Rezonans magnetyczny (MRI) stawu skokowego – badanie, wskazania, cena i skierowanie na prześwietlenie
Michalina Mendyka

Rezonans magnetyczny (MRI) stawu skokowego – badanie, wskazania, cena i skierowanie na prześwietlenie

Rezonans magnetyczny stawu skokowego jest metodą diagnostyczną, która pozwala na ocenę najgłębiej położonych elementów tego obszaru. Większość badań z wykorzystaniem tomografii rezonansu magnetycznego wykonywana jest z podaniem kontrastu. Dzięki MRI możliwe jest zobrazowanie zarówno uszkodzeń chrząstki stawowej, więzadeł, jak i zmian zwyrodnieniowych i nowotworowych. Czy do wykonania rezonansu magnetycznego stawu skokowego niezbędne jest posiadanie skierowania lekarskiego, ile kosztuje MR kostki, jakie badania krwi należy wykonać przed prześwietleniem stawu skokowego z wykorzystaniem kontrastu? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

Staw skokowy to jeden z najbardziej obciążonych stawów w ludzkim ciele. Dzięki niemu człowiek jest w stanie poruszać stopą w każdej płaszczyźnie, co z kolei umożliwia poruszanie się. Diagnozowanie schorzeń tej okolicy jest możliwe dzięki wykorzystaniu obrazowych metod diagnostycznych, w tym także rezonansu magnetycznego (MR, MRI). Najczęściej na prześwietlenie kierują pacjenta lekarze specjaliści – ortopeda lub chirurg. MRI wykonuje się w celu weryfikacji podejrzanych obrzęków lub dolegliwości bólowych, których nie udało się ocenić w innych badaniach obrazowych.

Rezonans magnetyczny stawu skokowego – co to jest i na czym polega badanie?

Rezonans magnetyczny (nazywany również tomografią rezonansu magnetycznego) stawu skokowego to jedno z bezpieczniejszych i częściej wykonywanych badań obrazowych. Powszechność MRI związana jest ze stosowaniem fal magnetycznych, które nie są szkodliwe dla organizmu. Wykonanie MR pozwala na zobrazowanie wszystkich struktur anatomicznych znajdujących się w danym obszarze. Postawienie dokładnej diagnozy może wymagać podania środka cieniującego w trakcie rezonansu. Podany dożylnie kontrast pozwala uwidocznić patologiczne zmiany m.in. w tkankach miękkich. Staw skokowy składa się ze stawu skokowego górnego (staw skokowo-goleniowy) oraz stawu skokowego dolnego (staw skowo-piętowo-łódkowy), który dodatkowo dzieli się na staw skokowy przedni (staw skokowo-piętowo-łódkowy) i staw skokowy tylny (staw skokowo-piętowy). Zbudowany jest również z licznych więzadeł, ścięgien, kości piszczelowej, strzałkowej i skokowej. MRI polega na uwidocznieniu tkanek oraz struktur położonych głębiej, niewidocznych w innych metodach obrazowych, m.in. RTG stawu skokowego, TK (tomografii komputerowej) stawu skokowego oraz USG tego obszaru. Rezonans powinien być tzw. badaniem z wyboru, niemniej zazwyczaj nie jest pierwszym, na które kierowany jest pacjent. Wynika to z dostępność poszczególnych metod obrazowania – na RTG lub USG czeka się krócej.

Rezonans magnetyczny stawu skokowego – wskazania do badania

Rezonans magnetyczny stawu skokowego wykonuje się przy podejrzeniu uszkodzenia chrząstki stawowej, uszkodzeniach więzadeł oraz zmian zwyrodnieniowych. MR umożliwia również rozpoznanie choroby nowotworowej (łagodnych oraz złośliwych guzów tego obszaru) oraz ocenę przed- i pooperacyjną stawu skokowego. Inne wskazania do MRI obejmują przewlekłe zapalenie ścięgna, częściowe i całkowite zerwanie ścięgna (np. ścięgna Achillesa) oraz kontuzje, takie jak np. pourazowe uszkodzenie elementów składowych stawu. Możliwe jest również wykonanie rezonansu podczas diagnostyki jałowej martwicy kości stępu i śródstopia, po zwichnięciu, skręceniu i w niestabilności stawu (kontroluje się stan struktur anatomicznych stawu). Wskazaniem może być również niewyjaśniony innymi metodami obrazowymi ból stawu skokowego.

Rezonans magnetyczny stawu skokowego – przeciwwskazania do badania

Przeciwwskazaniem bezwzględnym do wykonania rezonansu magnetycznego jest obecność metalowych elementów w ciele pacjenta. Jeśli osoba badana posiada endoprotezę wykonaną z metalu, wówczas na badanie należy przynieść zaświadczenie z informacją o materiale, z którego jest ona zbudowana (np. wypis z zabiegu). W przypadku założonych szyn oraz gipsu rezonans należy odłożyć i zaplanować po zdjęciu opatrunku. Badania ambulatoryjne (tzn. gdy pacjent po wykonaniu zabiegu opuszcza placówkę) nie są przeprowadzane u pacjentów z rozrusznikiem serca, elektrycznymi implantami czy pompą insulinową. Osoby będące po zabiegach chirurgicznych –  ze wszczepionymi klipsami naczyniowymi lub stentami – mogą mieć wykonane badanie rezonansu magnetycznego po upływie 6.– 8. tygodni od zabiegu. Osoba, która cierpi na klaustrofobię, może mieć wykonane badanie rezonansem magnetycznym po zażyciu środków uspokajających przepisanych przez lekarza kierującego/rodzinnego. Należy jednak pamiętać, że podczas badania stawu skokowego pacjent „wjeżdża” do aparatu od strony stóp, więc głowa znajduje się na zewnątrz/pograniczu aparatu. U kobiet w ciąży wykonuje się MR tylko w razie pilnej potrzeby i po konsultacji z ginekologiem-położnikiem. Nie zaleca się wykonywanie rezonansu u kobiet w I trymestrze ciąży. Jeśli w trakcie MR zajdzie potrzeba podania środka kontrastującego przeciwwskazaniem będzie zbyt wysoki poziom kreatyniny (badanie laboratoryjne, świadczące o tym w jakim stopniu nerki są w stanie wydalić kontrast po wykonanym MR).

Rezonans magnetyczny stawu skokowego – jak wygląda badanie?

Rezonans magnetyczny bez podania środka kontrastowego nie wymaga specjalnego przygotowania. Natomiast na MR stawu skokowego z kontrastem pacjent powinien stawić się po 3-godzinnej przerwie od ostatniego posiłku i przyjęcia płynów. Po zgłoszeniu się do pracowni diagnostycznej pacjent zostanie zaproszony do przebieralni, gdzie pozostawia wszystkie metalowe przedmioty mogące oddziaływać z magnesem (np. pasek od spodni, zegarek, biżuterię, karty magnetyczne) oraz obuwie. Następnie zostanie poproszony o położenie się na stole. Elektroradiolog wykonujący badanie, umieści w obrębie jego kostki tzw. cewkę, czyli element służący do odbierania sygnału. Następnie założy pacjentowi na uszy słuchawki lub poda stopery, które wytłumią dźwięk. Pacjent otrzymuje także specjalny sygnalizator (gumowa gruszka służąca do informowania personelu o gorszym samopoczuciu). Badanie trwa od 25 do 60 minut, w zależności od wskazań umieszczonych na skierowaniu. W trakcie rezonansu pacjent musi leżeć nieruchomo, gdyż każdy jego ruch może spowodować konieczność powtórzenia któreś z wykonywanych sekwencji. Jeżeli pacjent posiada poprzednie wyniki badań dotyczące badanego obszaru, zobowiązany jest zabrać je ze sobą w celu porównania tych obrazów z teraźniejszym wynikiem.

Większość badań MRI stawu skokowego przeprowadza się z podaniem środka kontrastującego. Kontrast może być podany bezpośrednio do stawu (tzw. artrografia stawu skokowego) lub dożylnie. Przeciwwskazaniem do dożylnego podania środka kontrastowego jest zbyt wysoki poziom kreatyniny (średnio powyżej 1,3 mg/dl) lub zbyt niski poziom eGFR (<30 ml/min/m2) – parametry służące do oceny wydolności nerek. Kontrast w MRI jest niejodowy, tzn. nie wpływa na pracę tarczycy. Po badaniu z kontrastem wskazane jest wypicie dużej liczby płynów, aby wypłukać środek cieniujący z organizmu. Skutkami ubocznymi wynikającymi z podania kontrastu mogą być nudności, wysypka, uczucie ciepła, świąd skóry czy ból głowy.

