Limfocyty (LYM) we krwi – badanie, normy, obniżone, podwyższone
Barbara Sitek

Limfocyty (LYM) we krwi – badanie, normy, obniżone, podwyższone

Sprawdzanie poziomu limfocytów jest podstawowym badaniem krwi, dzięki któremu możemy uzyskać odpowiedzi na wiele pytań, będących odzwierciedleniem kondycji naszego układu odporności. Sprawnie działający układ immunologiczny jest odpowiedzialny za obronę organizmu przed drobnoustrojami chorobotwórczymi oraz monitorowanie pracy pozostałych narządów. Regularne wykonywanie badań poziomu limfocytów we krwi jest zatem znakomitym wskaźnikiem zarówno oceny stanu naszego zdrowia, jak i również rozwijającej się w organizmie choroby. Jak się przygotować do badania, jakie mogą być przyczyny za wysokiego lub zbyt niskiego poziomu białych krwinek? Odpowiadamy w niniejszym artykule.

Badanie poziomu limfocytów (LYM) to jedno z podstawowych i najczęściej zlecanych przez lekarzy oznaczeń parametrów krwi. Zarówno niedobór, jak i nadmiar tych komórek morfotycznych może być sygnałem pojawienia się w organizmie różnych chorób, mających bezpośredni wpływ na zdolność do obrony przed infekcjami i procesami zapalnymi.

Co to są limfocyty? Jakie są ich funkcje?

Limfocyty to komórki, których główną funkcją jest ochrona organizmu przed bakteriami, wirusami, grzybami i innymi patogenami, mogącymi dostać się do jego wnętrza, np. poprzez błony śluzowe, drogi oddechowe czy uszkodzenie bariery naskórka. Wraz z granulocytami i monocytami należą one do większej grupy komórek krwi – leukocytów, zwanych powszechnie białymi krwinkami. Limfocyty odpowiadają głównie za tzw. odporność swoistą, czyli takie reakcje immunologiczne, które są skierowane ku specyficznym, rozpoznanym wcześniej przez organizm patogenom oraz własnym zakażonym lub uszkodzonym komórkom.

Limfocyty B to komórki dojrzewające w czerwonym szpiku kostnym. Produkują specyficzne przeciwciała, czyli cząsteczki białkowe, które rozpoznają ściśle określone antygeny, m.in. fragment patogenu lub alergen i wiążą się z nimi, czyniąc je widocznym dla układu odpornościowego, dzięki czemu może nastąpić ich szybka i sprawna eliminacja. Jest to tak zwana humoralna odpowiedź immunologiczna.

Limfocyty T stanowią pulę komórek, które dojrzewają w grasicy. Są one odpowiedzialne za reakcje immunologiczne typu komórkowego. Oznacza to, że po zidentyfikowaniu niepożądanego patogenu mogą wydzielać różnego rodzaju limfokiny, czyli substancje, które pobudzają do obrony inne komórki układu odpornościowego lub też enzymy lityczne, zdolne do zniszczenia zakażonej komórki. Do limfocytów T zaliczane są także komórki NK (ang. Natural Killers), które z kolei wspierają procesy odpowiedzi nieswoistej, tzn. skierowanej przeciwko wszystkim nieprawidłowym komórkom obecnym w organizmie. Odpowiedź nieswoista stanowi bezpośrednią i natychmiastową taktykę obrony organizmu przed nowymi wirusami, bakteriami, a także komórkami nowotworowymi, przeciwko którym nie zostały jeszcze wytworzone przeciwciała. Komórki NK uczestniczą w niej poprzez swoją aktywność cytotoksyczną: w momencie kontaktu z nieprawidłową komórką wydzielają ze swoich ziarnistości specjalne białka, które doprowadzają do jej destrukcji.

To dzięki limfocytom możliwe jest wytworzenie tzw. pamięci immunologicznej, czyli uzyskanie odporności po przebyciu choroby zakaźnej (np. różyczka, ospa wietrzna) lub po zastosowaniu szczepień ochronnych (np. gruźlica, WZW B), które mają na celu ochronę organizmu przy kolejnym kontakcie z obcym antygenem.

Limfocyty – normy dla kobiet, mężczyzn i dzieci

Chociaż limfocyty to komórki, które cały czas krążą pomiędzy limfą a krwią, to standardowo ich poziom jest oznaczany we krwi pełnej, podczas badania morfologii krwi. Zarówno ilość limfocytów, jak i ich procentowy udział w całkowitej puli białych krwinek zmienia się w ciągu życia i w zależności od płci i wieku pacjenta mieści się w innych normach, wynosząc odpowiednio:

•    dla noworodków: od 2 do 10 tys. komórek/µl, 30 – 65% (wszystkich białych krwinek),
•    dla niemowląt: od 4 – 13,5 tys./ µl, 50 – 75%,
•    dla dzieci w wieku od 1 roku do 3 lat: 4 – 10,5 tys./ µl, 50 – 70%,
•    dla dzieci 4 – 7 lat : 1,5 – 7 tys./ µl, 32 – 60%,
•    dla dzieci 8 – 15 lat : 1,5-6 tys./ µl, 28 – 48%,
•    dla młodzieży od 16 – 21 r.ż.: 1 – 5 tys./ µl, 25 – 45%,
•    dla dorosłych mężczyzn: 1 – 4,5 tys./ µl, 20 – 45%,
•    dla dorosłych kobiet: 1 – 4 tys./ µl, 20 – 40%.

U kobiet w ciąży poziom limfocytów może w naturalny sposób się zmieniać i być inny niż norma dla ogółu kobiet. W pierwszym i drugim trymestrze ilość LYM może być podwyższona, natomiast w trzecim trymestrze może ulec obniżeniu. Z tego powodu kobiety ciężarne każdorazowo powinny konsultować swoje wyniki badań z lekarzem.

Obniżone limfocyty w morfologii krwi

Obniżony poziom limfocytów we krwi, poniżej 1000 komórek/µl, zwany inaczej limfopenią (limfocytopenią), może wynikać z pewnych czynników fizjologicznych, takich jak np. wzmożony stres czy wysiłek fizyczny, ale może być również skutkiem rozwijających się w organizmie poważnych chorób. Obniżony poziom limfocytów często towarzyszy schorzeniom, takim jak białaczka, posocznica, zakażenie wirusem HIV, zapalenie płuc, gruźlica, martwicze zapalenie trzustki, wirusowe zapalenie wątroby, mocznica, toczeń, chłoniak i inne choroby rozrostowe krwi. Zdarza się, że limfopenia jest jednym z objawów niektórych chorób dziedzicznych, jak zespół Wiskotta-Aldricha czy zespół Di George’a. Ponadto zmniejszona liczba limfocytów może wskazywać na występowanie wrodzonych niedoborów odporności, zwłaszcza gdy jest stwierdzana u niemowląt i małych dzieci.

Podwyższone limfocyty w morfologii krwi

Podwyższony poziom limfocytów we krwi, czyli limfocytozę, obserwuje się przede wszystkim w przebiegu wielu chorób zakaźnych, takich jak np. odra, świnka, różyczka, mononukleoza czy wirusowe zapalanie wątroby. Przedłużające się utrzymywanie limfocytozy może również świadczyć o obecności przewlekłej białaczki limfatycznej, innych chorób krwi lub choroby Waldenstrom’a (rzadziej). Sytuacja, w której diagnozuje się za wysoki poziom limfocytów, zawsze wymaga pogłębionej diagnostyki i konsultacji lekarskiej.

Jak przygotować się do badania poziomu LYM?

Poziom limfocytów oznaczany jest we krwi pełnej, pobranej z żyły łokciowej. Oznaczenie LYM przeprowadza się najczęściej w ramach rutynowej oceny morfologii krwi.  Badanie najlepiej jest wykonać na czczo, czyli minimum 8 godzin od czasu ostatniego posiłku. W dniach poprzedzających pobranie krwi, najlepiej 48 – 72 h przed, należy również unikać wzmożonego wysiłku fizycznego. Może on prowadzić do przejściowego podwyższenia poziomu limfocytów i uzyskania niewiarygodnych wyników badania krwi.  

Przyczyny i skutki za wysokiego i za niskiego poziomu limfocytów w morfologii krwi. Na co zwrócić uwagę?  

Zmiany w ilości limfocytów krwi mają znaczący wpływ przede wszystkim na poziom odporności i mogą wpływać zarówno na zwiększenie częstości ulegania zakażeniom, jak i na cięższy przebieg wszelkich chorób zakaźnych.
Morfologia krwi obwodowej to badanie, które powinno się wykonywać minimum raz w roku oraz każdorazowo przy zaobserwowaniu takich objawów jak:

  • przewlekłe zmęczenie i osłabienie,
  • częste infekcje,
  • męczliwość,
  • poty nocne,
  • nagła utrata masy ciała,
  • nacieki na dziąsłach,
  • ogólne złe samopoczucie.

Jeżeli wynik badania wskaże na poziom limfocytów inny niż w zakresie normy, zaleca się konsultację lekarską oraz wykonanie tzw. manualnego rozmazu krwi, podczas którego krwinki oglądane są pod mikroskopem. Taka ocena limfocytów umożliwia wykrycie nieprawidłowości w budowie białych krwinek lub stwierdzenie obecności niedojrzałych komórek krwi, świadczących o toczących się procesach chorobowych.

Aby utrzymywać stały, odpowiedni poziom białych krwinek i optymalną kondycję układu odpornościowego, gwarantującą skuteczną ochronę przed infekcjami, należy zwrócić uwagę na regularne uprawianie sportu (w miarę możliwości na świeżym powietrzu), wzbogacenie swojej diety w dużą ilość warzyw i owoców, a w okresie jesienno-zimowym o szczególne uzupełnianie jej w produkty bogate w witaminę C i D, cynk, kwasy omega-3 oraz probiotyki.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi

Polecane artykuły

  • RTG bioder – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena

    RTG bioder wykonuje się w przypadku wystąpienia zmian zwyrodnieniowych tego obszaru, reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) lub chorób o podłożu nowotworowym. Ponadto na badanie kierowane są osoby, które odczuwają ból i sztywność bioder oraz ograniczenie w ruchomości tego stawu. Przeciwwskazaniem względnym do wykonania rentgenu bioder jest ciąża. Jak należy się przygotować do RTG stawu biodrowego, dlaczego picie kawy i żucie gumy jest niewskazane przed prześwietleniem i czy posiadanie skierowania jest obowiązkowe? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Krzywa cukrowa w ciąży – badanie, normy, wyniki, przebieg. Kiedy należy wykonać OGTT?

    Badanie krzywej cukrowej (OGTT) w ciąży jest testem, na który kieruje się pacjentkę między 6. a 7. miesiącem ciąży. OGTT pozwala zdiagnozować cukrzycę ciążową, która może doprowadzić do wystąpienia wielu chorób układu moczowego lub trawiennego – u matki, jak i nerwowego i sercowo-naczyniowego – u dziecka. Istnieją także takie choroby współistniejące, które wymagają od ciężarnej pacjentki częstszego przeprowadzania badania krzywej cukrowej, jak chociażby predyspozycje genetyczne, cukrzyca w poprzednich ciążach lub PCOS. Jak należy się przygotować do badania, czy można się zgłosić na OGGT bez skierowania lekarskiego i co należy zabrać ze sobą na test krzywej glikemicznej? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Troponina – badanie i normy. Czy podwyższony poziom troponin zawsze świadczy o zawale serca?

    Białka kurczliwe mięśni poprzecznie prążkowanych to troponiny. Ich stężenie we krwi wzrasta już 3 godziny po zawale serca lub innym rodzaju uszkodzenia mięśnia sercowego. Badanie troponin zleca się w celu potwierdzenia lub wykluczenia diagnozy dotyczącej ataku serca. Istnieją jednak inne przyczyny wysokiego poziomu troponin we krwi pacjenta, jak chociażby zatorowość płucna, niewydolność serca lub nerek, ale także wyjątkowo ciężki wysiłek fizyczny (często obserwowany u maratończyków czy triathlonistów). Jak wygląda badanie poziomu troponin i które zaburzenia organizmu mogą wywołać ich obecność we krwi? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Cytologia – wskazania do badania cytologicznego. Jak interpretować wyniki cytologii szyjki macicy?

    Cytologia szyjki macicy polega na delikatnym zeskrobaniu komórek z badanego narządu przy pomocy specjalnej szczoteczki oraz zbadaniu pobranego materiału pod kątem karcynogenezy. Cytologia umożliwia wykrycie komórek przedrakowych lub rakowych z tarczy i kanału szyjki macicy, również na etapie przedinwazyjnym. Badanie jest bezbolesne, pacjentka może odczuwać jedynie lekki dyskomfort. Cytologia szyjki macicy powinna być wykonywana regularnie – minimum raz na 3 lata. 

  • RTG stopy – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja i cena prześwietlenia

    RTG stopy wykonywany jest najczęściej w przypadku urazu lub stanu zapalnego tego obszaru. Jedynym przeciwwskazaniem względnym do wykonania prześwietlenia z użyciem promieniowania jonizującego jest ciążą. Rentgen stopy jest badaniem, na które można się zgłosić jedynie ze skierowaniem lekarskim. Wskazaniami do badania są także objawy miejscowe w postaci ostrego bólu, obrzęku czy zaczerwienienia stopy. Jak się przygotować do prześwietlenia stopy, ile trwa badanie i co oznaczają pojęcia „szczelina złamania", „całkowity zrost" lub „jądro kostnienia"? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • RTG barku – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena

    Ból barku, zaburzenia ruchomości barku oraz sztywność w stawie barkowym – to główne wskazania do wykonania RTG tego obszaru. Prześwietlenie barku można zrobić pojedynczo lub podwójnie (porównawczo obu barkom). Rentgen jest szybkim badaniem, które jest wykorzystywane w procesie diagnostycznym zmian pourazowych, zapalnych i reumatoidalnych, w tym także osteoporozy stawu barkowego. Ile kosztuje rentgen, jakie są przeciwwskazania do wykonania prześwietlania barku i co oznacza zespół bolesnego barku czy „zamrożony bark"? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • RTG kręgosłupa lędźwiowego – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena

    Ból kręgosłupa lędźwiowego, określany przez pacjentów także jako ból krzyża, ból korzonków lub ból na dole pleców, jest głównym wskazaniem do wykonania RTG tego obszaru. Aby wykonać prześwietlenie lędźwi konieczne jest posiadanie skierowania lekarskiego, które można uzyskać od lekarza pierwszego kontaktu lub ortopedy czy neurologa. Jak wygląda przygotowanie do rentgenu kręgosłupa lędźwiowego, czy kobieta w ciąży może mieć wykonane RTG tego obszaru i ile kosztuje to prześwietlenie wykonane prywatnie? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij