Kobiety po menopauzie także spalają tkankę tłuszczową

Naukowcy z Uniwersytetu Jyväskylä zadali kłam powszechnemu przekonaniu, że niedobór estrogenów po menopauzie upośledza zdolność kobiet do spalania tłuszczu jako źródła energii.

Czy po menopauzie można schudnąć?

Nowe badanie wykazało, że menopauza lub poziom estrogenów we krwi nie określa jednoznacznie tempa, w jakim kobiety w wieku średnim są w stanie wykorzystać tłuszcz w spoczynku lub podczas ćwiczeń. Wyższa utylizacja tłuszczu nie wskazywała na lepszą tolerancję glukozy.

Estrogen jest postrzegany jako hormon promujący spalanie tłuszczu. Po menopauzie poziom estrogenów spada. Uważa się, że wynikający z tego niedobór estrogenów zmniejsza zdolność kobiet do wykorzystywania tłuszczu jako źródła energii, co potencjalnie prowadzi do przyrostu masy ciała i pogorszenia się stanu zdrowia metabolicznego. Poziom estrogenów można przywrócić za pomocą hormonalnej terapii zastępczej (HTZ). Jednak przywoływane doniesienia niosą nowe studia przeprowadzone na Uniwersytecie w Jyväskylä. Eksperci odkryli, że wpływ menopauzy na wykorzystanie tłuszczu jest prawdopodobnie niewielki w porównaniu ze stanem odżywiania się lub poziomem sprawności fizycznej.

Podczas gdy mierzono tempo wykorzystania tłuszczu w spoczynku po nocnym poście, jego głównym wyznacznikiem był bilans energetyczny. Kobiety z niższym spożyciem energii (w porównaniu z wydatkiem energetycznym) wykorzystywały tłuszcz w większym stopniu. Intensywniejsze spalanie tłuszczu cechowało się również zwielokrotnionym stężeniem kwasów tłuszczowych oraz ketonów we krwi. Niemniej wykorzystanie tłuszczu kobiet po menopauzie nie różniło się od kobiet, które nie osiągnęły jeszcze menopauzy lub stosowały HTZ.

Doktorant Jari Karppinen w krótkim komentarzu stwierdził, że specjaliści spodziewali się tego wyniku. Kobiety bowiem spalają tłuszcz również po menopauzie, jeżeli pobór ich energii jest mniejszy niż energia eksploatowana.

Wskaźnik spalania a zdrowie lub utrata wagi

Szczytowy wskaźnik wykorzystania tłuszczu był mierzony podczas testu rowerowego. Najwyższe wskaźniki osiągnęły kobiety o najwyższym poziomie sprawności i aktywności fizycznej. Co należy podkreślić – wskaźniki kobiet po menopauzie nie różniły się od wskaźników kobiet, które jej nie osiągnęły lub stosowały HTZ. Główny determinant leżał po stronie przystosowania do wysiłku fizycznego.

W nowym badaniu sprawdzono również: czy wyższy stopień wykorzystania tłuszczu wskazuje na lepszą tolerancję glukozy. Tym razem wyniki nieco zaskoczyły naukowców. W przypadku kobiet, których organizmy wykorzystywały tłuszcz w przyspieszonym tempie podczas odpoczynku, poziom glukozy oraz insuliny we krwi podniósł się bardziej w trakcie testu tolerancji glukozy. Wyższe szczytowe wykorzystanie tłuszczu podczas ćwiczeń nie wskazywało na lepszą tolerancję glukozy.

Według tłumaczenia doktoranta biorącego udział w badaniu, odpowiedzi na zaistniały stan rzeczy niosą podstawowe informacje z zakresu fizjologi. Podczas gdy w spoczynku wykorzystuje się więcej tłuszczu jako źródło energii, jedzenie węglowodanów może podnieść wyżej poziom glukozy we krwi. Ciało jest chwilowo dostrojone do zużycia większej ilości tłuszczu.

Przestroga przed błędnym rozumieniem diety ketogenicznej

Badanie zostało przeprowadzone w Centrum Badań Gerontologicznych oraz na Wydziale Sportu i Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu w Jyväskylä. Było częścią projektu Estrogen, microRNAs and the risk of metabolic dysfunction (EsmiRs). W przedsięwzięciu naukowym wzięły udział 42 kobiety, z których 26 przeszło menopauzę. Pozostałe 16 kobiet miało podwyższony poziom estrogenów: 7 z nich nie przeszło jeszcze menopauzy, a 9 było na hormonalnej terapii zastępczej. Wykorzystanie tłuszczu było mierzone za pomocą kalorymetrii pośredniej.

Jednak według słów komentującego naukowca – ta sprzedażowa przesłanka jest powszechnym nieporozumieniem. Badacz zgadza się z tym, że dieta wysokotłuszczowa rzeczywiście podnosi całkowitą ilość tłuszczu wykorzystywanego w produkcji energii. Niemniej sprzeciwia się temu, że nagle zaczyna się zrzucać więcej tkanki tłuszczowej, ponieważ owy proces wynika ze zwiększonego spożycia tłuszczu i nie ma w tym dodatkowego znaczenia. Gdy bowiem spożycie energii jest mniejsze niż wydatek energetyczny, waga także spadnie i brak tutaj zależności od rozkładu makroskładników w diecie.