Rezonans magnetyczny stawu skokowego – jak interpretować wyniki

Prawidłowa interpretacja wyniku badania rezonansu magnetycznego pozwala na dobranie odpowiedniego leczenia dla pacjenta. Opis MR zawiera informacje o zastosowanych sekwencjach oraz obrazach (np. T2-zależne). W zależności od stanu ogólnego, w opisie mogą pojawić się informacje związane z obrzękiem tkanek miękkich oraz zwiększoną ilością płynu w jamie stawowej (w odniesieniu do zmian pourazowych). Na obrazach może być widoczne zagęszczenie struktury kostnej oraz zapalenie w obrębie kości (osteitis). O zmianach pourazowych może także świadczyć podwyższony sygnał (wzmocnienie) jednego z wielu więzadeł – może być ono uszkodzone lub częściowo zerwane – całkowity brak sygnału świadczy o zerwaniu więzadła. Ból oraz obrzęk są objawami przerostu błony maziowej, która powoduje przewlekły stan zapalny w stawie skokowym. W rezonansie weryfikuje się diagnozę podstawioną w badaniu USG, np. podejrzenie torbieli, która jest widoczna jako ograniczony obszar wypełniony płynem, mogący mieć przegrody. Nadmiernie napięcie ścięgien np. ścięgna Achillesa może powodować obrzęk szpiku kostnego, o którym również może pojawić się wzmianka w opisie. Podejrzenie skręcenia stawu skokowego nie zawsze potwierdza się po wykonaniu RTG, co skłania lekarza kierującego do zlecenia rezonansu magnetycznego. Po stwierdzeniu uszkodzeń więzadeł zabezpiecza się staw ortezą lub stabilizatorem ograniczającym ruch w jego obrębie. Pozwala to na regenerację oraz przygotowanie stawu skokowego do rehabilitacji. Rehabilitacja, poprzez ćwiczenia oraz inne zabiegi, ma na celu wzmocnienie oraz zwiększenie ruchomości obolałej i sztywnej kostki. Niestety, nie zawsze istnieje możliwość powrotu pacjenta do zdrowia i pełnej sprawności stawu skokowego, wywołując  tzw. częściowy uszczerbek na zdrowiu (ból przy zmianie pogody, zmniejszona ruchomość stawu).

Rezonans magnetyczny stawu skokowego –  skierowanie, cena/refundacja badania

Skierowania na rezonans magnetyczny stawu skokowego wymagane jest zarówno gdy pacjent chce wykonać badanie w ramach refundacji kosztów przez Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ), jak i prywatnie. Zlecenie na tomografię rezonansu magnetycznego  można zrealizować w szpitalach oraz prywatnych placówkach mających podpisaną umowę z NFZ. Koszt rezonansu zależy od miejsca wykonania oraz konieczności podania kontrastu. Cena badania wynosi od 350 do 590 zł. Podanie środka kontrastowego to dodatkowy koszt wynoszący od 170 do 210 zł.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi

Polecane artykuły

  • Progesteron – badanie, normy, niedobór, nadmiar, interpretacja wyników badania. Progesteron a ciąża

    Badanie poziomu progesteronu jest jednym z oznaczeń, któremu najczęściej towarzyszy ocena poziomu FSH, LH, testosteronu i prolaktyny, podczas prowadzenia procesu diagnostycznego PCOS, czyli zespół policystycznych jajników lub zaburzeń miesiączkowania. Niski poziom progesteronu jest bardzo niekorzystny dla kobiet, które pragną zajść w ciążę, ponieważ hormon ten umożliwia zagnieżdżenie i utrzymanie się zarodka w błonie śluzowej macicy. Z kolei podwyższony poziom progesteronu może świadczyć o wystąpieniu torbieli, a nawet raku jajników, guzach nadnerczy i niewydolności wątroby. Jak należy się przygotować do badania hormonu progesteronowego, czy na pobranie krwi trzeba być na czczo i  ile kosztuje oznaczenie stężenia progesteronu we krwi? Odpowiedzi na te i i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Erytropoetyna (EPO) – badanie, normy, interpretacja wyników

    Badanie erytropoetyny (EPO) jest wskazane podczas prowadzenia procesu diagnostycznego chorób krwi i nerek. Dzięki analizie poziomu erytropoetyny, możliwe jest kontrolowanie odpowiedzi na wdrożone leczenie anemii, nadkrwistości i niedokrwistości. Wysoki poziom EPO jest charakterystyczny dla sportowców, którzy swoje treningi odbywają w terenach górskich, ale także, co ciekawe, dla osób palących papierosy. Badanie poziomu erytropoetyny często towarzyszy analizie morfologii krwi i  hematokrytowi. Jaka jest norma EPO we krwi, czy do badania erytropoetyny należy zgłosić się na czczo i czy stosowanie EPO przez sportowców jest równoznaczne ze stosowaniem dopingu? Na te i inne pytania odpowiedzi znajdują się w niniejszym artykule.

  • Estrogen – badanie, normy, niedobór, nadmiar, interpretacja wyników badania krwi

    Badanie poziomu estrogenów jest jednym z głównych parametrów, który jest analizowany, kiedy lekarz specjalista (endokrynolog, ginekolog czy dermatolog) próbuje ustalić przyczynę długotrwałego braku miesiączki, zaburzeń dojrzewania płciowego, funkcji jajników, niekontrolowanych zmian masy ciała, a także niepokojących objawów natury dermatologicznej, takich jak np. trądzik. Poziom estrogenów kobiety w ciąży różni się od zakresów referencyjnych dla nieciężarnych pacjentek. Jak należy się przygotować do pobrania krwi, jakie są objawy nadmiaru i niedoboru estrogenów i czy badanie poziomu tych hormonów jest refundowane? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Estriol – badanie, normy, niedobór, nadmiar, interpretacja wyników badania. Estriol wolny w ciąży

    Estriol to hormon produkowany głównie podczas ciąży przez łożysko i nadnercza płodu. Norma estriolu w organizmie kobiety ciężarnej może być nawet 1000 razy wyższa niż ta w organizmie pacjentki niebędącej w ciąży, u której stężenie tego hormonu jest znikome. Razem z badaniem estriolu należy wykonać oznaczenie innych parametrów krwi, takich jak wolny estriol, (β-hCG) i AFP. Obniżony poziom estriolu w wyniku badań może świadczyć o wystąpieniu u płodu wad chromosomalnych w postaci zespołu Downa, Edwardsa oraz wad morfologicznych cewy nerwowej prawidłowej. Jak należy przygotować się do pobrania krwi, jak interpretować wynik badania estriolu w pierwszym, drugim i trzecim trymestrze ciąży i ile kosztuje oznaczenie stężenia hormonu we krwi? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • anty-TPO – norma, wysokie, niskie. Kiedy należy wykonać oznaczenie aTPO? Cena i skierowanie na badanie

    Badanie poziomu anty-TPO, czyli autoprzeciwciał skierowanych przeciwko peroksydazie tarczycowej, najczęściej zleca się pacjentkom, u których podejrzewa się chorobę autoimmunologiczną tarczycy, jaką jest np. Hashimoto. W celu sprawdzenia tego parametru należy w laboratoryjnym punkcie pobrań oddać krew o dowolnej porze dnia, bez konieczności bycia na czczo. Najczęściej anty-TPO oznacza się wraz z określeniem poziomu innych parametrów hormonalnych należących do tzw. panelu tarczycowego, czyli TSH, FT3 i FT4, anty-TG i TG. Ile kosztuje badanie anty-TPO i jakie są jego normy? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Rezonans magnetyczny (MRI) nadgarstka – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena i skierowanie na prześwietlenie

    Rezonans magnetyczny nadgarstka to bezbolesne i nieinwazyjne badanie obrazowe, które wykonuje się najczęsciej wówczas, kiedy dojdzie do urazu tego obszaru. Dotyczy to zarówno kości, jak i ścięgien nadgarstka. MRI może zostać przeprowadzone z wykorzystaniem kontrastu lub bez środka cieniującego. Do wykonania rezonansu magnetycznego konieczne jest posiadanie skierowania lekarskiego, a samo prześwietlenie może być refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Jak wygląda MR nadgarstka, ile kosztuje i czy do badania przystępuje się na czczo? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • FT4 – normy, za wysokie, za niskie. Jak interpretować wyniki badania?

    Badanie poziomu FT4 (tyroksyny) jest oznaczeniem hormonalnym, które pozwala ocenić, czy tarczyca działa prawidłowo. Aby właściwie zinterpretować wyniki FT4, należy dokonać porównania jego wartości z FT3 – trójjodotyroniną i TSH – hormon tyreotropowy. Tyroksyna jest jednym z tzw. hormonów aktywności życiowej, ponieważ dociera do każdej komórki ciała, przez co wpływa na szereg procesów fizjologicznych determinujących stan zdrowia. Czy do badania FT4 trzeba być na czczo i które niepokojące objawy wynikające z zaburzeń pracy tarczycy powinny zostać poddane ocenie, poprzez badanie poziomu tyroksyny? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • FT3 – badanie, za wysokie, poniżej normy. Jakie są wskazania do oznaczenia i jak interpretrować wyniki?

    Badanie poziomu FT3 jest jednym z podstawowych oznaczeń hormonalnych krwi, które należy wykonać przy podejrzeniu choroby tarczycy. Nie ma znaczenia, czy objawy wskazują na nadczynność gruczołu czy też na jego niedoczynność, ponieważ w obu przypadkach wskazane jest wykonanie analizy tego stężenia. Badanie najczęściej towarzyszy ocenie innych hormonów oraz obliczeniu stosunku FT3 do FT4 (tzw. konwersji trójjodotryoniny do tyroksyny) i porównaniu tychże do poziomu TSH. Jak należy się przygotować do badania, czy do pobrania krwi trzeba być na czczo oraz na co wskazuje podwyższony i obniżony poziom FT3? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij