Czego jeszcze nie wiemy o ciśnieniu krwi?

Jakie dobowe wahania ciśnienia tętniczego mogą występować u ludzi zdrowych? Jak ciśnienie tętnicze zmienia się w trakcie snu?

W warunkach prawidłowych dobowe wahania ciśnienia tętniczego nie przekraczają 20-30 mm Hg (słupa rtęci). Okres tuż po przebudzeniu to dla organizmu czas gwałtownej mobilizacji. Dochodzi wówczas do wzrostu ciśnienia tętniczego, utrzymującego się do godzin popołudniowych. Następnie ciśnienie łagodnie się obniża aż do najniższych wartości odnotowywanych podczas snu, kiedy przestają na nas działać bodźce otaczającego środowiska. Istnieją jednak pewne odstępstwa od tej fizjologicznej reguły…

Dippers, non-dippers, extreme-dippers i inverse-dippers

Prawidłowo spadek ciśnienia tętniczego w nocy powinien wynosić 10-20 procent w stosunku do wartości dziennych. Osoby charakteryzujące się tym prawidłowym spadkiem ciśnienia w godzinach nocnych określamy jako „dippers” (ang. dip oznacza zanurzać, nurkować). Niektórzy odbiegają jednak od tej zdrowej normy. Wykazują oni niedostateczny spadek ciśnienia w nocy (mniej niż 10 procent) i określa się je mianem „non-dippers”. W rzadkich przypadkach spotykamy się z sytuacją, gdy wartości ciśnienia w czasie snu charakteryzują się nadmiernym spadkiem („extreme dippers”) lub znacznie przewyższają te z okresu czuwania („inverse-dippers”).

Jak to monitorować?

Do badania tych zależności wykorzystuje się całodobowy pomiar ciśnienia tętniczego (ABPM, skrót od ang. ambulatory blood pressure monitoring). Badanie to popularnie nazywane jest holterem ciśnieniowym. Czym różni się ono od zwykłego pomiaru ciśnienia? Otóż aparat przymocowany do paska dokonuje pomiarów wielokrotnie w ciągu doby, a badani są proszeni o prowadzenie dzienniczka aktywności w ciągu całego dnia (godziny odpoczynku i aktywności fizycznej itd.). Aparat zwracany jest do pracowni ABPM dopiero na drugi dzień, a więc po upływie 24 godzin.

Jakie to ma znaczenie?

Wśród pacjentów z nadciśnieniem tętniczym bardzo często zdarzają się osoby typu „non-dippers”. Z tego powodu celem terapii hipotensyjnej jest nie tylko obniżenie wartości ciśnienia tętniczego jako takiego, ale także utrzymanie korzystnego profilu „dipper” lub jego przywrócenie u pacjentów typu „non-dipper”. Badanie ABPM pozwala lepiej dopasować leczenie (leki podawane o odpowiedniej godzinie i z odpowiednio długim czasem działania) tak, aby zredukować ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych. Służy więc ono tzw. chronoterapii nadciśnienia tętniczego, czyli metody dostosowania pory podania i czasu działania leków do stwierdzanych nieprawidłowości w zakresie dobowych rytmów ciśnienia tętniczego.  


Podziel się:


Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus