Zwichnięcie barku – przyczyny, objawy, leczenie, rehabilitacja wybitego barku
Mateusz Burak

Zwichnięcie barku – przyczyny, objawy, leczenie, rehabilitacja wybitego barku

Zwichnięcie barku to uraz, w przebiegu którego dochodzi do przemieszczenia ("wypadnięcia") głowy kości ramiennej z panewki stawu. Najczęstszą przyczyną wybicia barku są urazy mechaniczne, a także przeciążenia powstałe w wyniku intensywnej aktywności fizycznej. Czynnikiem sprzyjającym urazom jest specyficzna budowa stawu ramiennego – jest on najbardziej ruchomym stawem w ciele człowieka. Leczenie zwichnięcia barku polega na nastawieniu, czyli przywróceniu fizjologicznego położenia kości oraz na unieruchomieniu kończyny. Niezwykle istotna jest również fizjoterapia po urazie.

Zwichnięcie barku – na czym polega? 

Zwichnięcie barku, inaczej wybicie barku, jest rodzajem urazu, w którym głowa kości ramiennej przemieszcza się poza obręb wydrążenia stawowego łopatki. Ze względu na dużą ruchomość tego połączenia, staw barkowy jest szczególnie narażony na tego typu kontuzje. 

Do zwichnięcia stawu barkowego dochodzi najczęściej w wyniku upadku bądź gwałtownego skręcenia. Zmiana fizjologicznego położenia głowy kości ramiennej względem panewki łopatki może nastąpić w dwóch kierunkach. O przednim zwichnięciu barku mówimy, gdy do urazu dochodzi podczas ustawienia ręki w odwiedzeniu i rotacji zewnętrznej (jest to zdecydowanie najczęstsza sytuacja), natomiast tylne zwichnięcie stawu ramiennego ma miejsce, kiedy ręka w trakcie wypadku jest w pozycji przywiedzenia i rotacji wewnętrznej.

Zwichnięcie barku – przyczyny 

Zwichnięcie stawu to uraz ortopedyczny, w którym dochodzi do nagłej zmiany naturalnego położenia kości go tworzących.

Kontuzja barku pod postacią zwichnięcia stawu może mieć bardzo wiele przyczyn. Najczęściej wymienia się niekontrolowany upadek połączony z podparciem na wyprostowanej kończynie górnej.

Taki przykry incydent może być również rezultatem bezpośredniego uderzenia w ramię, napadu padaczkowego uogólnionego czy też silnego porażenia prądem elektrycznym. Ekstremalne skurcze mięśni, które się wówczas pojawiają przyczyniają się do zachwiania stabilizacji i wytrącenia kości ramiennej z jej fizjologicznego położenia w obrębie stawu. 

Zwichnięcie barku – objawy 

Objawy wybitego barku są zazwyczaj mocno charakterystyczne. Wśród dominujących oznak wymienia się: 

  • silny ból barku
  • ograniczenie zakresu ruchomości lub nawet jego całkowite zniesienie, 
  • widoczne zniekształcenia, deformacje, 
  • obrzęk, zasinienie okolicy stawu, 
  • możliwe drętwienie okolicy szyi, ramienia, 
  • osłabienie siły mięśni barku,
  • przeskakiwanie w barku podczas próby wykonywania ruchu.
W przypadku pojawienia się powyższych objawów, należy natychmiast zgłosić się do lekarza. W oczekiwaniu na pomoc nie wolno poruszać stawem, przesuwać ani próbować nastawiać. Może to spowodować dodatkowe uszkodzenia okolicznego aparatu mięśniowo-więzadłowego, a także naczyń krwionośnych i nerwów. 

Zwichniecie barku – diagnostyka i leczenie 

Lekarz, próbując ustalić mechanizm urazu przeprowadza wywiad, następnie dokonuje oceny wzrokowej ustawienia poszczególnych elementów, a także palpacyjnego badania struktur – bardzo często już w tym momencie specjalista jest w stanie postawić diagnozę. Wstępnie rozpoznanie potwierdza się, wykonując badania obrazowe, takie jak RTG barku.

Jak nastawić bark? Po dokładnej ocenie zdjęcia rentgenowskiego i potwierdzonej diagnozie lekarz dokonuje repozycji stawu w znieczuleniu (jest to tzw. nastawianie barku) i zakłada niezbędne unieruchomienie, najczęściej jest to gips lub opatrunek typu Desaulta. Zabieg chirurgiczny przy zwichnięciu stawu ramiennego przeprowadza się rzadko, wykonuje się go przeważnie w sposób małoinwazyjny, artroskopowo. Proces leczenia to także zażywanie rekomendowanych przez specjalistę środków o działaniu przeciwbólowym, szczególnie w początkowym okresie rekonwalescencji, kiedy zwichnięty bark najbardziej daje o sobie znać. 

Zwichnięcie barku – rehabilitacja 

Rehabilitacja wybitego barku powinna odbywać się z udziałem fizjoterapeuty. Staw jest zwykle unieruchomiony przez okres kilku tygodni, potem zaczyna się stopniowy powrót do wcześniejszych aktywności, uruchamianie kontuzjowanego barku. W sytuacji, gdy pacjent odczuwa bardzo silny ból oraz niestabilność mimo kompleksowych działań fizjoterapeutycznych, może okazać się, że konieczna jest operacja. Najprawdopodobniej doszło bowiem do uszkodzenia tkanek okołostawowych, które nie są w stanie samodzielnie się zregenerować. W sytuacji braku takich odczuć, należy kontynuować działania usprawniające. Wówczas stosuje się ćwiczenia zwiększające siłę i zakres ruchomości wg koncepcji PNF. 

Pomocny jest masaż barku, aplikacje odciążające i przeciwbólowe z użyciem taśm – kinesiotaping. Niejednokrotnie wykorzystuje się także metody leczenie fizykalnego. Ich zaletą jest możliwość stosowania na bardzo wczesnym etapie i w przypadku ostrych dolegliwości ze strony zwichniętego barku, są to: krioterapia miejscowa, magnetoterapia, laser czy wykorzystanie światła spolaryzowanego. 

Jak zapobiec zwichnięciu barku? 

Rehabilitacja barku to także działania prewencyjne. Aby uniknąć tego rodzaju incydentów, należy pamiętać o noszeniu odzieży ochronnej podczas uprawiania sportów kontaktowych. Regularne ćwiczenia pozwolą zachować właściwą elastyczność struktur mięśniowo-więzadłowych oraz wytrzymałość stawów, utrzymując je tym samym w odpowiednim położeniu. Po zwichnięciu pacjent może być bardziej narażony na ponowne kontuzje, warto więc przez jakiś czas stosować profilaktycznie kinesiotaping czy stabilizatory odciążające barku. 

Zwichnięcie barku – domowe sposoby 

Nigdy nie należy podejmować się samodzielnego nastawnia barku, grozi to poważnym uszczerbkiem na zdrowiu. To, co można zrobić, to wdrożyć nieinwazyjne sposoby walki z bólem i obrzękiem oraz przyspieszać regenerację na różnym etapie kontuzji. Poza rehabilitacją stawu barkowego samodzielnie w domu można stosować zimne okłady, które mają za zadanie zmniejszyć ból i stan zapalny. Warunkiem zastosowania jest oczywiście zgoda terapeuty i możliwość dostępu do powierzchni skóry nad stawem. Po wcześniejszym instruktażu można także pokusić się o wykonanie masażu barku lodem. Można to robić nawet po okresie rekonwalescencji, gdyż znacznie poprawi to kondycję struktur okołostawowych, ukrwienie oraz wytrzymałość. Warto pamiętać, że najpierw ciało należy rozgrzać, a dopiero potem potraktować zimnem. Można także wprowadzać połączenie ciepłej kąpieli i masażu lodem. Czas takiego zabiegu to 15-20 minut. 

Ulgę w dolegliwościach może przynieść także kąpiel w ciepłej wodzie z solą Epsom. Samodzielnie w domu można wykonać również okłady z użyciem plastrów borowinowych. Odpowiednia dieta bogata w owoce i warzywa pomoże dostarczyć składników odżywczych i witamin przyspieszających proces gojenia i regeneracji struktur. Jest to niezwykle ważne dla odzyskania pełnej sprawności całej kończyny górnej. 

  1. Itoi E., Hatakeyama Y., Itoigawa Y. i in., Is protecting the healing ligament beneficial after immobilization in external rotation for an initial shoulder dislocation?, „Am J Sports Med.” 2013, nr 41, s. 1126–1132. 
  2. Hovelius L., Rahme H., Primary anterior dislocation of the shoulder: long-term prognosis at the age of 40 years or younger, „Knee Surgery, Sports Traumatology, Arthroscopy” 2016, nr 24, s. 330–342. 
  3. Vavken P., Sadoghi P., Quidde J. i in., Immobilization in internal or external rotation does not change recurrence rates after traumatic anterior shoulder dislocation, „J Shoulder Elbow Surg” 2014, nr 23, s. 13–19. 
  4. Chen L., Xu Z., Peng J. i in., Effectiveness and safety of arthroscopic versus open Bankart repair for recurrent anterior shoulder dislocation: a meta-analysis of clinical trial data, „Arch Orthop Trauma Surg” 2015, nr 135, s. 529–538. 
  5. Blomquist J., Solheim E., Liavaag S. i in., Shoulder instability surgery in Norway: the first report from a multicenter register, with 1-year follow-up, „Acta Orthop” 2012, nr 83, s. 165–170. 

Polecane dla Ciebie

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Dysfunkcja stawu skroniowo-żuchwowego (DSSŻ) – objawy, przyczyny i leczenie

    Staw skroniowo-żuchwowy jest jednym z najbardziej skomplikowanych stawów w naszym organizmie. Nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak różnorodne ruchy wykonuje on podczas każdego dnia. Mówiąc, jedząc, wyrażając emocje, sprawiamy, że intensywnie pracuje. Dodatkowo podczas spożywania każdego posiłku jest on w różny sposób obciążany. To wszystko skutkuje tym, że u niektórych osób zaczyna on funkcjonować nieprawidłowo – pojawia się dysfunkcja stawu skroniowo-żuchwowego (DSSŻ).

  • Ból nerki w ciąży – przyczyny, leczenie, domowe sposoby

    Ból nerek w czasie ciąży, tak jak każdy inne zaburzenie fizjologiczne, nie powinien być bagatelizowany. Kobiety ciężarne, które odczuwają m.in. kłujący ostry ból w okolicy dołu pleców i mają gorączkę, koniecznie powinny skonsultować swój stan z lekarzem. Leczenie nerek z użyciem antybiotyków lub leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych, powinno odbywać się zawsze pod kontrolą lekarza i mieć miejsce jedynie w uzasadnionych przypadkach. Warto dodać, że nie istnieją domowe sposoby na ból nerki, które zupełnie wyeliminowały dolegliwość, niemniej istnieją takie, które mogą pomóc osłabić dolegliwości. Jakie to sposoby i jak wygląda leczenie ciężarnych z chorobą nerek? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Kim są tzw. non-responders? Dlaczego niektóre osoby nie reagują na szczepienia?

    Szczepienia pobudzają układ odpornościowy do wytwarzania ochrony immunologicznej, która naśladuje naturalną odpowiedź na potencjalną infekcję. Dlaczego niektóre osoby nie reagują na szczepionki w taki sposób, jaki można by się tego spodziewać? Czy można przewidzieć, u kogo szczepionka nie zadziała?

  • Hipercholesterolemia – przyczyny, objawy i leczenie. Czy jest groźna?

    Choroby układu sercowo-naczyniowego są odpowiedzialne za ponad kilka milionów zgonów każdego roku w Europie. Profilaktyka tych schorzeń jest istotna dla zdrowia całej populacji i musi obejmować działania na wszystkie czynniki ryzyka. Wśród nich wymienia się redukcję zwiększonego stężenia cholesterolu LDL, który jest częścią hipercholesterolemii. Na czym dokładnie polega to zaburzenia? Jak można je leczyć?  

  • Kłębuszkowe zapalenie nerek – rodzaje, przyczyny, objawy, leczenie

    Kłębuszkowe zapalenie nerek to następstwo infekcji wirusowych lub bakteryjnych gardła, np. anginy, szkarlatyny, ospy wietrznej lub dermatoz. Bakterie, które wywołują chorobę to paciorkowce, pneumokoki, meningokoki i gronkowce. Wirusem jest wirus VZV ospy. Wyjątkowo narażoną na kłębuszkowe zapalenie nerek grupą są dzieci, a wynika to z nie w pełni dojrzałego układu odporności. Jakie są sposoby leczenia, jak zapobiegać kłębuszkowemu zapaleniu nerek i jakie badania należy wykonać, żeby sprawdzić stan nerek? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Fizjoterapia stomatologiczna – na czym polega? Wskazania, przebieg, cena

    Fizjoterapia stomatologiczna to zespół działań prowadzonych przez specjalistów z kilku dziedzin (stomatologa, fizjoterapeutę, ortodontę) w celu diagnostyki i leczenia zaburzeń skroniowo-żuchwowych. Obejmuje on badania funkcjonalne oraz terapię dysfunkcji układu stomatognatycznego (tkanek i narządów w obrębie jamy ustnej i twarzoczaszki), którym towarzyszą takie objawy jak: ból żuchwy, bruksizm, bóle głowy i kręgosłupa szyjnego, ból w okolicy uszu, uczucie zatkania ucha. Jak przebiega fizjoterapia stomatologiczna?

  • Odmiedniczkowe zapalenie nerek – objawy, przyczyny, leczenie

    Odmiedniczkowe zapalenie nerek to infekcja, która ma najczęściej podłoże bakteryjne. Patogenem wywołującym zakażenie jest zazwyczaj pałeczka okrężnicy, czyli E. coli. Pacjenci, którzy podlegali długotrwałemu cewnikowaniu lub po przebyciu zabiegów na drogach moczowych lub chorujący na cukrzycę, stanowią grupę podwyższonego ryzyka. Jak wygląda leczenie odmiedniczkowego zapalenia nerek, jakie są objawy choroby oraz o czym świadczy nieprzyjemny zapach i mętność moczu? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Czy grozi nam „twindemia”? Czym jest to zjawisko?

    Eksperci z dziedziny zdrowia publicznego ostrzegają przed tzw. twindemią, czyli zbiegnięciem się sezonu grypowego i wzrostem liczby przypadków COVID-19. Obawiają się, że taka sytuacja może przytłoczyć już mocno obciążone systemy opieki zdrowotnej. Co może się wydarzyć, gdy równocześnie zaistnieją dwie epidemie? W jaki sposób każdy z nas może przyczynić się do zmniejszenia zagrożenia?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij