Badania wykazały, że choroba Alzheimera może zaczynać się od problemów ze wzrokiem

Choroba Alzheimera wpływa na funkcjonowanie mózgu i może mieć również wpływ na oczy. Nowe badanie wykazało, że około 94% osób z rzadką wadą wzroku cierpiało także na chorobę Alzheimera. Wyniki opublikowano w czasopiśmie „The Lancet Neurology”.

1. Alzheimer to nie tylko zaburzenia pamięci
2. Czym jest choroba Bensona?
3. Choroba oczu jako marker choroby Alzheimera
4. Jak diagnozuje się chorobę Bensona?

Alzheimer to nie tylko zaburzenia pamięci

Naukowcy szacują, że około 32 milionów ludzi cierpi na rodzaj demencji zwany chorobą Alzheimera, a kolejne 69 milionów jest na etapie zwiastującym demencję, który definiuje się jako łagodne upośledzenie funkcji poznawczych.

Powszechnie wiadomo, że choroba Alzheimera wpływa na funkcje mózgu, takie jak pamięć, świadomość przestrzenna, mówienie i pisanie. Mniej znane są zmiany w mózgu związane z tą chorobą, które mogą również wpływać na funkcjonowanie oczu.

Poprzednie badania pokazują, że zmiany zachodzące w mózgu w chorobie Alzheimera mogą zachodzić także w siatkówce oka. Tym razem naukowcy zaobserwowali zmiany w oku związane z chorobą Alzheimera, w tym wrażliwość na kontrast barw, która jest wymagana do takich czynności, jak czytanie czy widzenie kolorów.

Czym jest choroba Bensona?

Zanik tylnej części kory – znany również jako zespół Bensona – to rzadkie zaburzenie neurodegeneracyjne wpływające na wzrok. Choroba powoduje obumieranie komórek mózgowych w tylnej części mózgu, odpowiedzialnej za zarządzanie tym, co dana osoba widzi.

Pierwsze objawy tylnego zaniku kory mózgowej zwykle pojawiają się w wieku od 50 do 65 lat. Objawy mogą się różnić u poszczególnych osób, ale zwykle obejmują: problemy ze wzrokiem, trudności w rozpoznawaniu ludzi, miejsc czy przedmiotów, trudności w czytaniu słów i/lub liczb, niemożność prawidłowej oceny odległości, wpadanie na drzwi i meble podczas ruchu, problemy z prowadzeniem, brak umiejętności w odróżnieniu prawej strony od lewej, uczucie lęku, dezorientacji, zmiany w zachowaniu.

Choroba oczu jako marker choroby Alzheimera

W nowym badaniu naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco sprawdzili, jak choroba Alzheimera wpływa na narząd wzroku, tym samym zidentyfikowali skutki rzadkiej choroby oczu, znanej jako tylny zanik kory mózgowej lub zespół Bensona.

Zespół badawczy przeanalizował dane od ponad 1000 osób z tylnym zanikiem kory mózgowej w 36 medycznych ośrodkach badawczych i w 16 krajach.

Naukowcy podali, że około 94% osób z tylnym zanikiem kory mózgowej cierpiało również z powodu choroby Alzheimera. W oparciu o swoje odkrycia naukowcy podkreślili potrzebę zwiększenia świadomości klinicznej na temat zaniku tylnej części kory mózgowej w celu wcześniejszego diagnozowania choroby Alzheimera.

Co więcej, badacze szacują, że u 5–15% osób, u których zdiagnozowano chorobę Alzheimera, może występować również zanik tylnej części kory mózgowej.

Według specjalistów z klinicznego punktu widzenia zanik tylnej części kory jest prawdopodobnie drugim po utracie pamięci najczęstszym objawem choroby Alzheimera. Jest jednak niedostatecznie rozpoznawany, a pacjenci mogą przez lata pozostawać niezdiagnozowani lub błędnie zdiagnozowani.

Jak diagnozuje się chorobę Bensona?

Według lekarzy kluczowe w wykryciu choroby jest przede wszystkim przeprowadzanie przez neurologów i okulistów badania tylnej części kory mózgowej u osób, u których rozwija się utrata wzroku, ale taka, której nie można wyjaśnić pierwotną chorobą oczu. Jako przykład badania podaje się najczęściej rezonans magnetyczny głowy, który pomoże dostrzec problem w mózgu, a nie w narządzie wzroku. Inne badania, które pomogą ocenić rozwinięcie tylnego zaniku kory mózgowej na skutek postępującej choroby Alzheimera, to tomografia komputerowa głowy PET oraz badanie płynu mózgowo-rdzeniowego.

Metody hamowania rozwoju choroby Alzheimera są najbardziej skuteczne wtedy, kiedy są wdrażane najszybciej jak to możliwe. Wczesna i trafna diagnoza demencji może ułatwić planowanie opieki nad pacjentami i ich rodzinami. Ponadto wskazuje się na możliwość uniknięcia np. operacji usuwania wczesnej zaćmy, która często nie jest przyczyną utraty wzroku.