Mity dotyczące choroby zapalnej jelit (IBD)

Choroba zapalna jelit to „odpowiedź” organizmu na rozregulowanie układu odporności. Niewłaściwie leczone IBD może prowadzić do nasilonego stresu, niepokoju, depresji i zaburzeń snu. Pomimo stosunkowo wysokiej częstości występowania tego schorzenia, IBD jest często mylone z zespołem jelita drażliwego. Jakie jeszcze mity powstały wokół przewlekłego zapalenia jelit?

Choroba zapalna jelit (IBD, ang. Inflammatory Bowel Disease) jest stanem, który wpływa na układ pokarmowy, wywołując skurcze brzucha, wzdęcia, zaparcia, ale także biegunkę. Objawy występują często na przemian, trwając przez kilka dni, tygodni lub nawet miesięcy. Choroba dotyczy prawie 7 mln pacjentów na całym świecie.

Zespół jelita drażliwego i choroba zapalna jelit to nazwa tej samej choroby – MIT

Zespół Jelita drażliwego (IBS, ang. Irritable Bowel Syndrome) jest przewlekłym zaburzeniem interakcji między jelitami a mózgiem, które prowadzi do biegunek, zaparć lub obu tych przypadłości, a także wzdęć i bólu w okolicy jamy brzusznej. IBS może się pogorszyć lub szybciej rozwijać przez stres i niepokój, dietę bogatą m.in. we fruktozę, laktozę, fruktany – łatwofermentujące krótkołańcuchowe węglowodany. Choroba ta jest uwarunkowana genetycznie.

Z kolei choroba zapalna jelit (IBD) jest schorzeniem, które dotyczy rozregulowanego układu odpornościowego i w której to właśnie układ immunologiczny zaczyna atakować swój organizm, a dokładniej układ pokarmowy. Głównymi formami choroby zapalnej jelit jest choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelit. Niewłaściwie leczone IBD może prowadzić do nasilonego stresu, niepokoju, depresji i zaburzeń snu.

Nie da się skutecznie leczyć IBD – (pół)MIT

IBD jest chorobą przewlekłą i leczenie polega przede wszystkim na zapobieganiu powstawania nawrotów lub na łagodzeniu zaostrzeń. Istnieje wiele metod terapii, które są stosowane z powodzeniem wśród pacjentów. Ich skuteczność zależy od stanu zaawansowania choroby. Lekarze dysponują metodami farmakologicznymi (kwas 5-aminosalicylowy, glikokortykosteroidy, immunosupresanty) immunobiologicznymi (przeciwciała monoklonalne) i chirurgicznymi (resekcja części lub całego jelita grubego). Całkowite wyleczenie choroby nie jest w obecnym stanie wiedzy niemożliwe, niemniej wiele ośrodków naukowych na całym świecie pracuje nad rozwiązaniem tego problemu, prowadząc szeroko zakrojone badania kliniczne.

Kobiety w ciąży nie powinny przyjmować lekór na IBD – MIT

Bardzo istotne jest utrzymanie remisji choroby u ciężarnych, które cierpią z powodu IBD, ponieważ jedną z gorszych sytuacji jest aktywna choroba matki w trakcie ciąży. Jest jednak jeden wyjątek i jest nim metotreksat – silny lek immunosupresyjny, czyli taki, który stosuje się w przypadku celowego obniżenia odporności i którego podawanie wstrzymuje się nawet wówczas, kiedy kobiety planują zajść w ciążę.

Jeśli objawy ustępują, można odstawić leki – MIT

Lekarze nie zalecają odstawienia wdrożonego leczenia nawet wtedy, kiedy dochodzi do zaniku objawów choroby. Wyjaśniają, że przerwanie terapii może mieć poważne konsekwencje. Po pierwsze objawy mogą powrócić, a przy ponowny wdrożeniu leków mogą one nie zadziałać w oczekiwany sposób, biorąc pod uwagę także zmianę medykamentów na inne.  

Stosowanie diety bezglutenowej leczy IBD – MIT

Dieta bezglutenowe jest skuteczna w sytuacji, kiedy stosują ją osoby chore na celiakię. Nie przyniesie jednak korzyści osobom, które cierpią z powodu choroby zapalnej jelit. Niektóre badania wykazały, że osoby z celiakią były narażone na 10-krotny wzrost ryzyka zachorowania na chorobę Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Najnowsze doniesienia wykluczyły jednak wcześniejsze wyniki, wskazując, że pacjenci z IBD chorują na celiakię z podobną częstotliwością, jak osoby, u których nie zdiagnozowano tej choroby.

Chorując na IBD, nie można normalnie funkcjonować – MIT

Wiele osób z pierwszych stron gazet, jak np. były prezydent USA – John F. Kennedy chorowali na IBD, prowadząc jednocześnie bardzo wymagający tryb życia. Oczywiście, należy podkreślić, że wszelkie dysfunkcje związane z chorobą zapalną jelit mogą znacząco wpłynąć na codzienność pacjentów, niemniej wszystko zależy od determinacji chorego i doboru odpowiedniego sposobu leczenia.