Lekarz trzyma próbkę krwi i analizuje wyniki pacjenta
Agnieszka Gierszon

MCHC – badanie, podwyższone, niskie, interpretacja wyników

Średnie stężenie hemoglobiny w krwince czerwonej, czyli erytrocycie, można oznaczyć, wykonując badanie morfologii krwi, co zostanie oznaczone na wyniku skrótem MCHC. Niskie lub wysokie MCHC może wskazywać na szereg zaburzeń, niemniej zazwyczaj nie stanowi samodzielnego parametru, dzięki któremu diagnozuje się chorobę. Jakie są normy MCHC i przyczyny zaburzeń tego wskaźnika? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

MCHC to parametr obrazujący średnie stężenie hemoglobiny w krwince czerwonej. Często myli się go ze wskaźnikiem MCH, czyli tym, który pozwala określić średnią masę hemoglobiny w erytrocycie. MCHC nie jest samodzielnym parametrem laboratoryjnym, który można pojedynczo oznaczyć w rutynowym badaniu. Stanowi on integralną część badania morfologii krwi i wyliczany jest automatycznie z wartości innych składowych badania morfologicznego. Morfologia krwi, a wraz z nią MCHC to badania wykonywane przede wszystkim u pacjentek ciężarnych, w różnicowej diagnostyce niedokrwistości i u osób z podejrzeniem innych chorób, mogących przebiegać z anemią.

Co to jest MCHC? Czym się różni od MCH?

Badanie morfologiczne krwi obwodowej jest podstawowym, przesiewowym badaniem diagnostycznym, którego wyniki pozwalają ilościowo i jakościowo ocenić komórki stanowiące składowe krwi ludzkiej, czyli elementy morfotyczne krwi. W badaniu morfologii ocenia się zatem erytrocyty – krwinki czerwone, leukocyty – krwinki białe i trombocyty – płytki krwi oraz ilość krwinek czerwonych i płytkowych w stosunku do objętości krwi pełnej, czyli hematokryt (HCT) i płytkokryt (PCT). Automatyzacja badania morfologicznego umożliwia między innymi oznaczenie poziomu hemoglobiny (HGB), czyli barwnika hemowego zawartego w krwinkach czerwonych i odpowiedzialnego za wiązanie tlenu. Obok MCHC, HCT i HGB morfologia krwi obwodowej pozwala także na oznaczenie pozostałych parametrów czerwonokrwinkowych, tj. MCV (średniej objętości krwinki czerwonej), MCH (średniej masy hemoglobiny w krwince czerwonej) i MCHC – średniego stężenia hemoglobiny w krwince czerwonej (ang. Mean Corpuscular Hemoglobin Concentration) oraz RDW – wskaźnika anizocytozy, czyli zróżnicowania wielkości krwinek czerwonych. Oznaczenie MCHC stanowi jedną z integralnych części automatycznego oznaczenia morfologii krwi obwodowej, nie jest natomiast samodzielnym badaniem diagnostycznym. Poziom MCHC można wyliczyć, dzieląc masę hemoglobiny przez wartość hematokrytu (HGB/HCT). Niektóre analizatory hematologiczne umożliwiają także zliczenie liczby retikulocytów (RET), stanowiących niedojrzałe formy krwinek czerwonych obecne we krwi obwodowej.

Badanie morfologii krwi, a wraz z nią poziomu MCHC, wykorzystywane jest przede wszystkim w diagnostyce różnicowej niedokrwistości oraz w monitorowaniu stanu zdrowia pacjentek w ciąży i pacjentów cierpiących na inne różnego rodzaju schorzenia, w tym na choroby onkologiczne i hematoonkologiczne.

Badanie MCHC – wskazania do badania

Morfologia krwi, a wraz z nią badanie MCHC, rutynowo i profilaktycznie powinny być wykonywane u pacjenta co najmniej raz do roku, a u pacjentek ciężarnych częściej, zgodnie ze wskazaniami lekarza prowadzącego. W stanach zaburzeń zdrowia podstawowe wskazania do wykonania badania morfologii krwi, a wraz z nim do oznaczenia poziomu MCHC, stanowi złe samopoczucie pacjenta, w tym osłabienie, zmęczenie, zawroty głowy, bezsenność, utrata wagi i apetytu, bladość lub duszności po wysiłku fizycznym. Morfologia krwi stanowi również podstawowe badanie wykonywane w diagnostyce niedokrwistości i nadkrwistości oraz przy podejrzeniu stanów zapalnych i alergicznych, chorób nowotworowych, hematologicznych, zakaźnych, pasożytniczych.

Powiązane produkty

Badanie MCHC – przygotowanie i przebieg do badania

Przed badaniem morfologii krwi i MCHC pacjent powinien być na czczo, to jest przez 8 do 12 godzin wstrzymać się od przyjmowania pokarmów i słodzonych napojów, żucia gumy i palenia papierosów. Bezpośrednio przed badaniem należy natomiast powstrzymać się od dużego wysiłku fizycznego oraz – o ile to możliwe i po konsultacji z lekarzem prowadzącym – od przyjmowania leków. Krew do oznaczenia morfologii standardowo pobiera się w godzinach porannych z wkłucia do żyły łokciowej, a u dzieci lub osób, u których trudniej pobrać krew możliwe jest pobranie krwi metodą kapilarną z opuszki palca. W przypadku noworodków krew do badania zwykle pobiera się z pięty.

Wyniki MCHC – normy dla dzieci, mężczyzn, dzieci

Należy pamiętać, że bez wzięcia pod uwagę wyników pozostałych parametrów czerwonokrwinkowych oraz stanu klinicznego pacjenta nie ma możliwości oceny wyników badania samego MCHC. Normy MCHC podawane są zwykle w jednostkach mmol/L lub g/dL i nie różnią się znacząco w zależności od płci i wieku pacjenta, podobne są więc dla kobiet i mężczyzn oraz dla dorosłych i dzieci. Przeciętny wynik badania MCHC powinien mieścić się w granicach od ok. 19,2 do 23,6 mmol/L (31-38 g/dL). Krwinki czerwone pacjentów z obniżonym poziomem MCHC określane są jako niedobarwliwe (hipochromiczne), natomiast krwinki pacjentów z podwyższonym MCHC nazywane są krwinkami nadbarwliwymi (hiperchromicznymi).

Przyczyny i objawy niskiego MCHC

Do przyczyn obniżonego poziomu MCHC mogą należeć m.in. skutkujące anemią niedobory żelaza, krwawienia (w chorobie nowotworowej, wrzodach żołądka lub wynikające z obfitych miesiączek), zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej prowadzące do przewodnienia organizmu, długotrwałe przyjmowanie NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych) lub rzadko występujące genetyczne niedokrwistości typu talasemii, przebiegające z upośledzeniem wytwarzania hemoglobiny i charakteryzujące się zaburzonym kształtem erytrocytów. Obniżone MCHC może również występować u pacjentek ciężarnych. Do objawów obniżonego MCHC mogą należeć m.in. złe samopoczucie pacjenta, bladość, zmęczenie, wypadanie włosów, zwiększona potliwość, bóle i zawroty głowy, osłabienie, kołatania serca czy duszności.

Sprawdź, jakie preparaty z żelazem znajdziesz na DOZ.pl

Przyczyny i objawy wysokiego MCHC

Podwyższone MCHC występuje u pacjentów dużo rzadziej niż obniżone. Do przyczyn podwyższonego poziomu MCHC mogą należeć: NAIH (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna) przebiegająca z niszczeniem własnych krwinek czerwonych pacjenta; toczeń rumieniowaty układowy; choroby hematoonkologiczne (np. niektóre chłoniaki); niedokrwistość z niedoboru witaminy B12 (niedokrwistość makrocytowa); dziedziczna sferocytoza charakteryzująca się występowaniem u pacjenta kulistych krwinek czerwonych, krócej żyjących i bardziej podatnych na zniszczenie; niedokrwistości hemolityczne; niektóre choroby wątroby; nadczynność tarczycy oraz przyjmowanie niektórych leków (np. immunosupresyjnych lub chemioterapeutyków).

Objawy podwyższonego MCHC różnią się między sobą w zależności od choroby podstawowej, która występuje u pacjenta. Do wspólnych objawów niedokrwistości hemolitycznych i makrocytowych należą m.in.: zmęczenie, osłabienie, bladość, powiększona śledziona czy kołatanie serca. Dla pacjentów z niedokrwistością hemolityczną charakterystyczne może być wystąpienie żółtaczki, natomiast pacjenci z niedokrwistością makrocytową z niedoboru witaminy B12 skarżyć się mogą na utratę masy ciała i apetytu, biegunki, problemy z pamięcią i koncentracją oraz wypadanie włosów i kruchość paznokci. Pacjenci chorzy na sferocytozę mogą mieć objawy niedokrwistości oraz problemy z powstawaniem kamieni żółciowych. U pacjentów z nadczynnością tarczycy występuje głównie zmęczenie, utrata masy ciała, kołatanie serca, niepokój i uczucie głodu.

Izolowane zaburzenia poziomu MCHC nie są nigdy wskazaniem do leczenia pacjenta, zawsze należy wziąć pod uwagę jego stan ogólny i pozostałe parametry morfologii krwi. Samą decyzję o dalszych krokach powinien podjąć lekarz, który w razie potrzeby zleci pacjentowi inne badania diagnostyczne.

Badanie MCHC – cena/refundacja, skierowanie

Gdy skierowanie na badanie morfologii,  a więc wraz z nią na oznaczenie poziomu MCHC, otrzymamy od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, koszt badania pokryje Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ). Jeżeli zdecydujemy się na oznaczenie morfologii krwi prywatnie, badanie wykonamy w każdym rutynowym medycznym laboratorium diagnostycznym, a jego koszt wyniesie kilkanaście złotych. Należy pamiętać, by otrzymane wyniki skonsultować z lekarzem zlecającym badanie. Weźmie on pod uwagę nie tylko wartości pojedynczych oznaczeń, ale też wywiad kliniczny, wskazania do badania i aktualny stan zdrowia pacjenta i w razie wykrycia nieprawidłowości skieruje pacjenta na dalsze badania specjalistyczne.

  1. Diagnostyka laboratoryjna z elementami biochemii klinicznej pod red. A. Dembińskiej-Kieć, J. Naskalskiego i B. Solnicy, wyd. IV, Wrocław 2018
  2. Solnica B. Diagnostyka laboratoryjna. Warszawa 2014
  3. Bomski H. Podstawowe laboratoryjne badania hematologiczne. Warszawa 1983

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Klirens kreatyniny (GFR) – badanie, normy, wskazania

    GFR to parametr służący do oceny wydolności pracy nerek. Bez aktualnego wyniku badania wskaźnika czynności nerek nie możemy np. wykonać obrazowych badań diagnostycznych, w których niezbędne jest zastosowanie kontrastu (np. RTG) dla lepszego uwidocznienia oznaczanych struktur. Ponadto klirens kreatyniny jest niezbędnym miernikiem wydolności nerek w trakcie ich terapii. Dzięki niemu możliwa jest ocena skuteczności leczenia nefrologicznego i ewentualnej konieczności zastosowania poważniejszych kroków terapeutycznych, jak chociażby wdrożenie leczenia nerkozastępczego. Kto może skierować nas na badanie GFR, ile kosztuje i jak się do niego przygotować? Odpowiadamy w niniejszym artykule.

  • D-dimery – wskazania, normy, podwyższone. Poziom d-dimerów a zakrzepica

    Badanie d-dimerów we krwi jest jednym z głównych parametrów wykorzystywanych w diagnostyce chorób zakrzepowych takich jak zakrzepica żył głębokich dolnych czy zatorowość płucna. Skrzepy krwi znajdujące się w naczyniach krwionośnych mogą zamknąć światło tych przewodów i doprowadzić w ten sposób do bardzo poważnych komplikacji zdrowotnych. Wyróżnia się cztery podstawowe metody oznaczania stężenia d-dimerów we krwi (metoda lateksowa, immunoenzymatyczna, aglutynacji pełnej krwi i wykorzystująca przeciwciała znakowane technetem). Kiedy wykonać badanie, ile kosztuje oznaczenie stężenia d-dimerów, jak się do niego przygotować? Odpowiadamy w niniejszym artykule.

  • Cholesterol HDL – badanie, normy. Co oznacza obniżony poziom „dobrego cholesterolu”?

    Badanie poziomu cholesterolu HDL jest jednym z głównych oznaczeń zlecanych osobom, u których ryzyko wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych jest wysokie. Pacjenci chorujący na cukrzycę, po przebytym zawale serca, palacze oraz kobiety przyjmujące hormonalną terapię antykoncepcyjną, beta-blokery lub retinoidy powinni częściej oznaczać poziom dobrego cholesterolu i jego stosunek do LDL. Badaniami dodatkowymi, które zaleca się wykonać przy oznaczeniu HDL, są stężenia cholesterolu całkowitego, LDL i trójglicerydów. Jak należy się przygotować do oznaczenia poziomu HDL? Ile kosztuje badanie? Czy może być refundowane? Czy aby zbadać poziom cholesterolu HDL, trzeba być na czczo? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Cholesterol LDL – badanie, normy, podwyższony. Jak obniżyć zbyt wysoki poziom „złego cholesterolu”?

    Badanie poziomu cholesterolu LDL jest jednym z elementów tzw. lipidogramu, który zaleca się wykonywać minimum raz do roku, w ramach badań profilaktycznych. Przeprowadzenie tego oznaczenia ma na celu potwierdzenie wydolności lub dysfunkcji pracy wątroby. Na zaburzenia ilości „złego cholesterolu” wpływa szereg czynników, które są związane głównie z dietą i stylem życia. Jak wygląda badanie, jakie są normy cholesterolu LDL, ile kosztuje oznaczenie i czy na pobranie krwi trzeba być na czczo? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Biorezonans – co to jest, jak działa i czy jest skuteczny w leczeniu chorób i nałogów?

    Biorezonans magnetyczny to jedna z metod wykorzystywanych przez osoby praktykujące niekonwencjonalne formy leczenia różnych chorób. Nie udało się dotychczas jednoznacznie rozstrzygnąć, czy terapia z użyciem biorezonansu jest skuteczna. Największym problemem jest brak rzetelnych badań naukowych, które potwierdziłyby słowa zwolenników tej metody dotyczące tego, czy i jak naprawdę działa biorezonans.

  • Lipidogram (profil lipidowy). Badanie, normy, przygotowanie

    Lipidy, czyli tłuszcze, to najważniejsze źródło energii w diecie człowieka. Jako składniki błon komórkowych i rozpuszczalniki niektórych substancji, np. witamin i hormonów, pełnią kluczową rolę w utrzymaniu równowagi ludzkiego organizmu. Zaburzenia lipidowe występujące u pacjentów z nadwagą, otyłością lub obciążonym wywiadem rodzinnym mogą skutkować schorzeniami układu krwionośnego i sercowo-naczyniowego oraz podwyższać ryzyko udaru mózgu.

  • Badanie AMH (wskaźnik rezerwy jajnikowej) – normy, cena

    Badanie AMH, czyli hormonu antymüllerowskiego, jest jednym z kluczowych elementów oceny rezerwy jajnikowej kobiety. Pozwala na ocenę liczby pęcherzyków jajnikowych, które mogą być stymulowane w ramach procedury in vitro. Na czym polega to badanie? Czy warto je wykonać? Jak interpretować wyniki?

  • Badania na niepłodność dla kobiet – jak wyglądają? Jak się przygotować?

    Niepłodność to problem, który dotyka coraz większą liczbę osób na całym świecie. Szacuje się, że nawet 15% par boryka się z problemami z zajściem w ciążę. Spośród wszystkich przyczyn niepłodności w związku 40% leży po stronie mężczyzn, 40% po stronie kobiet, a w 20% przyczyny pochodzą od obojga partnerów. Wielu z nich zwraca się o pomoc do specjalistów, którzy oferują różne metody diagnostyki i leczenia niepłodności. Jakie badania na niepłodność warto zrobić?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij