Depresja to problem także naszych dzieci. Na co zwracać uwagę?

Depresja dotyka ludzi w różnym wieku, z różnych środowisk, bez względu na status społeczny i mieszkających we wszystkich krajach świata. Jest przyczyną cierpień psychicznych i negatywnie wpływa na zdolności do wykonywania nawet najprostszych codziennych czynności. Niekiedy prowadzi do zniszczenia relacji z rodziną i przyjaciółmi, czy niezdolności do nauki i pracy zarobkowej. W najgorszym przypadku depresja może być przyczyną samobójstwa i jest drugą najczęściej występującą przyczyną zgonów w grupie osób w wieku 15-29 lat. Choroba ta dotyka nie tylko dorosłych, ale również dzieci. W dzisiejszym artykule postaram się podjąć ten trudny temat.

Choroba może dotknąć każdego

Należy pamiętać, że depresja jest rozpatrywana przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) jako choroba i może dotyczyć każdego z nas. Bardzo pocieszający jest fakt, iż od kilkunastu lat sami chorzy oraz ich rodziny starają się złamać tabu i zapoznać społeczeństwo z zagadnieniem depresji. 1,5 miliona osób choruje na depresje w Polsce, w tym 750 tys. osób jest leczonych farmakologicznie. Ważnym warunkiem tego, aby się wyleczyć z depresji, jest chcieć się wyleczyć.

Depresja w szkole

Wiele szkół potrafi odpowiedznio zachować się jeśli natrafią na przypadki tego typu. Często jednak nie potrafią, a nawet umyślnie nie chcą zwracać uwagi na tę chorobę. Depresję traktuje się w przypadku dzieci jakby jej nie było. Wiele szkół w ogóle nie chce dotykać się tego tematu. Depresja jest chorobą, której objawy potrafią ciągnąć się tygodniami, miesiącami, a nawet latami. Nie można jej postrzegać jako chwilowa słabość czy złe samopoczucie. Objawy depresji potrafią przybierać postać wielu innych chorób, więc trzeba po pierwsze ją zauważyć, a potem udać się do dobrego specjalisty, aby odpowiednio została ona zdiagnozowana i w konsekwencji leczona. Może się zdarzyć, że dziecko będzie musiało być poddane leczeniu w ośrodku psychiatrycznym. To nic złego i nie wolno tego traktować jak stygmat.

Skąd depresja u dziecka

Zaburzenia psychiczne często powstają w wyniku presji środowisk, w których się znajdujemy. Ciągły stres, naciski, oczekiwania dotyczą nie tylko dorosłych, ale również dzieci. To od nich oczekujemy wzorowego zachowania, wysokich ocen ze wszystkich przedmiotów czy uczestniczenia w wielu zajęciach dodatkowych. Taki młody człowiek może nie podołać tym oczekiwaniom i uciec w świat depresji. Często zadawanie sobie fizycznego bólu jest sposobem na przedstawienie i uzewnętrznienie swojego cierpienia. Zwykle dzieci nie potrafią pokazać swojego problemu i w ten sposób chcą je uzewnętrznić poprzez robienie sobie ran na ciele. Problem w tym, że są to miejsca najczęściej niewidoczne, nie tylko ręce, ale i nogi czy brzuch. Jeśli ktoś, chcę zwrócić na siebie uwagę takimi zachowaniami, to nie należy tego lekceważyć, gdyż jest to pierwszy sygnał, a potem może być tylko gorzej. Młodzi ludzie również nie potrafią prośby o pomoc wyrazić wprost, stąd przez długi czas z chorobą zostają sami.

Objawy

Trzeba wykazać się szczególną troską i zainteresowaniem w następujących przypadkach:

- jeśli pojawiają się problemy z koncentracją oraz kłopoty w kontaktach z rówieśnikami, zaburzenia snu,
- występuje zmniejszenie lub utrata apetytu (często depresja wiąże się z zaburzeniami odżywiania),
- jeśli dziecko jest zamknięte i bardzo trudno mu rozmawiać o swoich uczuciach i emocjach,
- zauważamy długotrwałe poczucie smutku, często opisywane jako poczucie pustki, brak odczuwania smutku i szczęścia, brak poczucia sensu, lęk,
- jeśli dziecko przestaje być aktywne, jego aktywność przesuwa się w stronę aktywności nocnej, spędza długie godziny przed komputerem, stopniowo traci dotychczasowe zainteresowania i ma trudności w podejmowaniu różnych czynności i działań,
- jeśli zauważamy, że dziecko zainteresowane jest tematami autoagresji, głodówek, samobójstwem,
- jeśli dziecko ma rozległe rany cięte, blizny.

Dla typowych postaci depresji charakterystyczne jest tzw. dobowe wahanie samopoczucia. W przebiegu depresji często występują też inne mniej typowe dolegliwości, które często utrudniają właściwe rozpoznanie i bywają przyczynami błędów diagnostycznych.

Gdzie szukac pomocy? 

Ważna jest konsultacja z psychologiem czy psychiatrą. Kluczowe są zrozumienie tematu oraz wsparcie rodziny. Leczenie powinno się podjąc możliwie szybko. Dodatkowo dziecko musi mieć zapewnione poczucia bezpieczeńswta. Musi być o tym przekonane, że jest akceptowane. Dziecku trzeba dać poczuć, że jest OK, czuć się nie OK. Na ludzi z depresją trzeba patrzeć jak na ludzi, a nie jak na ich zaburzenie. Nie należy bagatelizowac nagłych zmian w nastroju.

Strona internetowa slużaca profesjonalną pomocą: http://www.telefonzaufania.org.pl/ 

To się da wyleczyć

Depresja jest chorobą, którą można i należy leczyć. Depresja nie jest słabością i powinna być traktowana tak, jak każda inna choroba. Dokładnie tak samo jak cukrzyca, czy nadciśnienie. 

Ze względu na poważne konsekwencje objawów depresji, nie można jej lekceważyć. Depresja zwykle nie ma jednej przyczyny. Na indukcję tej choroby często składa się wiele przyczyn. Leczenie depresji powinno się rozpocząć jak najszybciej. Decyzję o podjęciu leczenia i rodzaju terapii trzeba podjąć razem z lekarzem. Leczenie z reguły nie jest bardzo uciążliwe. Jest ono jednak długotrwałe, dlatego bardzo ważna jest współpraca z lekarzem i przestrzeganie zaleceń.


Podziel się: