Łupież pstry – leczenie, - portal DOZ.pl
Nakładanie dermokosmetyku na suchą, łuszczącą się skórę u pacjenta z łupieżem pstrym
Marta Pietroń

Łupież pstry – przyczyny, objawy, leczenie, pielęgnacja

O łupieżu słyszał zapewne każdy z nas, część być może miała z nim do czynienia na własnej skórze. Zdecydowana większość na pytanie, jak wygląda łupież, opowie o nim jako o białych okruszkach sypiących się z głowy. Poniekąd słusznie, jednak należy zdawać sobie sprawę, że odmian łupieżu jest wiele. Jedną z nich jest łupież pstry. Charakterystyczne dla niego jest występowanie różnokolorowych, złuszczających się plam na całym ciele. Dowiedz się skąd bierze się łupież pstry i jak go skutecznie leczyć. 

Łupież pstry – czym jest?

Łupież pstry (łac. Pityriasis versicolor) jest chorobą skóry, a dokładniej grzybicą, wywoływaną przez drożdżopodobnego grzyba z gatunku Malassezia. Grzyb ten naturalnie bytuje na skórze większości zdrowych osób, bowiem wchodzi w skład naturalnej flory fizjologicznej.

Dlaczego więc u niektórych staję się on przyczyną choroby? Zdarza się, że u osób szczególnie podatnych na zakażenia, przy odpowiednich warunkach (wysoka temperatura, duża wilgotność powietrza), dochodzi do jego szybkiego i nadmiernego rozwoju, czego skutkiem są zmiany chorobowe widoczne na skórze. Dlatego też choroba bardzo często dotyka mieszkańców obszarów tropikalnych, gdzie panują idealne warunki atmosferyczne dla rozwoju grzyba. Oprócz czynników środowiskowych i genetycznych predyspozycji, do rozwoju łupieżu pstrego mogą przyczyniać się: 

  • zaburzenia odporności,
  • dieta uboga w witaminy i minerały,
  • nieodpowiednia higiena osobista,
  • zaburzenia hormonalne, 
  • cera skłonna do nadmiernego przetłuszczania się,
  • nadmierna potliwość,
  • wzmożona czynność gruczołów łojowych,
  • przyjmowanie niektórych leków.

To właśnie wzmożona czynność gruczołów łojowych oraz zaburzenia hormonalne powodują, że choroba najczęściej dotyka młode osoby, tuż po okresie dojrzewania, natomiast bardzo rzadko dzieci. Łupież pstry jest niestety schorzeniem z dość dużą tendencją do nawrotów (zwłaszcza, jeśli jest nieleczone lub leczone w sposób niewłaściwy) – odnotowuje się, aż 60-80% przypadków nawróceń choroby. 

Łupież pstry – objawy 

Łupież pstry jest bardzo częstą chorobą skóry. Można go rozpoznać po występujących na skórze nieregularnych plamach w przeróżnych kolorach: beżowym, żółtym, różowym, czerwonym, brunatnym (kolor zmian oraz odcień zależą od stopnia zaawansowania choroby oraz pory roku). Początkowo plamy mogą być mało zauważalne, jednak z czasem ich intensywność będzie przybierać na sile. Schorzenie najbardziej widoczne jest latem, ponieważ w miejscu występowania plam nie dochodzi do produkowania naturalnego pigmentu, co oznacza brak możliwości opalenia się skóry w tych miejscach. Plamy łupieżu pstrego wyraźnie odznaczają się na tle zdrowej skóry. 

Łupież pstry najczęściej pojawia się na klatce piersiowej. Zaczyna się od pojedynczych, niewielkich wykwitów, które z czasem rozprzestrzeniają się na ramiona, szyję, plecy, a nawet nieowłosioną skórę głowy czy twarz. Plamy oprócz tendencji do zlewania się ze sobą, zajmując w efekcie dużą powierzchnię ciała, odznaczają się również łuszczeniem, zwłaszcza na brzegach. Skóra zmieniona chorobowo jest mocno przesuszona i szorstka w dotyku, co może prowadzić do uczucia swędzenia, znacznie utrudniającego codzienne funkcjonowanie. 

Polecane dla Ciebie

Łupież pstry a łuszczyca 

Na pierwszy rzut oka może wydawać się, że oba schorzenia są identyczne. W obu przypadkach u osoby chorej występują czerwone, mocno swędzące plamy, złuszczająca się skóra oraz bolesność miejsc zmienionych chorobowo. Jednak jest kilka różnic, które mogą pomóc w odróżnieniu łuszczycy od łupieżu pstrego:

  • lokalizacja zmian łuszczycowych obejmuje nietypowe miejsca: zgięcia łokci, doły podkolanowe, pachwiny, dłonie, fałdy skórne, 
  • zmiany łuszczycowe charakteryzują się czerwonobrunatnymi plamami, przykrytymi blaszkami łuszczycowymi (przybierają postać srebrnej łuski), którym towarzyszy, ból, pieczenie, świąd i pękanie skóry,
  • łuszczyca nie jest chorobą zakaźną, jest dziedziczona genetycznie
  • ataki łuszczycy bardzo często występują po przebytej infekcji lub silnym stresie, 
  • łuszczyca może się pojawić w każdym wieku, również u dzieci i niemowlaków. 

Czy łupież pstry jest zaraźliwy?

Tak, łupież pstry jest zaraźliwy. W praktyce oznacza to, że można się nim zarazić nie tylko przez bezpośredni kontakt ze skórą osoby zakażonej, co oczywiście stanowi największe ryzyko zachorowania, ale również przez kontakt z przedmiotami użytku osobistego takiej osoby – ręczniki, bielizna, szczotka do włosów, grzebień. 

Do zarażenia łatwo może dochodzić w miejscach publicznych, takich jak: basen, sauna czy solarium. Dlatego też, tak jak w przypadku innych chorób skóry, również i w profilaktyce łupieżu pstrego, należy unikać bezpośredniego kontaktu z podłogami czy przedmiotami ogólnodostępnymi, takimi jak: ręczniki czy preparaty do mycia ciała.

Łupież pstry – leczenie

Leczenie łupieżu pstrego z racji jego nawrotowego charakteru nie jest najłatwiejsze. Jeśli na skórze pojawiły się pierwsze kolorowe plamy, najlepiej niezwłocznie udać się do dermatologa, który dokona wizualnej oceny wykwitów oraz przeprowadzi test lampą Wooda – pod wpływem emitowanego światła nadfioletowego schorzenia skórne wywołują poświatę w odmiennych barwach, w przypadku łupieżu pstrego jest to blado żółtawe lub różowawo-łososiowe zabarwienie. 

Łupież pstry – leki

Leczenie łupieżu pstrego zazwyczaj prowadzone jest miejscowo. W początkowej fazie schorzenia w wielu przypadkach wystarczające jest stosowanie maści czy kremów przeciwgrzybiczych dostępnych w aptece bez recepty, zawierających w swym składzie mikonazol, klotrymazol czy chlorowodorek terbinafiny. 

Jeśli pomimo podjętego leczenia miejscowego, choroba nie ustępuję, a zmiany chorobowe stają się coraz bardziej zaawansowane, należy podjąć leczenie ogólnoustrojowe oparte na przyjmowaniu doustnych preparatów przeciwgrzybiczych bazujących na ketokonazolu lub flukonazolu. Gdy i te preparaty nie powodują żadnej poprawy, do walki z łupieżem pstrym włączą się antybiotyk – amfoterycynę B. 

Leczenie łupieżu pstrego trwa zazwyczaj kilka tygodni i wymaga cierpliwości połączonej z regularnością stosowania zaleconych preparatów. Jeśli leczenie zostało wdrożone na etapie już istniejących odbarwień, pomimo wyleczenia stanu zapalnego wywołanego grzybem Malassezia, na powrót skóry do dawnego koloru trzeba będzie trochę poczekać, zwłaszcza w przypadku plam o zaawansowanym odbarwieniu. 

Łupież pstry – dermokosmetyki

Dodatkowym wsparciem w leczeniu i profilaktyce łupieżu pstrego są dermokosmetyki bazujące na składnikach zwalczających przyczyny choroby oraz pomagające w odbudowie podrażnionej skóry (ketokonazol, ekonazol, siarczek selenu, cyklopiroks). Są to zarówno szampony, jak i płyny, mydła czy emulsje do skóry ciała, które pozbawione są chemicznych składników, takich jak: parabeny, SLS-y, silikony oraz sztucznych barwników i substancji zapachowych. 

Łupież pstry – domowe sposoby

Dermatologiczne leczenie łupieżu pstrego można wspomóc domowymi sposobami, należy jednak pamiętać, że przed sięgnięciem po jakikolwiek specyfik w pierwszej kolejności warto o niego zapytać dermatologa, aby stosując go, nie pogorszyć stanu skóry. 

Wśród domowych sposobów na walkę z łupieżem pstrym wymienia się okłady, napary, kąpiele, maści i aromaterapie z wykorzystaniem substancji naturalnych, takich jak: olejek z drzewa herbacianego, glistnik jaskółcze ziele, ocet jabłkowy, aloes, olejek z oregano, olej kokosowy, kurkuma czy wyciąg z nagietka. Składniki te posiadają właściwości przeciwgrzybicze, przeciwzapalne, nawilżająco-kojące oraz ograniczają nadmierną produkcję łoju.

Łupież pstry – zapobieganie 

Łupież pstry jest niestety schorzeniem, które lubi nawracać, dlatego aby nie dopuścić do ponownego wystąpienia objawów, warto po zakończonym leczeniu przestrzegać kilku zasad: 

  • stosować dermokosmetyki dedykowane łupieżowi pstremu
  • dbać o odpowiednia higienę osobistą,
  • ostrożnie korzystać z miejsc publicznych, takich jak basen, sauna, solarium czy salony kosmetyczne, 
  • unikać przegrzewania organizmu i nadmiernego pocenia się,
  • regularnie wymieniać pościel oraz ręczniki,
  • nie korzystać z rzeczy osobistych innych osób (ręczniki, szczotki do włosów, grzebienie itp.),
  • stosować naturalne kosmetyki, które są delikatne i bezpieczne dla skóry. 

Oczywiście warto również zwrócić uwagę na nawyki żywieniowe. Zastąpienie żywności wysokoprzetworzonej, owocami i warzywami oraz dostarczanie dużej ilości spowoduje, że skóra odwdzięczy się zdrowym stanem i wyglądem. 

  1. M. Kamont, D. Szkodzińska, Łupież pstry – diagnostyka i leczenie, „Aesthetica" 2018, nr 27, s. 50-59.
  2. J. Maciejewska, Łupież pstry, „mp.pl” [online],  https://www.mp.pl/pacjent/dermatologia/choroby/chorobyskory/170532,lupiez-pstry.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Paracenteza – przebieg, wskazania, przeciwwskazania, powikłania

    Paracenteza to inwazyjny zabieg polegający na nakłuciu jamy otrzewnej u osoby z wodobrzuszem. Może mieć ona znaczenie diagnostyczne (przy nowo powstałej marskości), jak i lecznicze (gdy poprawiamy tym jakość życia osoby chorej). Paracenteza jest przeprowadzana z zachowaniem zasad aseptyki, by zmniejszyć ryzyko bakteryjnego zakażenia otrzewnej. Mimo niewielkiego odsetka powikłań ma ona swoje ograniczenia i powikłania, dlatego też powinna być wykonana tylko przy jasnych wskazaniach.

  • Kacheksja – czym jest?

    Przewlekłe choroby, takie jak nowotwory, powodują w organizmie człowieka prawdziwe spustoszenie. Stan taki nazywa się kacheksją, a jednym z jego charakterystycznych objawów jest spadek masy ciała. Jak pomóc choremu dotkniętemu kacheksją?

  • Drętwienie (mrowienie) języka – przyczyny, objawy, leczenie

    Drętwienie języka, ze względu na jego silne unerwienie, jest nieprzyjemne i bardzo często uciążliwe. Może być spowodowane reakcją na pokarmy czy leki, a także błahymi schorzeniami, jak i chorobami nieuleczalnymi albo zagrażającymi życiu. Dlatego też nie można go bagatelizować. Dlaczego drętwieje język? Czym jest to spowodowane? Jak poradzić sobie z mrowieniem języka?

  • Przetoka jelitowa – rodzaje, przyczyny, objawy

    Przetoka (łac. fistula) to połączenie pomiędzy dwoma (lub więcej) narządami wyściełanymi nabłonkiem lub pomiędzy narządem wewnętrznym a skórą. W przypadku przetoki jelitowej takie połączenie rodzi szereg problemów, ze względu na wydostającą się z niej treść kałową, która może wywoływać zakażenie, niedożywienie (w połączeniach między jelitem grubym a cienkim) oraz zaburzenia elektrolitowe. Rosnącym obecnie problemem są przetoki jelit jatrogenne (na skutek działań medycznych), które stanowią powikłania pooperacyjne. Czym jest przetoka jelitowa? Czym grozi? Jak się ją leczy?

  • Paradontoza – jak leczyć objawy zapalenia przyzębia?

    Paradontoza to choroba, której istotą jest pojawienie się stanu zapalnego tkanek, które otaczają zęby. Pierwszymi objawami jest zaczerwienienie, opuchlizna i tkliwość dziąseł. Krwawienie występuje w kolejnych etapach choroby. Podstawą zapobiegania jest utrzymanie właściwej higieny jamy ustnej. Jak leczyć paradontozę? Które pasty, żele, maści i płukanki najlepiej wspierają terapię?

  • Polekowe uszkodzenie wątroby – przyczyny, objawy, leczenie, rokowania

    Polekowe uszkodzenie wątroby (PUW) jest toksycznym uszkodzeniem lub zaburzeniem funkcji wątroby, wynikającym z działania leków, ich interakcji oraz reakcji alergicznych na nie. Mimo że występuje tylko 1 na 100 000 przypadków, jego powikłania mogą zagrażać zdrowiu, a nawet życiu. Toksyczne działanie leków może doprowadzić do stłuszczenia i marskości wątroby, co wiążę się przewlekłymi powikłaniami, które towarzyszą osobie chorej często do końca życia. Jakie są objawy polekowego uszkodzenia wątroby? Jak je leczyć?

  • Stany predysponujące do chorób zakrzepowych

    W trosce o zdrowie warto znać mechanizmy i przyczyny występowania chorób układu sercowo-naczyniowego, żeby móc skutecznie zapobiegać ich rozwojowi. Pozwala na to m.in. rozpoznawanie stanów predysponujących do chorób zakrzepowych.

  • Dyspareunia – czym jest? Przyczyny, objawy i leczenie

    Występowanie dyspareunii jest powszechnym i jednocześnie zaniedbywanym problemem. Nieleczony problem może wpływać negatywnie zarówno na zdrowie fizyczne i psychiczne kobiety, jak również na relacje w związku. Szacuje się, że dotyczy 3-18% populacji na świecie, a w trakcie swojego życia problemu doświadcza nawet do 28% kobiet. Dolegliwości w dyspareunii mogą ograniczać się do sromu i okolic wejścia do pochwy lub też dotyczyć głębiej położonych struktur.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij