×
DOZ.PL Darmowa
aplikacja
DOZ.pl
Zainstaluj

Leczenie chłoniaków nieziarniczych, życie z chłoniakiem

Chłoniaki nieziarnicze są bardzo różnorodne, zatem tak naprawdę każdy z nich może być leczony inaczej, leczenie będzie bowiem dobierane indywidualnie do każdego przypadku choroby. Można jednak wyróżnić kilka ogólnych zasad dotyczących leczenia chłoniaków nieziarniczych.

Leczenie chłoniaków nieziarniczych

Chłoniaki o powolnym przebiegu (indolentne) charakteryzuje to, że są one zwykle rozpoznawane dopiero w zaawansowanej fazie choroby. Wtedy stosuje się chemioterapię, jednak należy pamiętać, że ma ona wtedy charakter jedynie paliatywny, czyli przedłuży życie chorego, jednak nie spowoduje wyleczenia. Czasami razem z chemioterapią stosuje się także steroidoterapię, która ma za zadanie poprawić skuteczność chemioterapii. Często razem z chemioterapią lub po jej zakończeniu stosowane jest leczenie biologiczne. Wykorzystuje się wtedy przeciwciała monoklonalne. Mechanizm ich działania polega na tym, że rozpoznają one komórki nowotworowe i niszczą je, jednocześnie nie uszkadzając zdrowych komórek. W przypadku chłoniaków indolentnych, które uda się rozpoznać we wczesnej fazie, stosuje się radioterapię, wtedy też możliwe jest pełne wyleczenie. U chorych, u których stwierdzono w żołądku chłoniaka typu MALT mającego związek z zakażeniem Helicbacter pylori, stosuje się eradykację (antybiotyki w połączeniu z inhibitorem pompy protonowej, który hamuje wydzielania kwasu solnego) - taka kuracja w 70-80% przypadków całkowicie eliminuje chłoniaka. 

W przypadku chłoniaków o dużej i bardzo dużej złośliwości podstawową metodą leczenia jest wielolekowa chemioterapia, ma ona za zadanie doprowadzić do pełnej remisji nowotworu. Za pełną remisję uważa się stan, w którym całkowicie ustępują wszystkie objawy kliniczne (w tym powiększenie węzłów chłonnych, hepato- i splenomegalia ). Mogą istnieć natomiast nacieki chłoniaka w szpiku kostnym, normalizacji zaś  ulegnie morfologia krwi obwodowej. 

Czasami w leczeniu wykorzystuje się też przeszczepianie komórek macierzystych. Metoda ta jest stosowana rzadko, głównie w przypadku nawrotu chłoniaka. Przeszczepianie komórek macierzystych bywa skuteczne, kiedy zawiodą inne metody leczenia. Daje ono jednak szereg działań niepożądanych. 

Życie z chłoniakiem

Należy pamiętać o tym, że pacjent, u którego rozpoznano chłoniaka, nie może się poddawać i traktować choroby jako wyroku, bowiem można ją wyleczyć. Pacjenci powinni funkcjonować normalnie, wykonywać codzienne czynności. W czasie, kiedy poddawani są leczeniu, mogą czuć się zdecydowanie gorzej - wtedy ważny jest wypoczynek i wsparcie ze strony rodziny. Jednak po leczeniu lub w przerwach pomiędzy nim, kiedy pacjent nie odczuwa objawów niepożądanych leczenia i zezwala na to lekarz prowadzący, można spotykać się z przyjaciółmi, jeździć na rowerze i chodzić na spacery do lasu. Najważniejsze jest to, aby choroba nie odcięła pacjenta od normalnego, codziennego życia - dzięki temu łatwiej będzie mu wrócić do zdrowia. 


Podziel się: