Szafran może pomagać w leczeniu ADHD

Nowe badania przeprowadzone w Iranie sugerują, że szafran (Crocus sativus L.) — jedna z najbardziej intrygujących leczniczych przypraw na świecie może działać równie skutecznie jak standardowe leki stosowane przy zwalczaniu nadpobudliwości psychoruchowej.

Na potrzeby badania jego autorzy — dr Sara Baziar i lekarz Ali Aqamolaei z Uniwersytetu Medycznego w Teheranie przyjrzeli się 54 dzieciom i nastolatkom z rozpoznaniem ADHD postawionym w wieku od 6 do 17 lat, którym zalecono przyjmowanie szafranu lub metylofenidatu przez 6 tygodni. Następnie ocenili uczestników, aby zobaczyć, które leczenie odnosi lepszy skutek. Wyniki ich badań ukazały się na łamach „Journal of Child and Adolescent Psychopharmacology”.

Naturalny lek na ADHD — szafran

Duet badaczy odkrył, że nie ma znaczącej różnicy w wynikach między dziećmi oraz nastolatkami przyjmującymi szafran w porównaniu z tymi, które brały metylofenidat. To sugeruje, że może on być bezpieczniejszym i bardziej naturalnym alternatywnym sposobem leczenia ADHD. Te spostrzeżenia wymagają jednak potwierdzenia w dalszych badaniach prowadzonych na znacznie większą skalę. 

Szafran na depresję

Szafranowi przypisuje się także inne właściwości lecznicze pomocne między innymi w radzeniu sobie z depresją i stanami wzmożonego niepokoju. Badanie przeprowadzone w 2006 roku wykazało, że skutecznie zwalcza stany lękowe współistniejące z ADHD, dotykające zgodnie z szacunkami około 60% osób, u których zdiagnozowano zaburzenia z tego spektrum.

Szacuje się, że około 30% dzieci z ADHD ma zaburzenia lękowe, podczas gdy aż 50% dorosłych z taką diagnozą dodatkowo zmaga się z depresją. W badaniach nad tym zagadnieniem szafran okazał się pomocny w poprawie nastroju i ogólnego stanu zdrowia psychicznego.

W Tradycyjnej Medycynie Chińskiej szafran jest znany pod nazwą fan hong hua i powszechnie stosowany jako naturalny lek na depresję. Herbata z niego stanowi kwintesencję chińskiej terapii ludowej służącej poprawie samopoczucia oraz kojeniu nerwów. Podwójnie ślepe badanie porównujące szafran do imipraminy i fluoksetyny czy 2 powszechnie stosowanych leków antydepresyjnych ujawniło, że działa tak samo lub lepiej niż te medykamenty bez wszystkich szkodliwych skutków ubocznych.

W innym pokrewnym badaniu wykazano również, że wyciąg z płatków szafranu pomaga zmniejszyć objawy łagodnej depresji już po tygodniu stosowania. I ponownie, bez żadnych szkodliwych skutków ubocznych.

Cenne przeciwutleniacze w szafranie

Szafran jest również bogaty w przeciwutleniacze, które pomagają neutralizować szkodliwe wolne rodniki. Uszkodzenia wolnych rodników są związane z chorobami przewlekłymi, takimi jak rak. Część badań dowodzi, że ta roślina i jej związki selektywnie zabijają komórki raka jelita grubego lub hamują ich wzrost, pozostawiając normalne komórki nienaruszone. Efekt ten dotyczy również skóry, szpiku kostnego, prostaty, płuc, piersi, szyjki macicy i kilku innych komórek nowotworowych.

Badania wykazały, że crocin, czyli główny przeciwutleniacz zawarty w szafranie może sprawić, że komórki nowotworowe będą bardziej wrażliwe na leki chemioterapeutyczne.

Chociaż wstępne wyniki badań są obiecujące, przeciwnowotworowe działanie szafranu jest słabo zbadane u ludzi i wymaga dalszej analizy.

Szafran na kobiece problemy

Kolejną sferą zdrowia, w której szafran przynosi korzyści są problemy związane z syndromem napięcia przedmiesiączkowego (PMS). Jest to termin opisujący objawy fizyczne, emocjonalne i psychiczne występujące przed rozpoczęciem okresu. Badania pokazują, że roślina ta może pomóc w ich przypadku. U kobiet w wieku 20-45 lat przyjmowanie 30 mg szafranu dziennie było skuteczniejsze niż placebo w leczeniu objawów PMS, takich jak drażliwość, bóle głowy, apetyt i ból. Inne badanie wykazało, że sam jego zapach wdychany przez 20 minut pomógł zmniejszyć objawy PMS: lęk i obniżony poziom kortyzolu — hormonu stresu.

Bibliografia  zwiń/rozwiń

  1. A. Aqamolaei, E. Khadem, S. Baziar i in., Crocus sativus L. Versus Methylphenidate in Treatment of Children with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder: A Randomized, Double-Blind Pilot Study, „J Child Adolesc Psychopharmacol”, nr 29 (3) 2019.
  2. A. Boultadakis, G. Georgiadou, N. Pitsikas i in., Effects of the active constituents of Crocus sativus L., crocins, in an animal model of anxiety, „Phytomedicine”, nr 15 (12) 2008.
  3. A. Delpisheh, A. Direkvand-Moghadam, K. Sayehmiri i in., Epidemiology of Premenstrual Syndrome (PMS)-A Systematic Review and Meta-Analysis Study, „J Clin Diagn Res.”, nr 8 (2) 2014.
  4. A. Fishbein, C.S. Yuan, S.R. Mehendale i in., Crocin from Crocus sativus possesses significant anti-proliferation effects on human colorectal cancer cells, „Exp Oncol.”, nr 29 (3) 2007.
  5. E. Jiang, S. Chen, S. Zhao i in., Crocin inhibits cell proliferation and enhances cisplatin and pemetrexed chemosensitivity in lung cancer cells, „Transl Lung Cancer Res.”, nr 4 (6) 2015.
  6. N. Pitsikas, N. Sakellaridis, Crocus sativus L. extracts antagonize memory impairments in different behavioural tasks in the rat, „Behav Brain Re”, nr 173 (1) 2006.

Podziel się: