. W przypadku łokcia tenisisty zmiany te dotyczą mięśni prostowników nadgarstka. Inna nazwa łokcia tenisisty to zespół bolesności przedziału stawu łokciowego.

Jakie są przyczyny powstawania łokcia tenisisty?

Za powstawanie łokcia tenisisty odpowiedzialne są przede wszystkim zmiany degeneracyjne w strukturze kolagenu, jak również zaburzenia w ukrwieniu mięśni i ścięgien, dodatkowo role może odgrywać też istniejący stan zapalny.

Kto najczęściej cierpi z powodu łokcia tenisisty?

Łokieć tenisisty powstaje zwykle u osób pomiędzy 30 a 65 rokiem życia, praktycznie w ogóle nie jest on diagnozowany u małych dzieci i młodzieży oraz u osób w wieku podeszłym. Zwykle częściej jest stwierdzany u mężczyzn.

Tak naprawdę nie jest to jednostka chorobowa, która dotyka w dużej mierze tenisistów, bowiem dotyczy ona jedynie około 10% graczy w tenisa, a nazwa przecież sugeruje zupełnie coś innego. W przypadku graczy w tenisa, łokieć tenisisty zwykle powstaje u osób, które dopiero zaczynają grać i nie mają właściwie wyćwiczonej techniki uderzeń- zamiast bowiem ruchu z tułowia i barku generują cały czas ruchy nadgarstka.

Kto zatem zazwyczaj boryka się z problemem łokcia tenisisty?

Z powodu tej entezopatii cierpią zazwyczaj pracownicy biurowi, którzy dużo i często pracują przy komputerze, jak również osoby wykonujące zawody, które wymuszają powtarzające się często ruchy nadgarstka, np. wyprost oraz ruchy podobne jak podczas wkręcania śruby. 

Jakie są najczęstsze objawy łokcia tenisisty? 

Przede wszystkim w przypadku łokcia tenisisty pacjent odczuwa ból po bocznej stronie stawu łokciowego. Ponadto, w czasie badania palpacyjnego, lekarz stwierdza dość dużą bolesność uciskową tej okolicy. Dodatkowo, dolegliwości bólowe znacznie nasilają się podczas wykonywania ruchów wyprostnych w nadgarstku. Pacjenci z łokciem tenisisty mają też problem podczas wykonywania prostych czynności, jak miedzy innymi podniesienie szklanki do góry czy też podanie ręki na powitanie, wtedy bowiem dolegliwości bólowe zaczynają się nasilać. Jeśli choroba jest dość mocno zaawansowana, wtedy dolegliwości bólowe mogą pojawiać się nawet w spoczynku. 

W jaki sposób diagnozuje się łokieć tenisisty?

W sytuacji, kiedy u pacjenta pojawiają się charakterystyczne dolegliwości bólowe, zgłasza się on zwykle w pierwszej kolejności do swojego lekarza POZ. Lekarz po zebraniu dokładnego wywiadu oraz po wstępnym obejrzeniu kończyny zwykle zaleca konsultacje ortopedyczną. W czasie wizyty u specjalisty zazwyczaj stawiana jest wstępna diagnoza już po zebraniu wywiadu i po badaniu lekarskim, jednak celem jej weryfikacji lekarz ortopeda zaleca zwykle obrazowe badania dodatkowe, jak usg, rtg czy rezonans magnetyczny. Na ich podstawie można już postawić w stu procentach pewne rozpoznanie i zalecić dalsze, właściwe postepowanie. 

Czy jest możliwa profilaktyka, dzięki której nie dojdzie do rozwoju łokcia tenisisty lub też ryzyko jego rozwoju będzie naprawdę znikome?

W przypadku osób grających w tenisa przede wszystkim należy pamiętać o tym, aby za każdym razem, przed właściwą grą, koniecznie zastosować rozgrzewkę, w tym również z rakietą na korcie. Ponadto, należy pamiętać też o tym (młodym graczom koniecznie należy o tym przypominać w czasie każdego treningu), aby uderzać piłkę rakietą centralnie. Osobom, które nie trenują tenisa w sposób wyczynowy, należy uzmysłowić, że treningi powinny odbywać się maksymalnie dwa-trzy razy w tygodniu, dzięki czemu ryzyko rozwoju łokcia tenisisty znacznie się zmniejszy. Dodatkowo niesłychanie istotną sprawą jest również dobór właściwej rakiety. Aby zapobiegać rozwojowi łokcia tenisisty, należy zakupić rakietę wysokiej klasy, w przypadku osób predysponowanych do rozwoju choroby można zakupić specjalną rakietę antywibracyjną. W przypadku zaś osób wykonujących zawody, w których zachodzi potrzeba wielogodzinnej pracy z obciążeniem ciągle jednej ręki, bardzo ważną sprawą jest rozsądne dawkowanie sobie obowiązków oraz wykonywanie przerw, dzięki którym kończyna jest w stanie odpocząć, dzięki czemu ryzyko rozwoju łokcia tenisisty będzie zdecydowanie mniejsze. 

Jak leczy się łokieć tenisisty?

W przypadku stwierdzenia łokcia tenisisty pacjent leczony jest w zależności od stopnia nasilenia dolegliwości oraz fazy choroby. W przypadku fazy ostrej, kiedy dolegliwości są bardzo mono nasilone, zwykle chory wymaga unieruchomienia chorej kończyny opatrunkiem gipsowym ramiennym lub plastikową ortezą. Ponadto, pacjent musi otrzymać też niesteroidowe leki przeciwzapalne, zarówno w postaci tabletek, jak i czopków, czasami poprzez okienko wycięte w gipsie leki te są podawane też metodą jonoforezy. Jeśli u pacjenta nie są obecne bardzo mocno nasilone dolegliwości, wtedy zamiast unieruchomienia i podawania leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych, stosuje się różnego rodzaju zabiegi rehabilitacyjne.

Jakie zabiegi rehabilitacyjne są najczęściej stosowane u pacjentów cierpiących w powodu łokcia tenisisty?

Bardzo często w przypadku zdiagnozowania łokcia tenisisty wykorzystywane są ultradźwięki w średnich dawkach. Ponadto, w leczeniu łokcia tenisisty bardzo często i z dobrymi efektami stosuje się też pulsujące pole magnetyczne oraz laseroterapie. Dodatkowo, wykorzystuje się również hydroterapię, zwłaszcza masaż wirowy w temperaturze 38 st. C., często z wyciągiem z lawendy i rumianku. W rehabilitacji łokcia tenisisty stosuje się też metody wykorzystujące prąd zmienny oraz prąd o wielkiej częstotliwości, przede wszystkim jest to terapuls oraz diagermia krótkofalowa. W sytuacji, kiedy żadna z powyższych metod nie przynosi porządnego efektu i pacjent cały czas odczuwa mocno nasilone dolegliwości bólowe, stosuje się blokady z wykorzystaniem glikokortykosteroidow w połączeniu z lignokainą, czasami też w takiej sytuacji bywa wykorzystana krótkotrwała krioterapia miejscowa. Metody zachowawcze w leczeniu łokcia tenisisty są zazwyczaj na szczęście bardzo skuteczne, umożliwiają one wyleczenie około 90% przypadków przewlekłych tej choroby. 


Podziel się: