Pinoterapia – na czym polega pinopresura? Wskazania, przeciwwskazania, cena zabiegu
Mateusz Burak

Pinoterapia – na czym polega pinopresura? Wskazania, przeciwwskazania, cena zabiegu

Pinoterapia to polska, nieinwazyjna i stosunkowo nowa metoda terapeutyczna, łącząca medycynę konwencjonalną z medycyną alternatywną. Pinopresura zaliczana jest do terapii odruchowych, które wykorzystują możliwości samonaprawcze organizmu. Polega ona na uciskaniu i stymulowaniu określonych punktów na ciele przy pomocy specjalnych miedzianych gwoździ zwanych pinami. Pinoterapia wywiera pozytywny wpływ na sferę psychiczną oraz fizyczną, zmniejsza napięcie mięśni, pobudza układ współczulny i pobudza krążenie krwi. 

Pinoterapia – co to jest?

Pinoterapia, zwana także pinopresurą, jest koncepcją terapeutyczną wykorzystującą mechanizmy samoleczenia organizmu. Twórcą metody jest Polak – dr Radosław Składkowski. Bazuje ona na dalekowschodniej wiedzy leczniczej, oparta jest o zdobycze refleksoterapii, akupunktury, akupresury oraz różnych form medycyny manualnej. Jest to kompleksowa terapia odruchowa wykorzystująca specjalistyczne narzędzia i uwzględniająca podział pacjentów na pięć grup: ogień, woda, ziemia, powietrze oraz eter. Przy dopasowaniu pacjenta do konkretnego żywiołu bierze się pod uwagę m. in. rodzaj reakcji na ból, jakość poczucia kinestetyki czy typ budowy anatomicznej i tkankowej. Następnie dopasowuje się odpowiednie techniki terapeutyczne, pozwala to osiągnąć pożądany rezultat terapeutyczny. 

Wspomniane techniki stosowane w pinopresurze to: suche igłowanie, manipulacje krótkodźwigniowe, mobilizacje stawów, terapia mięśniowo–powięziowa oraz najbardziej charakterystyczne – tzw. pinowanie. W tym ostatnim używa się specjalistycznych narzędzi: pinów (przypominają wyglądem gwoździe ostro zakończone z jednej strony i spłaszczone z drugiej) oraz pinokatów, zwanych także katami (kształtem przypominają esowato wygięty nóż). Z ich użyciem dokonuje się terapii, stosując tzw. dziobanie, pinowanie, gua-sha oraz techniki odruchowe. 

Istnieje jeszcze jeden podobny rodzaj leczenia, który wykorzystuje przyrządy nazywane klawikami. Jest to filozofia stworzona przez polskiego psychologa – Ferdynanda Barbasiewicza, nazywana klawiterapią. Jest to holistyczna metoda polegająca na wywieraniu nacisku na określone punkty na ciele i w efekcie na doprowadzaniu do samoregulacji, naprawy organizmu. Terapeuta wykorzystuje 14 klawików, po 7 do każdej z rąk i doprowadza do ich ścisłego kontaktu z powierzchnią skóry. Zarówno pinopresura, jak i klawiterapia wykorzystują zasady terapii odruchowej.

Pinoterapia – wskazania

Rehabilitacja z zastosowaniem pinoterapii ma określone wskazania. Należą do nich:

  • dolegliwości mięśniowo–powięziowe,
  • stany po urazach,
  • terapia blizn,
  • niektóre choroby neurologiczne,
  • choroba Parkinsona,
  • stwardnienie rozsiane (SM),
  • ograniczenie zakresu ruchomości w stawach,
  • bóle głowy,
  • problemy o podłożu psychosomatycznym.

Pinopresura stosowana jest w takich schorzeniach, jak: pięta Haglunda, zapalenie ścięgna czy zespół nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej (inaczej łokieć golfisty).

W opinii specjalistów umiejętne stosowanie pinów w fizjoterapii pozytywnie wpływa na procesy regulacji pracy przewodu pokarmowego oraz przyczynia się do poprawy funkcjonowania gospodarki hormonalnej. 

Powiązane produkty

Pinopresura – przeciwwskazania 

Tak, jak bardzo wiele metod leczenia, pinopresura posiada przeciwwskazania do jej wykonywania. Terapii nie można poddawać osób, u których występuje:

  • nowotwór,
  • padaczka,
  • niektóre schorzenia dermatologiczne,
  • ciąża,
  • świeży zawał serca,
  • ostre infekcje wirusowe i bakteryjne,
  • skaza naczyniowa,
  • tętniaki.

Wymienione przeciwwskazania uniemożliwiają kwalifikację do zabiegu. Nie wyróżnia się tutaj podziału na względne oraz bezwzględne.

Pinoterapia – klasyfikacja pacjentów w pinopresurze

Zgodnie z wcześniejszym opisem dokonuje się kategoryzacji pacjentów, przypisując ich do konkretnego żywiołu. Dużo mówi się o zjawisku piezoelektryczności powięziowej. Powięź to struktura łącznotkankowa posiadająca właściwości pozwalające na przepływ ładunków elektrycznych, a każdy uraz, kontuzja doprowadza do dystorsji, czyli zniekształceń struktury powięzi, w efekcie czego powstaje niewielkie pole elektryczne. Pojawiający się ból jest w tym mechanizmie następstwem oddziaływania piezoelektrycznego. 

Stanowi to rodzaj komunikacji, swoisty przekaźnik informacji, pomiędzy komórkami, powiadamiający o dokonywanych rodzajach ruchu. Terapeuci tej metody posługują się niezwykle znamiennym nazewnictwem. Padają określenia, takie jak: jętki, dziadowskie żyły czy muldy. Proces diagnostyczny jest ukierunkowany na zlokalizowanie układu, w którym doszło do dysfunkcji, jej rodzaju oraz zastosowanie efektywnej techniki zwalczenia zaburzeń. 

Pinoterapia – jak wygląda zabieg?

Każdy terapeuta tej metody wyposażony jest w specjalistyczny zestaw do pinoterapii. Po przeprowadzonym procesie diagnostycznym określa się, które z narzędzi okażą się użyteczne. Podstawowe techniki z ich wykorzystaniem to: gwoździowanie, zwieranie, igłoterapia, adaptacja uciskowo–trąca, tarcie skierowane oraz kierunkowa adaptacja tkankowa. Następnie przystępuje się do przeprowadzenia terapii. 

Skóra pacjenta powinna być czysta, sucha i pozbawiona zaburzeń ciągłości. Wykorzystując komfortową pozycję, zarówno terapeuty jak i chorego, przystępuje się do rozpoczęcia zabiegu. Przykładem może być technika gradobicia z użyciem pinów. Specjalista chwyta je wówczas w dwie wiązki i rozpoczyna szybkie, energiczne uderzenia ostrymi końcami o powierzchnię skóry, zabieg trwa do momentu, kiedy zaczyna ona przybierać pergaminowy wygląd. Można to powtarzać co dwa dni. Taką technikę wykorzystuje się np. w pobliżu kręgosłupa w celu pobudzenia regeneracji trzonów kręgowych. Po wszystkim sprzęt podlega dezynfekcji specjalnym płynem i zostaje umieszczony w futerale, co pozwala zachować sterylność. Materiał, z którego narzędzia są wykonane to zazwyczaj stal lub mosiądz. Cena pojedynczego zabiegu pinopresury może wahać się w granicach 80–150 zł.

Pinoterapia – efekty

Rezultaty wykorzystywania pinów w fizjoterapii wydają się być niepodważalne. Jako terapia holistyczna, pinopresura wywiera wpływ zarówno na sferę fizyczną, jak i psychiczną. Przyczynia się do regulacji pobudzenia układu współczulnego, pozwala to na zmniejszanie patologicznego napięcia mięśniowego, którego prowokatorem jest przewlekłe działanie czynnika stresowego. Efektywne pobudzenie krążenia krwi pozwala usprawnić metabolizm, usprawnia także cyrkulację chłonki i wspomaga redukcję obrzęków. Opinie terapeutów tej metody mówią także o zmniejszaniu zakwaszenia organizmu, usuwaniu substancji toksycznych oraz poprawie trawienia czy funkcji układu oddechowego. Pinoterapia jest również wymieniana jako skuteczny sposób w walce z bólem towarzyszącym chorobom przewlekłym. Stymulacja działania układu nerwowego może mieć szczególne znaczenie w leczeniu schorzeń o podłożu neurologicznym. 

Aby stać się wykwalifikowanym terapeutą tej metody, należy przejść odpowiedni kurs organizowany przez certyfikowanych instruktorów. W Polsce dużą popularnością cieszy się szkolenie organizowane przez dr Radosława Składkowskiego, a także przez mgr Tomasza Struzika. Takie kursy są dedykowane specjalistom z dobrą znajomością anatomii i funkcjonowania organizmu ludzkiego. Wśród nich wyróżniamy m.in. fizjoterapeutów, lekarzy, osteopatów, akupunkturzystów. Jego cena wynosi kilka tysięcy złotych.

  1. M. Graczykowski, R. Składkowski, Leczenie człowieka jako całości – pinopresura, „Naturoterapia w praktyce” 2017.
  2. Y. Hijikata, A. Yasuhara, Y. Yoshida, S. Sento, Traditional Chinese medicine treatment of epilepsy, „Journal of Alternative and Complementary Medicine” 2006, nr 12, s. 673–677.
  3. A. Kheradmandi i in., The effect of dry needling of the trigger points of shoulder muscles on pain and grip strength in patients with lateral epicondylitis: a pilot study, „Journal of Rehabilitation Sciences and Research” 2015, nr 2, s. 58–62.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Wrzodziejące zapalenie jelita grubego – przyczyny, objawy, leczenie, żywienie przy WZJG

    Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG, colitis ulcerosa) jest rozlanym nieswoistym zapaleniem błony śluzowej odbytnicy lub odbytnicy i okrężnicy, prowadzącym w niektórych przypadkach do powstania owrzodzeń. Należy do grupy nieswoistych zapaleń jelit o niewyjaśnionej etiologii. Jak rozpoznać wrzodziejące zapalenie jelita grubego?

  • Łuszczyca paznokci – przyczyny, objawy, leczenie

    Łuszczyca jest przewlekłą zapalną chorobą skóry, przebiegającą z okresami remisji i zaostrzeń, na którą w Polsce choruje prawie milion osób. Choroba najczęściej występuje u rasy białej i w umiarkowanej strefie klimatycznej. Pierwsze objawy łuszczycy mogą wystąpić w dowolnym wieku, jednak zwykle pojawiają się we wczesnym okresie dorosłego życia lub później, około 50–60 roku życia. Łuszczyca charakteryzuje się występowaniem zmian chorobowych zarówno na skórze gładkiej, jak i na owłosionej skórze głowy, a także zmianami w obrębie płytek paznokciowych dłoni i stóp. W cięższych postaciach łuszczyca może również zająć stawy. Zmianom paznokciowym z reguły towarzyszą zmiany w obrębie skóry, chociaż zdarza się, że zmiany chorobowe obejmujące aparat paznokciowy wyprzedzają pojawienie się zmian skórnych nawet o dziesiątki lat.

  • Cytomegalia (CMV) – co to za choroba? Jakie są objawy?

    Cytomegalia jest chorobą wirusową, która wywoływana jest przez wirusa o nazwie Cytomegalovirus hominis, w skrócie CMV. Zakażenie wirusem cytomegalii jest bardzo szeroko rozpowszechnione, natomiast zdecydowana większość infekcji (ponad 99%) przebiega bezobjawowo i pacjent przez przypadek dowiaduje się, że w przeszłości przebył takie zakażenie. Jednak u płodów i noworodków ze względu na niedojrzałość układu odpornościowego, jak również u osób z wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami odpowiedzi immunologicznej, cytomegalia może przebiegać w sposób ostry, a obraz choroby może być bardzo różny.

  • Zakrzepica – przyczyny, objawy, profilaktyka zakrzepowego zapalenia żył powierzchniowych i głębokich

    Zakrzepica (zakrzepowe zapalenie żył) polega na powstaniu w naczyniu żylnym zakrzepu w wyniku zaburzonego przepływu krwi. Nieleczona prowadzi do groźnych powikłań, m.in. do zatorowości płucnej. Wyróżnia się zapalenie żył głębokich i powierzchniowych. Jakie objawy daje zakrzepica i w jaki sposób się ją leczy? Czy istnieją sposoby na to, by jej zapobiec?

  • Nadżerka szyjki macicy (ektopia) – przyczyny, objawy, metody leczenia

    Termin „nadżerka szyjki macicy” oznacza ubytek błony śluzowej. Często jest on nieprawidłowo stosowany na określenie ektopii, która jest zupełnie innym schorzeniem. Rzekoma nadżerka szyjki macicy (tak brzmi inna nazwa ektopii) to zastępowanie nabłonka płaskiego, który fizjologicznie pokrywa tarczę szyjki macicy, nabłonkiem gruczołowym. Zazwyczaj nie daje ona żadnych objawów, a kobieta dowiaduje się o jej istnieniu podczas rutynowego badania ginekologicznego. Kiedy ektopia wymaga szerszej diagnostyki i leczenia? Jakie metody usunięcia „nadżerki” szyjki macicy stosuje się najczęściej?

  • Gastrolog – czym się zajmuje? Jakie choroby leczy?

    Lekarz gastroenterolog jest specjalistą w zakresie chorób układu pokarmowego. Gastrolog diagnozuje i leczy pacjentów z problemami gastrycznymi. Jakimi konkretnie dolegliwościami się zajmuje? Kiedy warto się do niego udać? Czy do gastrologa jest potrzebne skierowanie? Odpowiadamy.

  • Atak paniki – jak wygląda? Co robić, gdy się pojawia?

    Ataki paniki są jednymi z najczęściej występujących zaburzeń lękowych, tuż po zespole lęku uogólnionego oraz fobii społecznej. Objawiają się nagłymi napadami silnego lęku, którym towarzyszą symptomy, takie jak: kołatanie serca, zawroty głowy, duszności, nadmierne pocenie się czy strach przed śmiercią. Dowiedz się, w jaki sposób można sobie poradzić, gdy pojawia się atak paniki.

  • Czego nie można robić przy nadżerce szyjki macicy ? Jak postępować po jej usunięciu?

    Nadżerka szyjki macicy jest rozpoznaniem, które może usłyszeć wiele kobiet w gabinecie ginekologicznym. Warto podkreślić jednak, że określenie „nadżerka” używane jest najczęściej w nieprawidłowy i potoczny sposób. Czym jest nadżerka oraz jak postępować po zabiegu jej usunięcia?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij