Diety odchudzające z niskim indeksem glikemicznym

Diety z niskim indeksem glikemicznym są ostatnio często zalecane przez lekarzy i dietetyków. W literaturze i na stronach internetowych można spotkać się jeszcze z innymi pojęciami – ładunek glikemiczny, gęstość glikemiczna. Jak rozumieć te pojęcia? Poniższy tekst powinien rozwiać Twoje wątpliwości.

Indeks glikemiczny (IG) dotyczy tylko produktów zawierających węglowodany. Mogą one mieć wysoki, średni lub niski indeks glikemiczny. Zależy to od tego, w jakim stopniu po spożyciu danego pokarmu wzrasta poziom glukozy we krwi.

Tabele powstały w następujący sposób : podawano badanym osobom dany produkt w ilości zawierającej 50g przyswajalnych węglowodanów. Mierzono przez 2 godziny, co 15 minut poziom cukru we krwi, wyniki uśredniono. Każdy produkt porównano ze wzorcem, czyli podaną doustnie glukozą, również w ilości 50g. Okazało się, że mimo, iż w każdym pokarmie ilość węglowodanów była taka sama, w innym stopniu wzrastał poziom cukru we krwi.

Zależy to w dużym stopniu od stopnia przetworzenia danego produktu. Glukoza, czyli wzorzec ma IG 100. Np. pieczywo pełnoziarniste wolniej się trawi, a więc skrobia później zostaje rozłożona i cukier stopniowo dostaje się do krwi. Ma więc ono średni indeks glikemiczny. Biała bułka przeciwnie, szybko zostaje strawiona i wzrost poziomu cukru jest duży i szybki. Ma ona wysoki indeks glikemiczny. Owoce, które zawierają więcej fruktozy niż glukozy oraz produkty mleczne, zawierające laktozę maja niski IG. Najwyższy IG ma piwo, z powodu zawartej w nim maltozy.

Diety opierające się na IG zalecają wybieranie jak największej ilości produktów z niskim IG (do 50), dopuszczają średni (55 – 65), a wykluczają produkty z wysokim IG (powyżej 70). Najpopularniejsza dieta tego typu to dieta Montignaca, rozpropagowana na całym świecie, można nawet kupić produkty spożywcze przeznaczone do jej stosowania. Są to diety zdrowe, dostarczające wszystkich niezbędnych substancji odżywczych, można a nawet trzeba stosować je długo, na stałe, zalecane są również w cukrzycy.

Stosując tego typu diety można jednak popełnić błąd, który skutkuje brakiem oczekiwanych efektów. Ponieważ nie ma tu ograniczeń ilościowych, można odnieść wrażenie, że produkty o niskim indeksie glikemicznym można jeść bez ograniczeń, w dużych ilościach. Przykładem mogą być grube kasze albo gorzka czekolada. Pęczak ma indeks glikemiczny bardzo niski (25), ale w porcji ma dużą ilość węglowodanów, a co za tym idzie kalorii. Dochodzimy tu do następnego pojęcia, jakim jest ładunek glikemiczny (można spotkać również określenia : obciążenie glikemiczne, gęstość glikemiczna). 

Ładunek glikemiczny jest to wartość, która uwzględnia nie tylko to, jak dany produkt wpływa na poziom glukozy we krwi, ale również ile węglowodanów  zawiera porcja ważąca 100g. Wyjaśnia on pewne sprawy, które mogą wydawać się dziwne analizując tabele IG. Arbuz ma wysoki IG, ale porcja 100g zawiera bardzo mało węglowodanów i ładunek glikemiczny tego owocu jest niski. Podobnie wygląda sprawa marchewki gotowanej – również ma mało węglowodanów w porcji i niski ładunek glikemiczny, mimo wysokiego IG. Natomiast wspominany pęczak – ma wysoki ładunek, mimo niskiego IG.

Decydując się na żywienie uwzględniające indeks glikemiczny powinniśmy szukać tabel z ładunkiem glikemicznym i nim się kierować przy wyborze produktów spożywczych.


Podziel się:

Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus