Najczęstsze problemy zdrowotne w jamie ustnej u dzieci

Mimo, iż niemowlęta do około 6. miesiąca życia nie mają jeszcze zębów – nie oznacza to, że maluchy nie są narażone na różnego rodzaju dolegliwości jamy ustnej.

Najczęściej spotykane problemy związane z jamą ustną u dzieci to:

  • bolesne ząbkowanie,
  • afty,
  • pleśniawki,
  • wirusowe zapalenie jamy ustnej,
  • próchnica.

Bolesne ząbkowanie

Ząbkowanie nie jest chorobą i powinno przebiegać bez powikłań miejscowych. Jednak często zdarza się, że towarzyszy mu ból i swędzenie oraz obrzęk dziąseł. Dodatkowo ząbkowaniu może towarzyszyć:

  • obfite ślinienie się,
  • intensywne gryzienie twardych przedmiotów,
  • ogólny niepokój dziecka,
  • pogorszenie apetytu i zaburzenia snu.

W wiarygodnych badaniach wykazano, że ząbkowanie raczej nie jest przyczyną gorączki, bólu ucha, wysypki lub biegunki. Objawy te najczęściej były sygnałem innej choroby, zazwyczaj zakażenia. W takich przypadkach należy udać się do lekarza.

Podczas ząbkowania można dziecku pomóc poprzez:

  • masaż dziąseł,
  • podawanie schłodzonego gryzaka dla niemowląt,
  • miejscowe zastosowanie preparatów (głównie w postaci żelu) o działaniu znieczulającym.

Afty

Afty to nadżerki lub owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej otoczone rąbkiem zapalnym oraz pokryte tzw. włóknikiem. Ich przyczyna nie jest dokładnie znana, najczęściej wymienia się zaburzenia immunologiczne. Zazwyczaj obserwuje się małe afty. Leczenie miejscowe ma na celu zmniejszenie bólu oraz zagojenie się nadżerki.

Pleśniawki (drożdżyca jamy ustnej)

Pleśniawki występują w postaci białego nalotu podobnego do rozlanego zsiadłego mleka. Po jego starciu pozostaje zaczerwieniona, zapalnie zmieniona, czasami nawet krwawiąca i bolesna powierzchnia błony śluzowej. Pleśniawki mogą być także zlokalizowane pod grzbietem i na grzbiecie języka.

Czynnikiem wywołującym te dolegliwości jest grzyb z rodzaju Candida albicans. Do zakażenia może dojść już podczas porodu (zakażenie w drogach rodnych kobiety) lub przez nieprawidłową higienę jamy ustnej malucha, np. oblizywanie smoczków, brak oczyszczania jamy ustnej (po każdym karmieniu naturalnym czy sztucznym należy delikatnie oczyszczać jamę ustną jałowym gazikiem zwilżonym przegotowaną wodą).

Pleśniawki występujące u noworodka mogą utrudniać połykanie, a przy znacznym rozprzestrzenieniu się zmian nawet upośledzać oddychanie. Leczenie w niepowikłanych przypadkach polega na przecieraniu błony śluzowej po każdym posiłku preparatem o działaniu przeciwgrzybiczym. Leczone pleśniawki ustępują po 5-10 dniach.

Gdy po tygodniu leczenia pleśniawki nie widać poprawy, konieczna jest wizyta u lekarza.

Wirusowe zapalenie jamy ustnej

Najczęściej obserwowane zmiany spowodowane są wirusem opryszczki zwykłej. Pierwsze zakażenie zazwyczaj występuje między 6. miesiącem życia a 5. rokiem życia. W zależności od stanu ogólnego dziecka dolegliwości mogą mieć postać łagodną lub ciężką wraz z wystąpieniem objawów ogólnych. Leczenie miejscowe powinno złagodzić dolegliwości bólowe oraz zapobiegać nadkażeniu bakteryjnemu powstałych zmian.

Próchnica

Próchnica zębów mlecznych i stałych jest chorobą o wielu przyczynach związanych z czynnikami zewnętrznymi.

Na rozwój próchnicy mają wpływ cztery współdziałające czynniki:

  • podatność, czyli zła jakość i słabe uwapnienie tkanek zęba
  • płytka bakteryjna odkładająca się na zębach i zawierająca bakterie kwasotwórcze inicjujące rozwój próchnicy
  • pożywka węglowodanowa (cukry) niezbędna dla bakterii do produkcji kwasów
  • częste spożywanie sprzyjających próchnicy przekąsek i słodyczy

Powyższe czynniki najpierw demineralizują, czyli odwapniają szkliwo zębów, a następnie odsłonięta zostaje znajdująca się pod szkliwem mniej uwapniona zębina i rozpoczyna się powstawanie „dziury w zębie”, czyli ubytku próchnicowego w zębie wskutek bakteryjnego rozpadu zębiny. Próchnica wczesnego dzieciństwa, nazywana również próchnicą butelkową, jest podstawową jednostką chorobową występującą w jamie ustnej u dzieci.

W populacji polskiej około 57% dzieci 3-letnich, 80% 5-letnich oraz 90% 7-letnich choruje na próchnicę zębów, tzn. ma minimum jeden ząb z ubytkiem, wypełnieniem albo jeden ząb usunięty z powodu próchnicy.

Początek próchnicy to kredowobiała, matowa tzw. plama próchnicowa widoczna na błyszczącej powierzchni zęba. Następnie plama ta ciemnieje, staje się szorstka i cienka, aż wreszcie odwapniona warstwa szkliwa załamuje się i powstaje ubytek próchnicowy. Plama próchnicowa, jako próchnica początkowa znajduje się tylko w szkliwie i dzięki temu jest odwracalna poprzez możliwość wykonania zabiegu remineralizacji pastami i preparatami zawierającymi fluor.

Artykuł sponsorowany


Podziel się:

Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus