Zespół jelita drażliwego

Zespół jelita drażliwego jest to przewlekła choroba jelita cienkiego i grubego charakteryzująca się występowaniem bólów brzucha oraz zmianą rytmu wypróżnień. Dolegliwości te nie są spowodowane zaburzeniami organicznymi ani biochemicznymi w przewodzie pokarmowym.

Zespół jelita drażliwego to jedna z częściej występujących chorób przewodu pokarmowego. Kobiety chorują dwa razy częściej niż mężczyźni, często choroba występuje także rodzinnie. Zwykle objawy choroby pojawiają się pomiędzy 20 a 40 rokiem życia.

Przyczyny

Do tej pory nie znaleziono przyczyny rozwijania się zespołu. Ze względu na rodzinne występowanie, coraz więcej mówi się o uwarunkowaniach genetycznych. Jako najważniejszy czynnik odgrywający rolę w rozwoju choroby wymienia się zaburzenia funkcji motorycznej przewodu pokarmowego. W prawidłowo funkcjonującym przewodzie pokarmowym w jelitach obecne są ruchy perystaltyczne, polegające na naprzemiennym kurczeniu i rozkurczaniu się mięśniówki jelit, dzięki czemu treść pokarmowa przesuwa się z żołądka do końca jelita grubego. W przebiegu zespołu jelita drażliwego dochodzi do zaburzeń perystaltyki: nadmierna perystaltyka wywołuje biegunkę, zbyt wolna-zaparcia. Kolejnym czynnikiem mającym wpływ na nasilenie się objawów zespołu jelita drażliwego, są zaburzenia w sferze psychologicznej. Zwykle do zaburzeń perystaltyki przyczyniają się depresja i lęk oraz silny stres. Na rozwój zespołu może mieć wpływ także przebycie infekcyjnej biegunki oraz ostre zatrucie przewodu pokarmowego - jest to tzw. poinfekcyjna postać zespołu.

Jakie są objawy zespołu jelita drażliwego?

Przede wszystkim są to bóle brzucha, o zmiennym nasileniu, które lokalizują się głównie w podbrzuszu. Bólom brzucha towarzyszy biegunka lub zaparcia albo też naprzemienna biegunka z zaparciami. Wypróżnienie zwykle przynosi ulgę i ból ustępuje. Bardzo często pojawiają się także wzdęcia i nadmierna produkcja gazów jelitowych. Warunkiem rozpoznania zespołu jest utrzymywanie się dolegliwości przez co najmniej 3 miesiące.

Na jakiej podstawie stawiane jest rozpoznanie?

Na początku lekarz musi zebrać dokładny wywiad od pacjenta. Przede wszystkim musi dowiedzieć się czy bóle brzucha zmniejszają się po wypróżnieniu, czy  towarzyszy im zmiana rytmu wypróżnień oraz czy początkowi bólów brzucha towarzyszy zmiana objętości i konsystencji stolca. Odpowiedź twierdząca na dwa z tych trzech pytań, przy trwaniu objawów przez co najmniej trzy miesiące, nasuwa podejrzenie zespołu jelita drażliwego. Aby być całkowicie pewnym postawionej diagnozy, lekarze zazwyczaj zlecają badania dodatkowe, aby upewnić się, że nie zostanie znaleziona żadna przyczyna organiczna dolegliwości. Dlatego też pacjent zwykle musi wykonać badania kału, morfologię krwi, OB., badanie moczu, czasami także kolonoskopię, zwykle po 50 roku życia, kiedy istnieje większe ryzyko nowotworu przewodu pokarmowego. Przy prawidłowych wynikach badań można rozpoznać zespół jelita drażliwego.

Jak wygląda leczenie zespołu jelita drażliwego?

Pacjent przede wszystkim powinien zostać dokładnie poinformowany o istocie choroby, powinien mieć też zapewnione wsparcie psychologiczne, które jest niezbędne w radzeniu sobie z jej uciążliwymi objawami. W zespole jelita drażliwego nie obowiązuje żadna specjalistyczna dieta, pacjenci muszą jedynie unikać pokarmów nasilających lub wywołujących objawy choroby, należą do nich głównie pokarmy tłuste i wzdymające, często także kawa. Niektórzy pacjenci źle tolerują laktozę zawartą w mleku oraz węglowodany zawarte w niektórych warzywach, owocach i pieczywie. Do leczenia farmakologicznego wykorzystywane są leki działające rozkurczowo, przeciwbólowo, przeciwbiegunkowo i przeciwzaparciowo. Należy także stosować probiotyki wzbogacające przewód pokarmowy w dobrą florę bakteryjną. U niektórych pacjentów korzystne efekty w leczeniu uzyskuje się stosując leki przeciwdepresyjne, które łagodzą dolegliwości bólowe.

W przypadku zespołu jelita drażliwego niestety nie jest możliwe pełne wyleczenie, jednak w miarę upływu lat pacjenci potrafią radzić sobie z objawami choroby i prowadzą normalne życie. Pomimo tego, że jest to choroba przewlekła, nie prowadzi ona do wyniszczenia organizmu, rokowanie w jej przebiegu jest korzystne.

Podziel się:


Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus