Laparoskopia - na czym polega?
Michał Posmykiewicz

Laparoskopia - na czym polega?

W dzisiejszych czas współczesna chirurgia ulega dynamicznemu rozwojowi. Kiedyś, chcąc zoperować pacjenta, chirurg musiał za każdym razem "otwierać" brzuch, co wiązało się z tym, że po operacji na brzuchu chorego zostawała duża blizna (był to poważny problem zwłaszcza dla osób młodych). Poza tym, po operacji na otwartym brzuchu pacjent dłużej dochodził do siebie, wymagał dłuższej obserwacji po zabiegu i tym samym dłuższej hospitalizacji. Obecnie coraz więcej zabiegów operacyjnych jest wykonywanych metodą laparoskopową, która jest zdecydowanie mniej obciążająca dla chorego i dzięki niej po zabiegu chory może szybciej wrócić do domu.

Czym w ogóle jest laparoskopia?

Laparoskopia jest to rodzaj zabiegu operacyjnego, do którego wykorzystuje się laparoskop, czyli specjalna rurkę, która składa się z teleskopu, małej kamery i źródła światła. Teleskop zaopatrzony jest w soczewki otoczone włóknami światłowodu i to za jego pośrednictwem obraz z jamy brzusznej pacjenta dociera do kamery, która przekazuje ten obraz na ekran monitora, na którym obserwuje go chirurg. Poza tym, do wykonania laparoskopii dodatkowo potrzebny jest trokar, czyli zakończone ostrym grotem narzędzie o kształcie rury, przez kanał której wprowadza się do jamy brzusznej narzędzia operacyjne oraz insuflator, czyli narzędzie niezbędne do wytworzenia i utrzymania w jamie brzusznej odmy otrzewnowej poprzez właściwe podanie gazu, którym zwykle jest dwutlenek węgla. Do wytworzenia odmy otrzewnowej są też niezbędne specjalne igły - są to igły Veresa, których końcówka jest tępa po to, aby nie uszkodzić narządów jamy brzusznej po przebiciu się do jamy otrzewnej. 

Na czym polega laparoskopia?

Na początku zabiegu w jamie brzusznej należy wytworzyć odpowiednią przestrzeń, dzięki której chirurg będzie "mógł manewrować" narzędziami i przeprowadzić cały zbieg. Przestrzeń tę wytwarza się w następujący sposób: do jamy brzusznej najpierw wprowadza się igłe odmową, a za jej pomocą do jamy brzusznej zostaje wpompowany gaz (zwykle jest to od 3 do 5 litrów dwutlenku węgla). Następnie za pomocą trokaru wykonuje się nacięcie powłok brzusznych, zwykle w okolicy pępka, dzięki temu możliwe jest wprowadzenie kaniuli, a przez nią do jamy brzusznej zostaje wprowadzony właściwy laparoskop. Wtedy chirurg może już zaczynać przeprowadzać zabieg operacyjny. 

Polecane dla Ciebie

Czy istnieją przeciwwskazania do wykonania laparoskopii?

Laparoskopii nie można wykonać u wszystkich. Przede wszystkim przeciwwskazaniem do jej wykonania jest ostry zespół wieńcowy u pacjenta, czyli zawał serca. Ponadto, zabiegu laparoskopowego nie można przeprowadzić u pacjenta, który jest niestabilny krążeniowo i oddechowo. Dodatkowo, zabieg ten jest również przeciwwskazany u osób z zaburzeniami krzepnięcia krwi. Innym, choć względnym przeciwwskazaniem do wykonywania laparoskopii, jest również rozlane zapalenie otrzewnej, zakażenia w obrębie jamy brzusznej oraz wcześniej przebyte liczne operacje ze względu na duże ryzyko zrostów. Ponadto, laparoskopii nie wykonuje się też zwykle u kobiet w zaawansowanej ciąży. 

W jaki sposób można podzielić laparoskopię?

Laparoskopię można podzielić na laparoskopię zwiadowczą oraz zabiegową. Do czego służy laparoskopia zwiadowcza (diagnostyczna)? Czasami zdarzają się sytuacje, że lekarz, pomimo wcześniej wykonanych wielu badań (usg jamy brzusznej czy tomografii komputerowej) nie jest w stanie postawić ostatecznej diagnozy. Dlatego też chirurg za pomocą laparoskopii zwiadowczej decyduje się "obejrzeć" wnętrze jamy brzusznej, aby na tej podstawie można było postawić ostateczne rozpoznanie. Kiedy zatem wykonuje się laparoskopię zwiadowczą? Zwykle jest ona wykonywana w przypadku trudnych do diagnozy nawracających bólów brzucha, ponadto często jest ona wykonywana u pacjentek z różnego rodzaju problemami ginekologicznymi (np. niemożność zajścia w ciąże, podejrzenie ciąży ektopowej, endometriozy czy też zapalenia narządów miednicy mniejszej), jak również do oceny zaawansowania niektórych chorób nowotworowych oraz diagnostyki wodobrzusza i ostrego brzucha. Drugim rodzajem laparoskopii jest laparoskopia zabiegowa. Dzięki niej u pacjenta można wykonać wycięcie pęcherzyka żółciowego, usunięcie wyrostka robaczkowego czy też operacje przepukliny pachwinowej. Ostatnio, poza wyżej wymienionymi zabiegami, laparoskopia zaczyna obejmować coraz szersze spektrum operacji i dzięki niej można zoperować coraz większą ilość narządów. Należy jednak pamiętać, że zdarzają się sytuacje, w których w czasie zabiegu operacyjnego dochodzi do tzw. konwersji. Chodzi o to, że czasami dokończenie zabiegu metodą laparoskopową jest z jakiegoś powodu niebezpieczne dla pacjenta i wtedy zachodzi potrzeba dokończenia operacji metodą klasyczną (czyli chirurg musi przestać operować laparoskopowo i zmuszony jest "otworzyć" brzuch pacjenta). 

Czy po laparoskopii zdarzają się powikłania?

Tak, choć nie są one częste i zdarzają się rzadziej niż po operacjach metodą klasyczną. Do najczęstszych powikłań po laparoskopii zalicza się odmę podskórną, która powstaje na skutek niezamierzonej podaży gazu służącego do wytworzenia odmy otrzewnej. Czasami zdarza się też, choć rzadziej, odma opłucnowa czy osierdziowa. Ponadto możliwe jest też wywołanie krwawienia z powłok brzusznych czy też uszkodzenie innych, nieoperowanych narządów jamy brzusznej. 

Laparoskopia jest nowoczesną metodą przeprowadzania zabiegów operacyjnych. Zaczyna się ona coraz bardziej rozwijać, dzięki niej możliwe jest ostatnio zoperowanie coraz większej ilości narządów w jamie brzusznej. Po laparoskopii pacjent bardzo szybko "dochodzi do siebie", nie wymaga długiej hospitalizacji, tak naprawdę już po dobie od zabiegu może normalnie funkcjonować. Laparoskopia bowiem nie przysparza pacjentowi dużej ilości bólu i nie wywołuje "rozchwiania" całego organizmu. Poza tym, niewątpliwą jej zaletą, zwłaszcza dla młodych kobiet, jest to, że po zabiegu wykonanym techniką laparoskopową nie zostaje duża, szpecąca blizna, która niestety zawsze była widoczna na skórze brzucha po operacjach przeprowadzanych metodą klasyczną. Należy jednak pamiętać, że czasami po prostu dla naszego bezpieczeństwa chirurg nie decyduje się na wykonanie zabiegu laparoskopowo i proponuje pacjentowi operacje metodą klasyczną. W takiej sytuacji absolutnie należy stosować się do zaleceń chirurga, bowiem to on jest lekarzem i wie czy wykonanie zabiegu metodą laparoskopową zamiast pomóc - nie pogorszyłoby stanu naszego zdrowia. 

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Przesiewowe badanie słuchu

    Badania przesiewowe wykonywane są rutynowo w celu określenia prawdopodobieństwa wystąpienia choroby lub wczesnego jej wykrycia. Już w pierwszych dniach życia dziecka wykonuje się przesiewowe badanie słuchu. Na czym ono polega? Ile trwa?

  • RTG kręgosłupa – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena

    RTG kręgosłupa jest metodą obrazową, którą od wielu lat wykorzystuje się podczas diagnozowania wad postawy, zmian zapalnych czy zwyrodnieniowych, a także w przypadku urazów i bóli kręgosłupa. Co prawda interpretacja wyników prześwietlenia kręgosłupa może stanowić problem dla pacjenta, niemniej samo RTG kręgosłupa nie jest badaniem bolesnym lub długotrwałym. Ile kosztuje rentgen kręgosłupa, jak należy się przygotować do badania i czy istnieją przeciwwskazania do jego wykonania? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Rezonans magnetyczny kręgosłupa – przebieg badania, wskazania, cena

    Rezonans magnetyczny kręgosłupa to badanie pozwalające na ocenę elementów kostnych tego obszaru, jego tkanek miękkich oraz rdzenia kręgowego. Dzięki niemu możliwe jest wykrycie wszelkich zmian zapalnych, zwyrodnieniowych i nowotworowych. Najczęściej bada się pacjentów, którzy zgłaszają się do neurologa z bólami pleców i drętwieniem kończyn – zarówno rąk, jak i nóg. Częstym wskazaniem do badania jest także uraz kręgosłupa. Ile kosztuje MRI, jak długo trwa badanie i czy kobiety w ciąży mogą przystąpić do rezonansu magnetycznego kręgosłupa? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Czy mutacja genu MTHFR może być przyczyną poronień nawykowych i zakrzepicy?

    Genotyp genu MTHFR pośrednio wpływa na metabolizm i przyswajanie kwasu foliowego w organizmie człowieka. Mutacja w genie MTHFR jest łączona z występowaniem u pacjenta tendencji do nadkrzepliwości i zakrzepicy, nowotworów bądź zwiększonego ryzyka chorób układu krążenia. Doniesienia te jednak bywają sprzeczne i nie znajdują przełożenia na rekomendacje specjalistów w sprawie wdrożenia profilaktycznej diagnostyki mutacji w genie MTHFR. Kwestia niedoborów kwasu foliowego jest szczególnie istotna w planowaniu ciąży, diagnostyce niepowodzeń położniczych i trudności z utrzymaniem ciąży, a także przy ustalaniu przyczyn urodzenia dziecka z wadą cewy nerwowej.

  • Badanie genetyczne BRCA1 i BRCA2 – na czym polega i jak interpretować wyniki?

    Ryzyko wystąpienia nowotworu piersi i jajników u osoby posiadającej mutację genu BRCA wzrasta odpowiednio do około 60% w przypadku raka piersi i do około 40% w przypadku raka jajnika. Badania mutacji BRCA zaleca się kobietom, u których bliskich krewnych wystąpiły co najmniej dwa przypadki zachorowań na złośliwy nowotwór piersi i/lub jajnika, zwłaszcza gdy choroba pojawiła się u krewnego przed 50. rokiem życia.

  • Jakie badania należy zrobić, żeby sprawdzić pracę tarczycy?

    Badanie poziomów hormonów, które wpływają na pracę tarczycy, powinno się wykonywać regularnie, a nie tylko wówczas, kiedy u pacjenta występują charakterystyczne objawy zaburzeń pracy tego gruczołu. Które badania wchodzą w skład trójki tarczycowej, jak obliczyć konwersje i ile to kosztuje?

  • Jakie badania na bezdech senny?

    Bezdech senny, a mówiąc ściślej obturacyjny bezdech senny, to częsta przypadłość, w trakcie której dochodzi do znacznego spłycenia, a nawet zatrzymania oddechu. Nawet chwilowe niedotlenienie organizmu może powodować szereg poważnych konsekwencji zdrowotnych. Jak rozpoznać bezdech senny? Czy istnieją rzetelne badania?

  • Co to jest antybiogram i jak wygląda to badanie?

    W 1928 roku Alexander Fleming odkrył pierwszy szeroko stosowany antybiotyk – penicylinę. Ten przełomowy moment w historii medycyny doprowadził nie tylko do zmniejszenia liczby zgonów z powodu zakażeń, lecz również zapoczątkował erę antybiotykoterapii. Szerokie zastosowanie leków przeciwdrobnoustrojowych doprowadziło jednak do sytuacji, w której bakterie potrafią wymykać się leczeniu. Dlatego w podjęciu decyzji o wyborze jak najskuteczniejszego leku z pomocą przychodzi antybiogram.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij