Niemowlę – objawy i leczenie chorób

Początek życia, a szczególnie pierwszy jego rok pełen jest niebezpieczeństw i zagrożeń chorobami, wynikającymi z różnorodnych przyczyn. Małe dziecko nie potrafiące jeszcze mówić, o tym, że źle się czuje przekazuje nam w formie znaków i sygnałów.

Początek życia, a szczególnie pierwszy jego rok pełen jest niebezpieczeństw i zagrożeń chorobami, wynikającymi z różnorodnych przyczyn. Dalsze życie również nie jest od nich wolne, ale różni się tym, że dorosły człowiek, świadomy tych niebezpieczeństw potrafi je na ogół w porę zasygnalizować. Małe dziecko nie potrafiące mówić, nie ma takiej możliwości, dlatego jego opiekunowie powinni być świadomi znaków i sygnałów, za pomocą których młody człowiek przekazuje, że w jego organizmie toczy się jakiś niebezpieczny proces chorobowy. Niemowlę z niedojrzałym jeszcze układem immunologicznym jest bardziej podatne na choroby zakaźne i względnie bezbronne z uwagi na stopień swojego rozwoju psychicznego.
 
Poniżej zostaną przedstawione od objawów przez przyczyny, a kończąc na leczeniu najczęstsze i najbardziej niebezpieczne choroby w okresie niemowlęcym:

Kolka

Jej przyczynami mogą być: niewłaściwa dieta karmiącej piersią mamy (jedzenie ciężkostrawnych, wzdymających potraw), alergia pokarmowa dziecka, połykanie przez niemowlę wraz z pokarmem powietrza, które gromadzi się w jelitach. Może ona również wynikać z niedojrzałości układu pokarmowego dziecka. Niektórzy lekarze uważają również, że jest to sposób odreagowywania przez malca nagromadzonych podczas całego dnia emocji.

Główne objawy:

Atak kolki jelitowej u niemowląt zaczyna się na ogół gwałtownie, najczęściej w godzinach popołudniowych, nagłym płaczem lub krzykiem. Dziecko pręży się zaciska piąstki, kopie nóżkami i ma bardzo twardy brzuszek. Nie pomagają kołysanie dziecka ani tulenie, a przy piersi cichnie jedynie na parę chwil, po czym wypuszcza ssaną pierś i odwraca główkę. Napady takie trwają zwykle kilka godzin po czym ustępują i nawracają przeważnie co wieczór. Dolegliwości te są zwykle przejściowe i stopniowo ustępują do 3.-4. miesiąca życia.

Leczenie:

Najczęściej ogranicza się do domowych sposobów radzenia sobie z kolką. Matka powinna przede wszystkim unikać przekarmiania dziecka oraz prawidłowo układać je podczas karmienia. Należy zapewnić mu spokój poprzez: ograniczenie spacerów w zaludnionych miejscach, ograniczenie wizyt znajomych, zmniejszenie ilości zabawek szczególnie bardzo kolorowych i jaskrawych. Dobrym sposobem może być również wprowadzenie stałych godzin karmienia, kąpieli i snu. Niekiedy może byś pomocne: noszenie dziecka w pozycji pionowej, szczególnie po karmieniu, aż do odbicia bańki powietrza, albo układanie go na brzuszku, czy też ogrzewanie brzuszka, np. ciepłą, zdjętą z kaloryfera pieluszką lub masowanie wzdętego brzuszka. Jeżeli niemowlę karmione jest piersią, mama powinna zrezygnować z potraw mogących powodować wzdęcia lub nietolerancję u dziecka, a więc z czekolady, mleka i jego przetworów, produktów pszennych, cytrusów, jajek, kapusty, kalafiora, cebuli, czosnku, a także z ostrych przypraw i kawy. W przypadku gdy dziecko karmione jest mieszanką, można po konsultacji z lekarzem spróbować zmiany stosowanego produktu na inny. Pomocne mogą również okazać się herbatki z wyciągiem z kopru włoskiego. Należy jednak podawać je ostrożnie i obserwować zachowanie dziecka po jego wypiciu, gdyż w niektórych przypadkach koper, zwiększając wydzielanie gazów w jelitach, może nasilić dodatkowo objawy kolki jelitowej. Jeżeli pomimo wykorzystania wszystkich domowych sposobów kolka nie ustępuje lub jest ona bardzo nasilona, a przyrost masy dziecka nie jest wystarczający warto skonsultować się z lekarzem pediatrą.

Biegunka

O biegunce mówimy wówczas, gdy dziecko kilkakrotnie (powyżej 3-4 razy) w ciągu dnia oddaje wodnisty lub rzadki stolec. W przypadku ostrej biegunki, w kale obecne mogą być śluz lub krew. Należy jednak pamiętać o tym, że dzieci karmione piersią, oddają stolec częściej niż dzieci karmione sztucznym pokarmem, nawet tak często, jak są karmione i jest to dla nich norma. Przyczynami biegunki mogą być alergie pokarmowe, niedobory enzymatyczne, zakażenia bakteriami, wirusami, pasożytami, nietolerancja glutenu – składnika zawartego w zbożach, czyli celiakia, także inne choroby immunologiczne, leki, wady wrodzone przewodu pokarmowego, a także niedotlenienie jelit i zaburzenia regulacji nerwowej układu pokarmowego.

Profilaktyka:

Stosowanie karmienia naturalnego, wprowadzenie zbóż do diety zdrowych niemowląt od 8 miesiąca życia, bardzo ostrożne stosowanie antybiotykoterapii.

Leczenie:

Jeżeli chodzi o leczenie, to jest ono przyczynowe, tzn. zależy od przyczyny biegunki. Każda biegunka powinna zostać zdiagnozowana przez lekarza pediatrę, ponieważ długo trwająca, doprowadzić może znacznego odwodnienia dziecka.

Alergie pokarmowe

Są to dolegliwości, które są wynikiem odpowiedzi immunologicznej organizmu na spożyty pokarm. Podatne na alergię są dzieci, u których alergeny pokarmowe, mogą wywołać niepożądane reakcje ustroju, nie występujące u osób zdrowych.

Objawy:

Zaczynają się we wczesnym niemowlęctwie, są to pokrzywka, atopowe zapalenie skóry, astma, katar, przewlekła biegunka z krwią w stolcach, bladość, obrzęki, zaparcia stolca.

Profilaktyka:

Zalecanie karmienia naturalnego przez co najmniej pierwsze 4-6 miesięcy życia, ewentualnie stosowanie mieszanek mlekozastępczych o znacznym stopniu rozkładu białek. W późniejszym czasie, należy gotować pokarmy celem obniżenia ich zdolności alergizujących. Poza tym należy unikać mleka koziego, jaj, cielęciny, wołowiny, zbóż i owoców cytrusowych. Do 2 roku życia nie powinno się podawać dziecku ryb, orzechów i kakao. Dietę należy wzbogacić o ryż, kukurydzę, mięso z kurczaka, królika, gołębia.

Leczenie:

Powinno być prowadzone przez lekarza specjalistę. Korzystnie wpływa karmienie piersią do 6 miesiąca życia, a następnie wprowadzanie pokarmów stałych, unikanie białka mleka krowiego do 12 miesiąca życia, jaj, ryb, orzechów do 2 roku życia. Wykluczamy z diety matki karmiącej jaja, soję, orzechy i czekoladę.

Zapalenie płuc

W związku z niedojrzałością anatomiczną, funkcjonalną i immunologiczną układu oddechowego niemowląt, chorują one znacznie częściej niż dzieci starsze. Czynnikami wywołującymi zapalenie płuc są głównie bakterie i wirusy.

Objawy:

Nagły początek z wysoką gorączką do 400C, dreszcze, kaszel, duszność (którą można zaobserwować w postaci przyspieszonego oddechu, poruszania skrzydełkami nosa, wciągania międzyżebrzy przy oddychaniu). Kaszel początkowo suchy, po kilku dniach staje się wilgotny. Częstym objawem jest również ból brzucha, jego wzdęcie, biegunka, wymioty, niechęć do jedzenia.

Leczenie:

Odbywa się w szpitalu za pomocą antybiotykoterapii.

Zaparcia stolca

Jest to utrudnione, wymagające wysiłku oddawanie kału rzadziej, niż typowo dla danego wieku, czyli w przypadku niemowląt, rzadziej niż 3 razy dziennie. Przyczynami zaparć mogą być: zbyt małe spożywanie płynów lub stosowanie diety zawierającej zbyt mało błonnika. Problemy z oddawaniem kału mogą również stanowić objaw tak poważnych chorób jak niedrożność jelit czy zapalenie wyrostka robaczkowego.

Objawy:

Ból przy defekacji, domieszka krwi w stolcu, zwiększone parcie na stolec, obfity stolec, oddawanie twardych stolców, wielodniowe odstępy między defekacjami, może pojawić się także popuszczanie kału.

Leczenie:

U dzieci powyżej 12 miesiąca życia można zastosować jeden z domowych sposobów. Podajemy zatem maleństwu na pół godziny przed śniadaniem szklankę przegotowanej wody z miodem (o temperaturze pokojowej). Wypróżnianie ułatwia również wypicie szklanki ciepłego soku z buraków. Kiedy jednak kłopoty z oddawaniem kału się przedłużają, należy skontaktować się z lekarzem opiekującym się dzieckiem. Jeśli zaparcia u dziecka są spowodowane niewłaściwym żywieniem, specjalista zaleci stosowanie diety bogatoresztkowej (z wysoką ilością błonnika), zawierającej odpowiednie ilości produktów zbożowych oraz warzyw i owoców.

Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

Najczęściej powodowane jest przez bakterie.

Objawy:

Gorączka, drgawki, senność, śpiączka, niepokój, napięte, tętniące ciemiączko, obniżone napięcie mięśniowe, żółtaczka, niechęć do jedzenia, wymioty, biegunka, nadwrażliwość na światło i dźwięki.

Leczenie:

Odbywa się w specjalistycznych oddziałach za pomocą antybiotykoterapii, podawania płynów, sterydów i innych koniecznych leków. Jest to bardzo ciężka choroba i w porę zauważona może być całkowicie wyleczalna, ale zaniedbana może prowadzić do stałych następstw w postaci upośledzenia umysłowego.

Padaczka

Choroba przewlekła manifestująca się występowaniem nawracających napadów padaczkowych. Napady mogą objawiać się w różny sposób, np.: w postaci zaburzeń świadomości, zachowania, lub czucia, a także drgawek całego ciała lub jego części. Napady są następstwem nieprawidłowej czynności mózgu. Padaczka u niemowląt spowodowana jest wadami wrodzonymi, zwyrodnieniami, chorobami metabolicznymi, zakażeniami OUN, urazami głowy, przyczynami genetycznymi oraz nieznanymi.

Objawy:

Zaburzenia świadomości bez utraty lub z utratą przytomności, skurcze szyi i tułowia oraz kończyn powodujące zgięcie tułowia, uniesienie lub przygięcie głowy, wyrzut rąk często z towarzyszącym krzykiem i zaczerwienieniem.

Leczenie:

Poprzedzone jest obszerną diagnostyką neurologiczną, która ma na celu zdiagnozowanie rodzaju padaczki i dobraniu do tego rodzaju, biorąc pod uwagę wiek dziecka, odpowiedniego leczenia.

Ostre zapalenie ucha środkowego

W około 90% przypadków ostre zapalenie ucha poprzedzone jest infekcją górnych dróg oddechowych i występuje w chłodnych porach roku. Przyczyną ostrego zapalenia ucha jest zakażenie bakteryjne.

Objawy:

Gorączka, niepokój, zaburzenia snu, niechęć do ssania, wymioty, czasem biegunka, pogorszenie słuchu i ewentualne wycieki z ucha. Może występować objaw tarcia główką o poduszkę, czasem łapanie się za ucho.

Leczenie:

Jego powodzenie zależne jest od wczesnego prawidłowego rozpoznania i odbywa się w oddziale otolaryngologii. Opiera się na antybiotykoterapii, uzupełnianej stosowaniem leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych. 


Podziel się:

Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus