Najtrudniejszy pierwszy miesiąc, czyli poradnik dla rodzica pierwszoklasisty

Pierwsze miesiące w nowej szkole to czas stresujący zarówno dla dziecka, które próbuje odnaleźć się w nowej sytuacji, jak również dla rodziców czy opiekunów, którzy drżą z niepokoju o to, czy ich pociecha da sobie radę, nawiąże nowe znajomości i sprosta wymaganiom stawianym przez nauczyciela. Drodzy rodzice, z myślą o waszych uzasadnionych obawach przygotowaliśmy kilka wskazówek, które mamy nadzieję pomogą Wam i dziecku wspólnie przetrwać ten niełatwy okres adaptacyjny.

Czynniki wpływające na proces adaptacji

Adaptacja jest procesem długotrwałym, a jej przebieg uzależniony jest od wielu czynników. Istotnym czynnikiem pomyślnej adaptacji jest stan zdrowia dziecka. Choroby, nawet te krótkotrwałe osłabiają dziecięcy organizm, a ponadto przyczyniają się do opuszczania zajęć lekcyjnych, a w konsekwencji do powstawania zaległości zarówno tych naukowych, jak również w relacjach z rówieśnikami.

Oprócz predyspozycji zdrowotnych, ważnym czynnikiem pozwalającym na przystosowanie się dziecka do nowej sytuacji jest jego rozwój psychofizyczny.  Cechy takie jak, dobra pamięć, umiejętność koncentracji, czy spostrzegawczość pozwalają szybciej odnaleźć się w nowym środowisku. Dzięki prawidłowo rozwiniętej mowie, dziecku łatwiej jest nawiązać kontakty z otoczeniem i zdobyć pozycję wśród rówieśników. Należy także pamiętać, że większość relacji dziecko nawiązuje poprzez zabawę i ruch, zatem sprawność fizyczna również sprzyja wykonywaniu nowych zadań.

Często miarą sukcesu dziecka w szkole w większym stopniu niż umiejętność czytania, pisania czy liczenia, jest jego pozytywne nastawienie do nauczyciela i zadań, pewność siebie lub zdolność do przezwyciężania negatywnych emocji.

Czynnikiem zewnętrznym, który wpływa na adaptację dziecka jest nowe środowisko i budynek szkoły. Dziecko musi przystosować się i zapoznać z rozkładem pomieszczeń, z których będzie korzystało oraz z zasadami panującymi w szkole. Wszystko to powoduje utratę poczucia bezpieczeństwa dziecka, aż do momentu, w którym przyzwyczai się do nowych warunków, zaufa nauczycielom i nawiąże kontakty z rówieśnikami. Należy tu poruszyć istotny wątek wczesnego okresu życia dziecka. Dziecko o dużym poczuciu bezpieczeństwa, ufające dorosłym potrzebuje o wiele mniej czasu na adaptację niż dziecko, czujące się niekochane i odrzucone.

Wreszcie najważniejszy czynnik, który w ogromnym stopniu warunkuje większość tych opisanych powyżej. Jest nim pierwotne i najbardziej naturalne środowisko rozwoju dziecka, czyli rodzina.

Rodzina wywiera znaczny wpływ na całokształt działań i zachowań dziecka, a więc również na to, jak szybko przystosuje się do roli ucznia. Pozytywne postawy rodzicielskie, takie jak akceptacja, uznanie praw dziecka czy współdziałanie zaspokajają dziecięcą potrzebą miłości, szacunku i kontaktu z drugim człowiekiem, co z kolei znajduje odzwierciedlenie w sytuacjach podejmowania wielu ról społecznych, jak na przykład rola ucznia.

Wskazówki dla rodziców

  • Najtrudniejsze są sytuacje, w których dziecko w momencie rozstania w szkolnej szatni czy korytarzu reaguje płaczem, rozpaczliwie błaga żebyście zabrali go do domu lub ze sobą do pracy. Pomimo, że serce wam się kraje na ten widok, starajcie się mu nie ulegać. Jeśli  maluch dostrzeże Waszą słabość, z pewnością wykorzysta ją przy następnej okazji.
  • Niesamowicie ważne jest dla dziecka Wasze wsparcie. Starajcie się, aby poczuł, że nie jest w tej sytuacji sam, że może liczyć na Waszą pomoc i zrozumienie. Istotną rolę odgrywa tutaj szczera rozmowa o tym, jak minęły poszczególne dni, jak wyglądają jego kontakty z rówieśnikami, z nauczycielami. Nie bagatelizuj problemów dziecka, nawet jeśli Tobie wydają się błahe.
  • Pozwól dziecku rozładować negatywne emocje, takie jak gniew, lęk, poczucie krzywdy, niesprawiedliwości, wstydu czy winy. Możesz mu w tym pomóc organizując zabawę, która w naturalny sposób pozwoli mu te uczucia uzewnętrznić. Dobrym pomysłem jest prośba o narysowanie tego, co w danym momencie trapi naszego malucha, teatrzyk, w którym lalki lub misie odegrają konkretną sytuację, jaka zdenerwowała bądź zaniepokoiła dziecko, a także  rzucanie papierowymi kulami do kosza w celu rozładowania nagromadzonej agresji , ostatnia z wymienionych zabaw pokazuje, że negatywne emocje muszą gdzieś znaleźć ujście i można je skierować na cel całkowicie neutralny, nie robiąc przy tym przykrości ani krzywdy drugiej osobie.
  • Kolejne ważne zadanie dla rodziców to uczenie swojej pociechy reagowania w sytuacjach stresowych (odnalezienia się w nowym budynku, znajdowania odpowiedniego miejsca do zabawy czy pracy, artykułowania swoich potrzeb w nieznanym dla niego środowisku)
  • Uświadom mu, że ma prawo czegoś nie wiedzieć, nie rozumieć i że w takich sytuacjach śmiało powinien zgłosić się po pomoc do swojej nauczycielki lub innej pani pracującej na terenie placówki.

Podziel się:

Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus